Πριν από λίγες ημέρες τρώγοντας μια μηλόπιτα (οικολογική, με φυσικό μήλο) σ’ ένα μαγαζί κάπου στο Κέντρο των Αθηνών, ήλθε στην ακοή μου μια περίεργη συνομιλία από συντροφιά νεαρών. Οι άνεργοι αυτοί νέοι φαίνεται να ήταν «συνάδελφοι», δηλαδή να ήταν από τους «αγανακτισμένους», καλύτερα τους «οργισμένους» πολίτες των Αθηνών.
Από την κουβέντα τους αυτή κατάλαβα τα εξής: ότι κάποιοι σκηνοθέτες και δημιουργοί σκηνικών, θεαμάτων ποιότητος, στρατολογήθηκαν εθελοντικά για να κατασκευάσουν τρεις καρμανιόλες, δηλαδή γκιλοτίνες, πάει να πει, λαιμητόμους.
Στρατολογήθηκαν να κατασκευάσουν τις καρμανιόλες αυτές, όχι για να κόβουν τα κεφάλια των ενόχων της χρεωκοπίας της Χώρας, όχι, αλλά για να στηθούν στην Πλατεία Συντάγματος ως έργα Τέχνης. Ως γραν-γκινιόλ έργα τέχνης, αφιερωμένα στην ανάμνηση της αιματηρής Γαλλικής Επανάστασης, για Λευτεριά (πραγματική), Ισότητα και Αδελφότητα.
Τις γκιλοτίνες αυτές θα τις τοποθετήσουν -όπως επικινδύνως κρυφάκουσα- στην Πλατεία Συντάγματος των Αθηνών, λίαν προσεχώς, κατά την επικείμενη Αποκριά της τυροφάγου (για όσους ΕΧΟΥΝ να φάγουν τυρί). Σκοπός της εκθέσεως των φονικών αυτών μηχανημάτων που έχουν αποσυρθεί προ πολλού, είναι εις το να πιάσουν όλοι οι ένοχοι -και οι υποψήφιοι ένοχοι- το υπονοούμενο.
Πού ακριβώς θα στηθούν οι καρμανιόλες και γιατί…
Όπως άκουσα, η μια καρμανιόλα θα στηθεί απέναντι από το Υπουργείο της Εθνικής Οικονομίας (ή όπως αλλιώς λέγεται), η άλλη θα υψωθεί απέναντι από το βασιλικό κτίριο της Βουλής και η τρίτη θα τοποθετηθεί ακριβώς απέναντι από την κεντρική είσοδο του μεγάλου και μεγαλοπρεπούς Ξενοδοχείου.
- Η πρώτη καρμανιόλα που θα στηθεί απέναντι από το Υπουργείο της Εθνικής Οικονομίας (στο οποίο μπαινοβγαίνουν οι καρχαρίες), θα θυμίζει σε όσους τη βλέπουν ότι μετά την κατεδάφιση της Βαστίλλης των Λουδοβίκων, αμέσως μετά η λαιμητόμος αυτή «εθώπευσε» το ωραίο κεφάλι της Μαρίας Αντουανέττας, η οποία -λόγω ανατροφής- δεν μπορούσε να διακρίνει το σκληρό ψωμί του λαουτζίκου από το δικό της ευωδιαστό παντεσπάνι.
- Η γκιλοτίνα που θα στηθεί απέναντι από το Μεγάλο Ξενοδοχείο θα είναι για να τη βλέπουν -ως έργο Τέχνης, βέβαια- οι παγκόσμιοι τοκογλύφοι και οι λοιποί πρίγκιπες του άνομου πλούτου, που συχνάζουν σ’ αυτό, αποσυρόμενοι στα πριβέ διαμερίσματά τους για να οργανώνουν επιτηδειότερα το μεγάλο τους φαγοπότι.
- Η τρίτη λαιμητόμος που θα υψωθεί ακριβώς απέναντι από την είσοδο της Βουλής θα είναι για να τη βλέπουν οι εξερχόμενοι. Ιδιαίτερα οι άμεσα ένοχοι εξ αυτών, οι ένοχοι για τα ψεύδη τους, τις ενέργειες και τις παραλήψεις τους. Να βλέπουν στον ύπνο τους εφιάλτες για όσα εις βάρος του λαού μας διέπραξαν, από χρόνων πολλών έως σήμερα και που ενδεχομένως θα διαπράξουν…
Πώς ήταν η πραγματική καρμανιόλα;
Πόσο βάρος είχε η ακονισμένη της μάχαιρα;
Σύμφωνα με «Τα Απομνημονεύματα ενός Δημίου», τη Γκιλοτίνα (ή καρμανιόλα ή λαιμητόμο) πρωτοπαρουσίασε στη Γαλλική Εθνοσυνέλευση ο ιατρός Λουί, γραμματεύς της Χειρουργικής Σχολής των Παρισίων, κατά το έτος 1785. Χρησιμοποιήθηκε δε κατά κόρον για τις αποκεφαλίσεις που έγιναν επί των ημερών της Γαλλικής Επαναστάσεως. Ελειτούργησε για πρώτη φορά την 25 Απριλίου 1792 κατά την εκτέλεση ενός ληστή.
«Η λαιμητόμος του Λουί αποτελεί τελειοποίησιν παλαιοτέρας τοιαύτης, ιταλικής. Αποτελείται δε εκ ποδίου τετραγώνου, επί του οποίου υψούνται παραλλήλως δύο ορθοστάται ύψους 4 μέτρων, μεταξύ τούτων δε κατήρχεται μεθ’ ορμής, οφειλομένης εις την ενέργειαν βάρους 50 οκάδων, χαλύβδινον τριγωνικόν έλασμα αποτελούν την μάχαιραν.
Ο κατάδικος προσεδένετο πρηνής επί επικλινούς σανίδος, η δε κεφαλή του εκρατείτο ακριβώς υπό την μάχαιραν μεταξύ δυο εγκαρσίων ζυγωμάτων εσκαμμένων καταλλήλως προς τοποθέτησιν του λαιμού καθ’ ών χρόνων η μάχαιρα μετά του βάρους της εστηρίζετο ακόμη εις το ανώτατον σημείον των ορθοστατών.
Εγγύς του μηχανήματος διετίθετο σάκκος [τσουβάλι!] προς υποδοχήν της αποκοπτομένης κεφαλής του καταδίκου, παραπλεύρως δε έτερος σάκκος προοριζόμενος δια το αποκεφαλιζόμενον σώμα.
Η λαιμητόμος αύτη ήτο εν χρήσει εις πολλά ευρωπαϊκά κράτη, και εν Ελλάδι μέχρις εσχάτων» [αρχές του εικοστού αιώνα].
Όταν ερχόταν καιρός να γίνει κάποια εκτέλεση θανατικής ποινής παλαιότερα, έπρεπε να πραγματοποιηθεί στην πόλη της οποίας το Δικαστήριο είχε βγάλει αυτήν την Απόφαση. Η λαιμητόμος έτσι μεταφερόταν αναλόγως, συνήθως με βαπόρι, σιδηρόδρομο ή και βοϊδάμαξα…
Γιατί όμως ονομάστηκε και καρμανιόλα*;
Διότι carmagnle  «ήταν ένα κοντό χιτώνιο που φορούσαν στη Ν. Γαλλία οι ιταλοί εργάτες από την πόλη Carmagola. Αργότερα υιοθετήθηκε από τους επαναστάτες το 1792, οπότε δημιουργήθηκε και λαϊκό επαναστατικό τραγούδι με το ίδιο όνομα. Αυτό το τραγούδι γνώρισε ευρεία διάδοση κατά την περίοδο της [γαλλικής] Τρομοκρατίας, οπότε συνδέθηκε με τις δι’ αποκεφαλισμού εκτελέσεις».
Επίλογος: Το θέμα μας σήμερα είναι ανατριχιαστικό… Αλλά εξίσου ανατριχιαστική είναι επίσης και η αφόρητη πίκρα των εκατοντάδων χιλιάδων ανέργων στον τόπο μας. Ανατριχιαστική είναι επίσης η θέα των χιλιάδων ναρκομανών, αστέγων και πεινασμένων που περιφέρονται δυστυχισμένοι στο κέντρο των Αθηνών. Δεν βλάπτει λοιπόν το «ν’ ανατριχιάσουν» λιγάκι από το φόβο τους όλοι οι συνυπεύθυνοι του καταντήματος στο οποίο οδήγησαν μακροχρονίως τη χώρα μας και το λαό της.
Μηνάς Αναστασάκης
* Η «Καρμανιόλα» διασώθηκε στη Λακωνία έως τις ημέρες μας. Πώς; Μα ως προσωνύμιο (παρατσούκλι) που δόθηκε σ’ ένα χωριανό μου, πριν από χρόνια… Του έδωσαν οι χωριανοί μου το παρατσούκλι αυτό, επειδή συνήθιζε να λέει συχνά, ότι για να συμμορφωθούμε οι Έλληνες χρειάζεται να επαναφερθεί η θανατική ποινή και η Καρμανιόλα!