Οδικοί άξονες: Αρκούν μόνο για την ανάπτυξη της Σπάρτης;

Δευτέρα, 31 Ιούλιος 2017 14:11 | | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ
Οδικοί άξονες: Αρκούν μόνο για την ανάπτυξη της Σπάρτης;

Του Σωτήρη Ροϊνού*

Όσο περνά ο καιρός βλέπουμε ότι ο δρόμος «ΣΚΟΥΡΑ - ΠΥΡΙ», αποτελεί μια μεγάλη ανάσα για τους επισκέπτες και τους διερχόμενους τη Σπάρτη με κατεύθυνση τη Νότια Λακωνία· και όχι μόνο γι’ αυτούς, αλλά και για εμάς, τους κατοίκους της Σπάρτης και ορισμένων περιοχών ευρύτερα αυτής, αφού οι περισσότεροι, κυρίως όσοι έχουμε ως αφετηρία τις περιοχές της Λάκας, του Αγίου Σπυρίδωνα, κ.ά., προτιμούμε το νέο δρόμο αντί την παλαιά αρτηρία (Σπάρτη - Αμύκλες - Τραπεζοντή - Κ.Ε.Ε.Μ.). Χαρακτηριστικό είναι, ότι και κάτοικοι της Μαγούλας, αντί μέσω της Σπάρτης και της παλαιάς αρτηρίας, προτιμούν, μέσω του δρόμου που οδηγεί από την πλατεία της Μαγούλας στο ΧΥΜΟΦΙΞ, να βρεθούν στο νέο δρόμο όταν έχουν προορισμό τη Νότια Λακωνία. Δίνουμε λοιπόν τα εύσημα στο νέο δρόμο, αν και δεν πρέπει να παραιτούμαστε από το όνειρο, κάποτε, σε μια νέα γενιά μεγάλων έργων που θα σχεδιαστούν τα προσεχή χρόνια για τη χώρα, να περιλαμβάνεται και η συνέχεια του αυτοκινητοδρόμου «ΛΕΥΚΤΡΟ - ΣΠΑΡΤΗ», που ως κλειστός αυτοκινητόδρομος θα καταλήγει στο Γύθειο, όπως και ήταν ο αρχικός, προ εικοσαετίας, σχεδιασμός! Μια επαναφορά και υλοποίηση αυτού του σχεδιασμού, είναι ρεαλιστική· το αναφέρω με την ευκαιρία των εγκαινίων του νέου λιμένα του Γυθείου, και, ασφαλώς, θα συμβάλει τα μέγιστα στην ανάπτυξη της Λακωνίας.   

Επανερχόμενοι στη παρούσα κατάσταση, αντίθετες απόψεις ότι η λειτουργία της παράκαμψης επέφερε ένα ακόμη χτύπημα στην χειμαζόμενη οικονομική και εμπορική δραστηριότητα της Σπάρτης, ασφαλώς θα πρέπει να μας προβληματίζουν, αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να τις μεγαλοποιούμε ή χειρότερα να τους δίνουμε δραματική διάσταση. Οι σύγχρονες κοινωνικές και οικονομικές αντιλήψεις -τις οποίες, είναι γεγονός, ότι δεν συμμερίζεται ένας σημαντικός αριθμός συναδέλφων επαγγελματιών, βιοτεχνών, εμπόρων που δραστηριοποιούνται στις πόλεις- επιτάσσουν δίκτυα και υποδομές, στην προκείμενη περίπτωση οδικούς άξονες, που θα συμβάλουν καθοριστικά στην άνετη και σύντομη μετακίνηση των πολιτών, στη σύντομη και απρόσκοπτη διακίνηση προϊόντων και υπηρεσιών. Ευτυχώς, και οι αντιλήψεις αυτές είναι πλέον και οι κυρίαρχες. Πράγματι, κάποιες επιχειρήσεις της Σπάρτης έχασαν ορισμένους πελάτες -πολύ μικρό αριθμό εγώ πιστεύω- από τους διερχόμενους, που, «εκβιαστικά» θα έπρεπε να ταλαιπωρούνται μέσα από την πόλη και να επιβαρύνουν το ήδη ασφυκτικό κυκλοφοριακό της. Το ίδιο συνέβη και με το Γύθειο, το ίδιο θα συμβεί και με τη Σκάλα και το Βλαχιώτη, όταν -ας ελπίσουμε το συντομότερο- τις δυο αυτές σημαντικές κωμοπόλεις της Λακωνίας θα παρακάμπτει περιφερειακή οδός με νέα γέφυρα στον Ευρώτα, που θα αντικαθιστά τη σημερινή θλιβερή και επικίνδυνη γέφυρα, που η λειτουργία της ως τμήμα εθνικής οδού που διέρχονται εκατοντάδες επισκέπτες καθημερινά με προορισμό τουριστικές περιοχές (Μονεμβασία, Νεάπολη, Ελαφόνησος, κ.ά.) μας προσβάλει σαν ευνομούμενη ευρωπαϊκή χώρα και ως Λακωνία.

