Εθνική Ελλάδος... γεια σου!

Πέμπτη, 13 Ιούνιος 2019 20:36 | | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ

Η μεγάλη αγαπημένη των Ελλήνων φιλάθλων παραπαίει. Βρίσκεται με το ένα πόδι στον τάφο. Το κακό είναι ότι κανείς δεν κάνει κάτι για να την τραβήξει, αλλά όλοι περιμένουν να πέσει και το άλλο της πόδι.
Από την τεράστια επιτυχία της κατάκτησης του Ευρωπαϊκού κυπέλλου το 2004 στην Πορτογαλία, τον θρίαμβο που κανείς δεν περίμενε, η Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου παραπατάει. Ότι χτίστηκε με τον Ρεχάγκελ και τ’ άλλα παιδιά, κανένας δεν έβαλε πλάτη να το κρατήσει όρθιο.
Αρκεστήκαμε στα πανηγύρια, σ’ αυτό το άθλημα όλοι οι Έλληνες είναι πρωταθλητές, κι αφήσαμε την ομάδα ανυπεράσπιστη στην επερχόμενη κατρακύλα. Το δύσκολο δεν είναι να πατήσεις στην κορυφή, δύσκολο είναι να παραμείνεις σ’ αυτήν. Κι εμείς δεν ήμασταν ικανοί. Ζαλιστήκαμε από το υψόμετρο!
Κι ερχόμαστε στο τώρα. Με προπονητή τον Αναστασιάδη βιώσαμε δύο εξευτελιστικές ήττες στην έδρα μας από την Ιταλία, που δεν θύμιζε την υπερομάδα που έχει κατακτήσει σωρεία τίτλων, αλλά και από την Αρμενία, ομάδα πολύ υποδεέστερη σε όλα τα επίπεδα από εμάς.
Κατηγορήθηκε ο Έλληνας τεχνικός ότι δεν είχε τοποθετήσει κανένα παίχτη στη σωστή θέση, ότι δεν είχε καταστρώσει ένα σχέδιο της προκοπής, ότι δεν είχε «διαβάσει» την αντίπαλο, και δεν ήταν ψέμα. Όντως ο προπονητής μας δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων και δεν ήταν η πρώτη φορά που συνέβαινε αυτό.
Οι Ιταλοί μας έπαιζαν για ενενήντα λεπτά, κι εμείς απλά τους κοιτάζαμε. Ευτυχώς που αρκέστηκαν στα τρία γκολ μόνο. Ήρθε το παιχνίδι με την ασήμαντη Αρμενία, που έδειξε την γύμνια μας σε όλα τα επίπεδα. Ξανά ασυντόνιστη η ομάδα, η άμυνα ανύπαρκτη, ξανά «περπατούσαν» οι παιχταράδες που διαπρέπουν στο εξωτερικό, και τα τρία γκολ που δεχτήκαμε, θα μπορούσαν να είναι περισσότερα.
Κι αυτό το νούμερο, ο προπονητής μας, δεν παραιτήθηκε ακόμα. Πόσο πιο χαμηλά θέλει να μας πάει; Να χάσουμε κι από το Λιχνενστάιν;
-Τι συνέβη, κύριε Αναστασιάδη, δεν σας αποκάλυψε τούτη τη φορά η Παναγία το σχέδιο αντιμετώπισης της πανίσχυρης Αρμενίας;
Αν είναι δυνατόν να προσλαμβάνεται προπονητής στην Εθνική Ελλάδος ένας θρησκόληπτος, που, όπως αποδείχτηκε, δεν κατέχει την τέχνη του. Γιατί ποδόσφαιρο δεν είναι μόνο η τεχνική στο γήπεδο, είναι η συγκρότηση και το δέσιμο της ομάδας, είναι η εμπιστοσύνη που θα δείξεις στους παίχτες, πώς θ’ αντιμετωπίσεις τον καθένα ξεχωριστά αλλά και όλους μαζί, και πολλά άλλα.
Κι ερχόμαστε στην ευθύνη που αναλογεί στους παίχτες. Από παλιά, το να φορέσεις την φανέλα με το εθνόσημο, εθεωρείτο και είναι η ύψιστη τιμή για κάθε ποδοσφαιριστή. Είναι η κορυφή του Ολύμπου. Δεν έχει πιο ψηλά. Αυτή την τιμή πρέπει να την εκτιμήσεις και να δώσεις όλη την ικμάδα σου, την τελευταία σταγόνα ιδρώτα που διαθέτεις. Ν’ αγωνιστείς με όλες σου τις δυνάμεις τα ενενήντα λεπτά του αγώνα, και να νοιώθεις υπερήφανος που αντιπροσωπεύεις την χώρα σου.
Όταν παίζεις φορώντας την φανέλα της Εθνικής ομάδας, δεν είσαι πχ ο Παπασταθόπουλος, είσαι η ίδια η Ελλάδα! Στο πρόσωπό σου ο κάθε Έλληνας φίλαθλος βλέπει τις ελπίδες του για διάκριση, πιστεύει σε σένα, περιμένει πολλά από εσένα.
Μικρό κράτος είμαστε, αλλά όταν ακούγεται στα πέρατα του κόσμου ο εθνικός μας ύμνος, τότε κύριοι ποδοσφαιριστές, τεχνικοί, γυμναστές, πρόεδροι και σύμβουλοι της ΕΠΟ, υπουργοί αθλητισμού και άλλοι, τότε όλος ο κόσμος μιλάει για μας. Αν η εικόνα μας είναι καλή, θα δοξαστούμε, αν είναι όμως όπως οι δύο τελευταίες, καλύτερα να μην λεγόμαστε Έλληνες, και να μην ντροπιάζουμε το εθνόσημο.
Από τα παιδικά μου χρόνια αγάπησα το ποδόσφαιρο. Είχαμε την Δόξα Ανωγείων, κι όταν παίζαμε με το διπλανό χωριό, την Παλαιοπαναγιά, αν δεν νικούσαμε, δεν θέλαμε να βγούμε έξω. Φεύγαμε με το κεφάλι σκυφτό και δεν θέλαμε να μιλήσουμε σε άνθρωπο. Κλαίγαμε κρυφά και βατσινονώμαστε ότι την επόμενη φορά θα τους ξεσκίσουμε.
Έτσι πρέπει να παίζουν όσοι φοράνε την φανέλα με το εθνόσημο. Να μην διακρίνεται κανείς, αλλά μόνο η ομάδα. Να ιδρώνουν και να μην περπατάνε. Κι οι κύριοι της ΕΠΟ που διοικούν, ας μην τα ρίχνουν όλα στον Αναστασιάδη. Εντάξει, το μέγιστο μέρος της αποτυχίας βαρύνει τους ώμους του, αλλά αν είχαν λίγη τσίπα, θα είχαν πάει στο σπίτι τους. Απότυχαν, τι περιμένουν;

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΡΘΡΑ
του Ανδρέα Πετρουλάκη
Το κλίκ της ημέρας
του Ανδρέα Πετρουλάκη
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα