Ας δούμε τα πράγματα σχηματικά… σαν σενάριο από ένα απίθανο κωμικοτραγικό σήριαλ… σαν ιστορία από ένα κόμικ, που παίζεται για το λαό, στην πλάτη του λαού και καθορίζει την τύχη του…
Γιατί αυτός ο λαός, κάπου βαρέθηκε τα «ίδια και τα ίδια» και ζήτησε περισσότερα… κάπου χόρτασε τα δικά του αγαθά και τις ομορφιές του τόπου του και ζήτησε ταξίδια και λούσα… κάπου μπούχτισε την «ήπια προσαρμογή»… κάπου του πήραν τα μυαλά οι «εκσυγχρονιστές» και ζήτησε ταχύτερο βηματισμό προς την ευτυχία…
Κάπου άκουσε το Γιωργάκη, που του έταξε ταξίδια, σε χώρες μακρινές, ειδυλλιακές, ονειρεμένες, εξοχικές!... Δανία, Σουηδία, Φινλανδία, μέχρι Μαρόκο, Εμιράτα και… Ινδία!... Και ακόμη πιο πέρα!... Και όταν μάλιστα του είπε πως «λεφτά υπάρχουν» δεν στάθηκε λεπτό… την έκανε την κουτουράδα, διόρισε το «παιντί» οδηγό στο όχημα του έθνους και ετοιμάστηκε για το… μεγάλο ταξίδι!...
- Τι είναι αυτά που λες! Του φώναζαν ο Αντώνης και οι άλλοι… Ο καθένας για τους δικούς του λόγους… -Πάτε σε λάθος δρόμο!... -Εκεί που πάτε, είναι αδιέξοδο, είναι συμφορά, είναι γκρεμός!... -Θα τρακάρετε, θα φάτε τα μούτρα σας!... -Πού τον πάτε τον κόσμο, θα τον πάρετε στο λαιμό σας!...
- Εγώ θα πάω! Πείσμωσε ο Γιωργάκης… Φαίνεται τα είχε κανονισμένα!... Φόρτωσε στην καρότσα το λαό με τα υπάρχοντά του, και έφυγε για το «άγνωστο με βάρκα την ελπίδα»…
Θα τους τη φέρω! μονολόγησε το «παιντί»… Θα πάω από τον νέο-φιλελεύθερο δρόμο… Φουλάρισε βενζίνη στο πρώτο πρατήριο του «ΔΝΤ» έκανε ένα πρόχειρο σέρβις, αγόρασε για «οδικό χάρτη» ένα «μνημόνιο» και το’ ριξε στο ντουλαπάκι για να βρίσκεται… Πήρε κι’ ένα ζευγάρι πρόθυμους λαθροταξιδιώτες με ωτοστόπ… τον Γιώργο τον χοντρό και την Ντόρα την ψηλιά και έφυγαν χάθηκαν στο άγνωστο!...
Πέρασε κάπου ένας χρόνος… Όλο και πιο άσχημα έρχονταν τα μαντάτα!... Και ξαφνικά η περιπέτεια τελείωσε!... Ταλαίπωροι, καταματωμένοι και καταξεσκισμένοι γύρισαν όλοι στο βενζινάδικο του ΔΝΤ!...
- Θα συνεχίσουμε στον ίδιο δρόμο! Επέμενε ο Γιωργάκης… Θα τα καταφέρουμε! έλεγε. Θα βγούμε στις αγορές!... Έλα και εσύ μαζί μας Αντώνη, πρότεινε… Θα παραιτηθώ και θα σε κάνω οδηγό!...
- Τρελός είσαι; Του είπε εκείνος. Το όχημα-χώρα, το έκανες σαράβαλο δεν θα τη βγάλει!... Ο δρόμος είναι κακοτράχαλος, δεν οδηγεί πουθενά!... επέμενε ο Αντώνης. Τον κόσμο που κουβαλάς δεν τον λυπάσαι;
- Πήγαινε και συ Αντώνη μαζί! Δεν ντρέπεσαι να τους αφήσεις μόνους; Θα σε χρειασθούν!... φώναζαν εν χορώ οι ντόπιοι και οι ξένοι «παρατηρητές» της διαδρομής που κάτι είχαν να κερδίσουν από την πορεία… Όλοι αυτοί που κράταγαν τα βενζινάδικα, τις ταβέρνες, τα χάνια της διαδρομής… Και έβαζαν τις βουβουζέλες τους στα κανάλια και τις ντουντούκες τους στις εφημερίδες να προπαγανδίσουν, να διαλαλήσουν το μεγάλο ταξίδι, σε τόπους άγνωστους, νέους τόπους… χλοερούς!...
Πήρε το θέμα… «πατριωτικά» ο Γιωργάκης. Γέμισε και πάλι βενζίνη με δανεικά από το ίδιο βενζινάδικο, ζώστηκε τα πιστόλια του «δια παν ενδεχόμενον»… έριξε μια ματιά στο πόπολο που στοιβαγμένο στην καρότσα ξερνοβολούσε ακόμη, έκανε χώρο στο τιμόνι για να καθίσουν οι πρόθυμοι λαθροταξιδιώτες η Ντόρα η ψηλιά και ο Γιώργος ο χοντρός, του κόλλησαν και ένα τεράστιο «Ν» στην πλάτη για να φυλάγονται οι περαστικοί και έφυγαν πάλι!...
- Μην ανησυχείς, του έλεγαν οι δικοί του… Στα δύσκολα, στα σταυροδρόμια, στις ρεματιές και στα αετώματα της διαδρομής, θα σε περιμένουν οι φίλοι μας, για… να κάνουν πλάκα!...
Πέρασαν άλλοι έξι μήνες!... Και ίδρωσε και μάτωσε αυτός ο λαός να στέλνει προμήθειες και τρόφιμα και φάρμακα στ’ αδέλφια του που ακολούθησαν στο ταξίδι!... Και φόρτωναν και ξαναφόρτωναν οι τροϊκανοί τα αγαθά της χώρας για να τα στείλουν στους νέο-φιλελεύθερους δρόμους που πέρναγε ο Γιωργάκης!... Και μάζεψαν τα εικονίσματα από τις Εκκλησιές, τις βέρες από τις μάνες, το χρυσό δόντι της γιαγιάς, για να πληρωθούν τα βενζινάδικα, οι ταβέρνες, τα χάνια!...
Και νάσου μια μέρα, στο γνωστό βενζινάδικο ο Γιωργάκης!... Αναμαλλιασμένος, μουτζουρωμένος, καταξεσκισμένος, άθλιος!... Και μόνος!.. Χωρίς το λαό (του) χωρίς τα υπάρχοντά του, χωρίς ελπίδα και προοπτική…
- Να ξαναπάμε, να φέρουμε τον κόσμο πίσω!... Είπε ο Γιώργος ο χοντρός και έκανε δυο κωλοτούμπες για να ευθυμήσει ο κόσμος… Θα τα καταφέρουμε με «θεσμικές αλλαγές» συμπλήρωσε η Ντόρα η ψηλιά!... Και τράβηξε ένα πλατύ χαμόγελο, για να φανεί ο καθαρισμός που έκανε καθ’ οδόν…
- Αντώνη τρέξε! Δεν τους λυπάσαι; Φώναζαν τα «μέσα» και τα «έξω»… από’ δω!...
- Θα διορίσουμε καινούργιο οδηγό!... Πρότεινε ο Γιώργος ο χοντρός… Έναν «τεχνοκράτη» που ξέρει τα κατατόπια, συμπλήρωσε η Ντόρα η ψηλιά και σήκωσε το λαιμό για να φανεί ότι δεν πρόλαβε να κάνει «λίφτινγκ» στο δρόμο του νέο-φιλελευθερισμού… Για να απολαύσουμε το ταξίδι!... πρόσθεσαν και οι δύο. Πού άλλες τέτοιες ευκαιρίες… να αισθάνεσαι χρήσιμος!...
Με τα πολλά, έπεισαν και τον Αντώνη… Που δεν το άντεχε ν’ αφήσει τον κόσμο, στον ήλιο και τη βροχή… στην παγωνιά και τ’ αγιάζι, στον καύσωνα και τη δίψα!...