Επιστρέφοντας στη Σπάρτη και στη νέα παρακαμπτήρια περιφερειακή οδό, και θέλοντας να προβληματίσω λίγο τους συναδέλφους «αρνητές» της παράκαμψης της Σπάρτης, θέτω το εξής ερώτημα: μήπως αντί να διαμαρτυρόμαστε για αυτόν τον πολύ μικρό αριθμό δυνητικών πελατών που χάθηκαν από ορισμένες επιχειρήσεις εκ της λειτουργίας της μεγάλης παράκαμψης της Σπάρτης θα πρέπει να προσβλέπουμε και κυρίως να διεκδικούμε έναν πολύ μεγαλύτερο αριθμό επισκεπτών, άρα και πελατών, που με την ευκολία, άνεση, συντομία πρόσβασης που παρέχουν τα σύγχρονα οδικά δίκτυα θα μπορούν να έρχονται στην πόλη; Ασφαλώς το δεύτερο. Όμως, αρκεί αυτό, δηλαδή η κατασκευή και λειτουργία μόνο της περιφερειακής οδού; Φυσικά και όχι! Η νέα περιφερειακή οδός, για να μην έχει ως μόνη λειτουργική χρήση την παρακαμπτήρια, και η υπεραξία της να εδράζεται σε αμφίδρομο χαρακτήρα και σκοπό, δηλαδή, πέραν της ευκολίας που ήδη παρέχει στους διερχόμενους, να βοηθήσει και την πόλη, θα πρέπει να συμπληρωθεί-συνδεθεί, το συντομότερο δυνατό, με τη νέα είσοδο της Σπάρτης, την επέκταση της οδού Λυκούργου, για την οποία δεν αντιλαμβάνομαι γιατί υπάρχουν από  αρκετούς συμπολίτες μας ενστάσεις. Σε χώρες της Βαλκανικής σ’ ένα ποτάμι 82 χιλιομέτρων όπως είναι ο Ευρώτας υπάρχουν κατά μέσο όρο είκοσι γέφυρες! Και εδώ, αντί να διεκδικούμε μια ακόμη γέφυρα, λόγου χάρη από την Πλατάνα απέναντι προς Ριζά-Αμύκλες, διχαζόμαστε για ένα στρατηγικής σημασίας έργο για τη Σπάρτη και τη Λακωνία που είναι μια νέα -από βορά και νότο- είσοδο που θα συμβάλει στη μείωση του χρόνου της πρόσβασης στη Σπάρτη από και προς την Κεντρική και Νότια Λακωνία, τουλάχιστον κατά επτά λεπτά! Ας ελπίσουμε, οι διαδικασίες που έχουν δρομολογηθεί για την κατασκευή του έργου αυτού από την αρμόδια αρχή, την Περιφέρεια Πελοποννήσου, να έχουν γρήγορα αποτελέσματα.

