Άρθρα

Η ΔΙΚΗ ΣΑΣ ΕΙΔΗΣΗ

Στείλτε μας τα δικά σας νέα, φωτογραφίες, σχόλια, σκέψεις, παρατηρήσεις και δείτε τα δημοσιευμένα στο lakonikos.gr και στην ημερήσια εφημερίδα ΛΑΚΩΝΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ
Διεύθυνση e-mail(*)
Μη έγκυρη διεύθυνση e-mail

Περιγραφή(*)
Συμπληρώστε μια περιγραφή για την είδηση σας

Φωτογραφία

Κωδικός Ασφαλείας(*)
Κωδικός Ασφαλείας
Ο κωδικός ασφαλείας είναι λάθος

ΖΩΔΙΑ

Σήμερα θα μπορούσες να είσαι ο πιο κοινωνικός άνθρωπος στον κόσμο. Να περπατάς στο δρόμο και να χαμογελάς στους ανθρώπους, να βοηθήσεις μια γιαγιά που κουβαλάει τα ψώνια της ημέρας ή ν' απαντάς καλοπροαίρετα σε κάθε ερώτηση... Θα έκανες τα πάντα για να κρύψεις πόσο έντονα σκέφτεσαι τελευταία να διαλύσεις ότι συνιστά την "κοινωνική ζωή" σου και να φτιάξεις μια νέα απ' την αρχή...
Οι Ταύροι είναι σοβαροί/ες στη δουλειά τους: αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους και παίζουν τίμια το παιχνίδι του ανταγωνισμού. Αυτή η εικόνα λοιπόν, που με τόσο κόπο έχεις φτιάξει χρόνο με το χρόνο, είναι η καλύτερη μάσκα που μπορείς να φορέσεις μέρες σαν τη σημερινή, όταν η καρδιά σου βροντοχτυπά σαν τύμπανο των Ζουλού και ξέρεις πως απαγορεύεται να τον/την αφήσεις να το καταλάβει! Γιατί απαγορεύεται; Χμ... Θύμισε μου τι γίνεται κάθε φορά που λες χαρωπά και ορθάνοιχτα το "Σ' αγαπώ";
Εντάξει, δεν είναι και η καλύτερη μέρα για να κάνεις σημαντικές/σοβαρές συζητήσεις, ειδικά για οικονομικά ζητήματα. Με μεγαλύτερη ευκολία θα συμμετείχες σʼ ένα αγώνα μποξ παρά σε μια συζήτηση…
Είναι πολύ παράξενος ο ακόλουθος εσωτερικός μηχανισμός, αλλά πράγματι εμφανίζεται αυτές τις μέρες σε πολλούς/ες Καρκίνους: φοβάσαι να είσαι αισιόδοξος/η ή, αν δεν έχεις συγκεκριμένο λόγο απαισιοδοξίας, φοβάσαι πως κάτι θα συμβεί σύντομα και θα σε πληγώσει και κρατάς ακόμη πιο ισχυρές άμυνες. Πρόσεξε γιατί αρχίζεις έτσι πάλι να κλείνεσαι στο καβούκι σου…
Σε μια μάχη ανάμεσα στις συναισθηματικές πληγές του παρελθόντος και τις προσδοκίες του μέλλοντος τι κερδίζει; Στην περίπτωση σου κανένα από τα δύο. Βλέπεις, προσπαθείς ακόμη μια φορά, να κρύψεις κάτω από μερικούς νέους επαγγελματικούς/κοινωνικούς στόχους τα αδιέξοδα της καρδιάς σου. Ίδια λάθη…
Όταν το μυαλό ενός/μιας Παρθένου ανεβάζει στροφές, καλύτερα να βρίσκεσαι σε απόσταση ασφαλείας ή τουλάχιστον σε ένα εξοπλισμένο δωμάτιο (επικάλυψη τιτανίου στους τοίχους, προμήθειες και νερό για μερικές μέρες, βασικά φάρμακα). Γιατί είναι ακριβώς αυτές τις μέρες που αντιλαμβάνεται με μεγαλύτερη συχνότητα τα λάθη που συμβαίνουν γύρω του/της (δεν θες να ζήσεις τέτοια κριτική) ενώ την ίδια στιγμή που θα χτυπά την δική του/της ψυχολογία με το χειρότερο τρόπο, καθώς θα ξαναθυμάται τα λάθη που έκανε στο παρελθόν. Παρθένε, σε προειδοποιώ! Θα σε δέσω!
Ναι, η ανασφάλεια σου χτυπά την πόρτα κυρίως σε ό,τι έχει να κάνει με την υλική σφαίρα της ζωής. Υπάρχουν δύο δρόμοι: ή κάνεις την ανασφάλεια τσαμπουκά και προσπαθείς ν' ανακαλύψεις τι πρέπει νʼ αλλάξεις (ώστε να πάψεις να αισθάνεσαι ξεκρέμαστος/η), είτε σκύβεις το κεφάλι και εργάζεσαι ακόμη πιο σκληρά με την ελπίδα πως αυτό που νιώθεις δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια παροδική φοβία.
Κάποιες φορές η επικοινωνία με τον/τη σύντροφο σου ή/και τους φίλους μοιάζει με αγώνα ταχύτητας και άλλες, όπως σήμερα, μοιάζει με μαραθώνιο που τον διανύεις με κουτσό. Μην κακιώνεις και μην τσαντίζεσαι λοιπόν με την παραμικρή παρανόηση.
Τα αποθέματα της υπομονής σου απέναντι σε συνεργάτες ή/και οικείους σου εξαντλούνται σήμερα με χαρακτηριστική ταχύτητα. Αν στο τέλος της μέρας δεν θες να δεις άνθρωπο, δικαιολογείσαι. (Ναι, εξαιρούνται αυτοί/ες που μπορείτε να κάνετε σεξ)
Αν σου έλεγα στην αρχή της ημέρας πως μέχρι να βραδιάσει θα σε προβλημάτιζε ξανά η προσωπική σου ζωή (η ποια;), θα δούλευες ή δεν θα δούλευες σαν μην υπάρχει αύριο;
Προοδευτικά, κατά τη διάρκεια της ημέρας, θα ασισθάνεσαι μια αυξανόμενη πίεση, μάλλον εξαιτίας των ευθυνών στη δουλειά σου ή κάποιων προθεσμιών που σʼ αγχώνουν. Οπότε ένα είναι το σύνθημα: Δούλεψε!
"Αν δεν οργανωθείς τώρα, δεν θα οργανωθείς ποτέ!" ακούς τη φωνή της συνείδησης σου να σου λέει ανά πέντε λεπτά, ενώ πληκτρολογείς κείμενα, στέλνεις mail, κλείνεις ραντεβού, μιλάς με τη μαμά στο τηλέφωνο και ψάχνεις που στο καλό έχεις αρχειοθετήσει εκείνο το τιμολόγιο... Και ένα μέρος του εαυτού σου αγχώνεται, ένα δεύτερο χαίρεται που ξαναθυμίζεις τον συνεπή επαγγελματικά εαυτό σου και ένα τρίτο (κλασικά) σκέφτεται "που χάθηκε ο έρωτας"... Καμία πιθανότητα να επικοινωνήσουν μεταξύ τους αυτά βλέπεις πουθενά στο κοντινό μέλλον;