Και αποφάσισαν να φέρουν οδηγό για «ειδικές διαδρομές» από την Ευρώπη!... Που κάτι ήξερε παρά πάνω! Και γνώριζε καλά τους τροχονόμους και καλύτερα τους ληστές που καραδοκούσαν στο δρόμο!... Και πλάκωσαν και οι τοκογλύφοι και οι μαυραγορίτες, για να δανείσουν, για να προσφέρουν αγαθά και υπηρεσίες στο νέο ξεκίνημα για τη «σωτηρία» του λαού και της χώρας!... Και στρώθηκαν χάρτες και σχέδια… και έγιναν συμφωνίες και έπεσαν υπογραφές για να αποφύγουμε τις κακοτοπιές!... Μέχρι που ξεκίνησε το καραβάνι της «σωτηρίας» με οδηγό τον κυρ Λουκά τον τροπαιοφόρο!... Και δίπλα στη θέση του συνοδηγού, ο Γιωργάκης, ο Αντώνης, ο Γιώργος ο χοντρός και η Ντόρα η ψηλιά να… φυλάγονται τις λακκούβες!... Να προσέχουν μην τους βγει στο δρόμο κανά… δημοψήφισμα, τίποτα εκλογές!...
Πέρασαν κανά τριάρι μήνες και εκείνη τη συμφωνία… Από τότε δηλαδή που κατέβασαν το Γιωργάκη από το τιμόνι και ανέλαβε ο ειδικός των ειδικών διαδρομών κυρ Λουκάς… που κράτησε για βοηθούς του, τους τετράπαχους βοηθούς του Γιωργάκη, για να τους έχει ντελάληδες, να διώχνουν τ’ αγρίμια!...
Αλλά τα νέα δεν είναι καλά!... Και έρχονται τα τηλεγραφήματα των διεθνών πρακτορείων με μαύρα μαντάτα!... Έμεινε -λένε- από λάστιχο το σαράβαλο, αλλά ούτε ρεζέρβα υπάρχει, ούτε γρύλο είχαν πάρει μαζί… Και ο κόσμος τους περιμένει, τραυματίας και νηστικός μεσ’ το χιονιά!... Πρέπει να σηκώσουν το όχημα!...
- Άντε παιδιά να βάλουμε πλάτη!... Φώναξε ο κυρ-Λουκάς και στρογγυλοκάθισε στο τιμόνι!...
- Εγώ έχω ένα ραντεβού στην Κόστα Ρίκα, είπε ο Γιωργάκης και αφού έδωσε εντολές πως θα σηκώσουν το καμιόνι οι άλλοι… την έκανε!...
Ο Γιώργος ο χοντρός, αφού έριξε ένα… εθνικό ζεϊμπέκικο, όπως κάνει κάθε φορά στα δύσκολα για να πάρει θάρρος, τράβηξε δυο πιρουέτες με χάρη, έκανε και τρεις κωλοτούμπες για να στανιάρει, θυμήθηκε πως είχε ανειλημμένες υποχρεώσεις στην επαρχία και έφυγε για να μην καθυστερεί!..
- Καθυστερείτε πολύ! Φώναξε η Ντόρα η ψηλιά… και έδωσε εντολές για άμεσες… αποκρατικοποιήσεις!... -Άντε τελειώνετε! Είπε. με περιμένει η κομμώτρια!...
Και έμεινε ο Αντώνης, με το καμιόνι στην πλάτη, με ένα λαό να αγωνιά, με πολίτες αιμόφυρτους, φοβισμένους… Και έναν οδηγό να μαρσάρει και να σφυρίζει!...
- Αντώνη, δεν ήξερες! Δεν ρώταγες; Έδιωξες όλους τους έντιμους συνεργάτες σου, αυτούς που σου στάθηκαν στα δύσκολα, και κράτησες τα «ρεμάλια» που το παίζουν και ήρωες!... Κράτησες τους πράκτορες, τους πουλημένους, τους εξωνημένους!... Και πόσο θ’ αντέξεις μ’ αυτούς; Θα λυγίσεις!... Θα σε λυγίσουν!... Και το φορτίο της χώρας είναι βαρύ!...
Έσπειρες την απογοήτευση και θερίζεις την κατακραυγή!... Δεν προνόησες και άφησες να σε δουλέψουν οι επιτήδειοι!... Μπήκες στη δική τους νοοτροπία που με πιέσεις και μαεστρία σου εμφύσησαν!... Χρησιμοποίησες το δικό τους λεξιλόγιο και έμεινες με τα βάρη στην πλάτη!...
Όσο είναι καιρός ακόμη, κάνε στροφή!... Πάρε τον κόσμο σου και γύρισε πίσω!... Διαφορετικά το κάρο θα σε πλακώσει!...