Ωραία λοιπόν, αποκτούμε και δρόμους και εισόδους που με ευκολία, συντομία και ασφάλεια θα συμβάλουν για να έρθουν πολλοί επισκέπτες στη Σπάρτη. Περί αυτού και μεταξύ των πολλών και αποκαρδιωτικών ερωτημάτων που τίθενται διαχρονικά ξεχωρίζουμε και παραθέτουμε τα χαρακτηριστικότερα: «γιατί να έρθουν επισκέπτες στην πόλη; Τι να δουν; Τι έχει η πόλη που μπορεί να τους κρατήσει μία-δυο και περισσότερες ημέρες»; Τις απαντήσεις για κάθε ερώτημα μπορεί να τις δώσει, με θλίψη, ο κάθε πολίτης αυτής της πόλης, καθώς, δυστυχώς, και ο πιο καλόπιστος επισκέπτης. Δεν έχουμε σχεδόν τίποτε να δει κάποιος, μάλλον έχουμε πολλά, έχουμε τα πάντα που δεν τα αξιοποιούμε και σε ορισμένες περιπτώσεις δεν τα σεβόμαστε. Αν εξαιρέσουμε το Μυστρά και το «Μουσείο Ελιάς και Ελληνικού Λαδιού» -ας με συγχωρήσουν κάποιοι αν δεν περιλαμβάνω στην παρούσα αναφορά κάποιες μικρότερες αλλά σημαντικές εστίες πολιτισμού της Σπάρτης και της ευρύτερης περιοχής- που ο επισκέπτης μπορεί να τα δει σε λίγες ώρες τίποτε άλλο δεν υπάρχει να κρατήσει και τον πιο καλοπροαίρετο θαυμαστή-επισκέπτη της Σπάρτης. Δεν αποτελεί πρόθεσή μου με το παρόν άρθρο να αποδώσω και να ανακυκλώσω ευθύνες -που ασφαλώς υπάρχουν- σε νυν, πρώην και τέως πολιτικούς και αυτοδιοικητικούς παράγοντες για το τι δεν έγινε στο παρελθόν και η Σπάρτη με αυτό το όνομα και τη φήμη υστερεί δραματικά σε επισκεψιμότητα και διανυκτερεύσεις. Ευθύνες, ίσως και τις μεγαλύτερες, έχουμε και εμείς, οι φορείς και οι πολίτες που δεν διεκδικούσαμε τα τελευταία χρόνια με την απαιτούμενη επιμονή, υπομονή και μεθοδικότητα τα αυτονόητα από την Πολιτεία και από αυτούς που ψηφίζουμε για να μας εκπροσωπούν και να μας διοικούν. Είναι αυτό που είπε σε πρόσφατη συνέντευξή της η σπουδαία βυζαντινολόγος Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ: «αν διευθύνουν οι ανίκανοι, φταίνε οι ικανοί. Κι αν διευθύνουν οι ανάξιοι, τότε φταίει η γενική απαξίωση».

Η Σπάρτη στερείται θάλασσας και πιθανότατα να μην καταστεί ποτέ τουριστικός προορισμός όπως η Μύκονος και η Σαντορίνη· ενδεχόμενα, δεν πρόκειται να κυκλοφορούν στη Σπάρτη επισκέπτες και τουρίστες σε αριθμό ίδιο με αυτόν που περιηγούνται καθημερινά την Πλάκα, το Μοναστηράκι και την Ακρόπολη. Όμως, τον πολιτισμό, αυτή την ανεξάντλητη πηγή πλούτου για τη χώρα μας, πάνω στην οποία εδράζεται ο τουρισμός, η Σπάρτη θα πρέπει να τον εκμεταλλευτεί στο έπακρο αν θέλουμε να αλλάξει αυτή η απογοητευτική κατάσταση. Το τι πρέπει να γίνει σ’ αυτή την πόλη για να αποκτήσουμε σημαντικό αριθμό επισκεπτών και τουριστικό ρεύμα το γνωρίζουμε όλοι μας. Τα έχουν πει πολλοί συμπολίτες πολύ πριν από εμένα. Επιγραμματικά θα αναφερθώ μόνο. Το Νέο Αρχαιολογικό Μουσείο της Σπάρτης, μεγάλη επένδυση για τη Σπάρτη, τη Λακωνία, την Ελλάδα και ο κυριότερος πυλώνας ανάπτυξης, φαίνεται, ότι είναι σε καλό δρόμο. Αρκεί όμως μόνο το Μουσείο; Ασφαλώς και όχι. Το Αρχαίο Θέατρο, που η ανάδειξή του θα δώσει υπεραξία και θα δέσει με τη σημαντική παρέμβαση που έγινε τελευταία στο χώρο της Ακρόπολης της Αρχαίας Σπάρτης το δεύτερο σημαντικότατο έργο πολιτισμού. Η αξιοποίηση λιγότερο ή εντελώς εγκαταλειμμένων αρχαιολογικών χώρων (Ιερό Ορθίας Αρτέμιδος Τάφοι Πελλάνας & Βαφειού, Μενελάειον, Καιάδας, ανάδειξη και έκθεση ψηφιδωτών, κ.ά.) θα αποτελέσουν σημαντικότατες και στοχευμένες ενέργειες. Η ανασκαφή του ευρύτερου χώρου πέριξ της Ακρόπολης της Αρχαίας Σπάρτης, μπορεί να αποτελεί ένα εξαιρετικά δαπανηρό έργο, αλλά η στρατηγική σημασία του είναι τεράστια.

Σε χώρες της Ευρώπης, στη Γαλλία ας πούμε, σε κάθε πόλη παρόμοιου μεγέθους με τη Σπάρτη, αν δεν έχουν κάτι να επιδείξουν το εφευρίσκουν. Σε μια μικρή πόλη περίπου σαν τη Σπάρτη, 120 χλμ έξω από το Παρίσι, την οποία είχα επισκεφτεί κάποτε, ενθυμούμαι, ότι μια απλή κρήνη (βρύση), επειδή λέγεται ότι είχε πιεί νερό απ’ αυτή ο Ναπολέοντας, την είχαν αναγάγει οι κάτοικοι και οι αρχές σε σπουδαία τουριστική ατραξιόν με εκατοντάδες χιλιάδες επισκέπτες εντός και εκτός Γαλλίας. Κάνω ένα συνειρμό: αν ο απαξιωμένος, ξεχασμένος και εγκαταλειμμένος χώρος του Καιάδα στην Τρύπη ήταν σε μια άλλη χώρα της Ευρώπης θα τον αντιμετώπιζαν έτσι οι αρχές και οι κάτοικοί της όπως εμείς, ή πάνω στην ιστορία -αμφισβητούμενη ή μη δεν έχει σημασία- θα δημιουργούσαν το δικό τους τουριστικό αφήγημα;

Εν κατακλείδι, οι πολίτες και οι διοικούντες της Σπάρτης του σήμερα θα πρέπει, χωρίς αντεγκλήσεις και ανούσιες παρελθοντολογίες, να δουλέψουμε προς αυτή την κατεύθυνση που δεν είναι άλλη από την από κοινού προσπάθεια για την ανάπτυξη της μαραμένης και στάσιμης πόλης, της Σπάρτης μας. Με αυτόν τον τρόπο θα πετύχουμε και θα απολαύουμε εμείς και οι επόμενες γενιές, και θα εκμηδενιστεί ο κίνδυνος από τον ιστορικό του μέλλοντος να χαρακτηριστούμε οι σημερινοί Σπαρτιάτες και οι διοικούντες μας ως άξιοι κάτοικοι μόνο για τον Καιάδα!..   

*Προέδρου της Ομοσπονδίας Επαγγελματιών, Βιοτεχνών, Εμπόρων Λακωνίας
 

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΡΘΡΑ
Του Ανδρέα Πετρουλάκη
Το κλίκ της ημέρας
Του Ανδρέα Πετρουλάκη

Πρόσφατα Νέα

Η ΔΙΚΗ ΣΑΣ ΕΙΔΗΣΗ

Στείλτε μας τα δικά σας νέα, φωτογραφίες, σχόλια, σκέψεις, παρατηρήσεις και δείτε τα δημοσιευμένα στο lakonikos.gr και στην ημερήσια εφημερίδα ΛΑΚΩΝΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ
Διεύθυνση e-mail(*)
Μη έγκυρη διεύθυνση e-mail

Περιγραφή(*)
Συμπληρώστε μια περιγραφή για την είδηση σας

Φωτογραφία

Κωδικός Ασφαλείας(*)
Κωδικός Ασφαλείας
Ο κωδικός ασφαλείας είναι λάθος