Μητροπολίτης Μάνης: Η θρησκευτική ουδετερότητα στο Σύνταγμα

Mayfair_Club
Τρίτη, 19 Φεβρουάριος 2019 12:22 | | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ
Μητροπολίτης Μάνης: Η θρησκευτική ουδετερότητα στο Σύνταγμα

Του σεβ. Μητροπολίτη Μάνης κ. Χρυσοστόμου Γ’

Κατ’αυτάς, ήλθε στο προσκήνιο, ως μη ώφελε, η έννοια της ουδετεροθρησκείας. Εισήχθη στην πρωτη παράγραφο του άρθρου 3 του Συντάγματος, ως πρόταση στην αναθεώρηση του όλου άρθρου, το οποίο, ως γνωστόν, καθορίζει τις σχέσεις Εκκλησίας και Πολιτείας.

Ωστόσο. η έννοια, της ουδετεροθρησκείας είναι μία αόριστη και ασαφής έννοια, η οποία στο διεθνές εκκλησιαστικό δίκαιο έχει ποικίλες ερμηνείες.

Ο όρος «θρησκευτική ουδετερότητα» η «ουδετεροθρησκεία» έχει βαθειά την ρίζα του στον ταραγμένο 16ο αιώνα στην Ευρώπη, με τα γεγονότα της Μεταρρύθμισης και τους θρησκευτικούς πολέμους. Το ιδεολογικό αυτό μόρφωμα είναι γέννημα της απολυτοποίησης του ορθού λόγου και του δόγματος Deus Greator, sed non Gubernator, παραποιήσεις του χριστιανισμού.

Στο βάθος κρύβεται μία πεπλανημένη αντίληψη για λύτρωση από τον «σκοταδισμό της θρησκείας», δηλαδή αθεϊσμός.

Ο Διαφωτισμός, στη συνέχεια, τον 18ο αιώνα, φάνηκε ως πανάκεια για την ειρήνευση των κοινωνιών, χωρίς βέβαια να επιλύσει τα βασικά οντολογικά προβλήματα του ανθρώπινου βίου.

Μερικά κράτη υιοθέτησαν τον όρο ουδετεροθρησκεία για να σταματήσουν οι διενέξεις και αντιπαραθέσεις της διχασμένης χριστιανωσύνης κυρίως μεταξύ Καθολικισμού και Προτεσταντισμού.

Ιδίως το πολίτευμα των ΗΠΑ χρησιμοποίησε τα μέγιστα την ουδετεροθρησκεία για να εξασφαλίσει την αμεροληψία του έναντι των πολυαρίθμων θρησκευμάτων και αιρέσεων που εμφανίστηκαν στη χώρα.

Αλλά γεννάται το εύλογο ερώτημα: Στην δική μας χώρα προς τι η υιοθέτηση της ουδετεροθρησκείας, ενός ξένου δηλαδή προτάγματος στο Σύνταγμα της Ελλάδος;

Είχαμε στον ελλαδικό χώρο θρησκευτικούς πολέμους; Υφίσταται στενός εναγκαλισμός Εκκλησίας και Κράτους; Δεν ασκεί την νομοθετική, εκτελεστική και δικαστική λειτουργία το Κράτος με τα θεσμικά όργανά του; (Πρόεδρος Δημοκρατίας-Βουλή-Κυβέρνηση-Δικαστήρια).

Έπειτα τι προσθέτει η ρήτρα της ουδετεροθρησκείας,αν προσθέτει, την στιγμή που υπάρχει το άρθρο 13 του Συντάγματος, το οποίο κατοχυρώνει πληρέστατα το δικαίωμα της θρησκευτικής ελευθερίας με όλα τα θετικά επακόλουθα του δικαιώματος αυτού;

Άλλωστε δεν θα μπορούσε να είναι και διαφορετικά αφού η εθνική έννομη τάξη έχει άρρηκτο σύνδεσμο με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και ειδικότερα, με το όλο περιεχόμενο του άρθρου 9 και την νομολογία του αντίστοιχου Δικαστηρίου του Στρασβούργου.

Εξ άλλου, αείποτε η ορθόδοξη Εκκλησία σέβεται τα ανθρώπινα , ατομικά δικαιώματα και διδάσκει παγίως ότι « όπου η της πίστεως ευγένεια, ουδείς βάρβαρος, ουδείς Έλλην, ουδείς ξένος, ουδείς πολίτης, αλλ’ εις μίαν άπαντες αξιώματος αναβαίνουσιν υπεροχήν»(Ιω. Χρυσοστόμου PG. 60,406). Στο ισχύον Σύνταγμα θετικότατα συνυπάρχουν τα άρθρα 3 και 13 και ουδόλως διαταράσσει το ένα το άλλο.

Η αοριστολογία της ρήτρας αυτής φέρει συνάμα και έναν άλλο προβληματισμό.

Τίθεται το μείζον ερώτημα: Γνωρίζουμε, με συγκεκριμένη επάρκεια, το σκεπτικό του συνταγματικού νομοθέτη, το βούλημα, καθορίζον σαφέστατα την έννοια, το περιεχόμενο, την αιτία και τον σκοπό της εισαγωγής της ρήτρας αυτής στο υπό αναθεώρηση Σύνταγμα; Ποιό είναι το back-ground, και ποιός θα το ερμηνεύσει;

Θα προσθέσουμε στα εκάστοτε Δικαστήρια την επίλυση των διαφορών που θα προκύψουν και αντί της συνοχής και ηρεμίας της κοινωνίας θα επικρατεί η αβεβαιότητα και η αστάθεια μέχρι την έκδοση της δικαστικής απόφασης;

Ακόμη μία σειρά ζητημάτων, ως εορτολόγιο, επίσημες αργίες και τελετές, ιερά σύμβολα, και άλλες θρησκευτικές εκδηλώσεις, πως θα αντιμετωπισθούν όλα αυτά με την εφαρμογή της ουδετεροθρησκείας;

Τα ζητήματα αυτά δεν είναι ουδόλως δευτερεύουσας σημασίας για τον ελληνικό λαό που στην συντριπτική πλειοψηφία του αποδέχεται την ορθόδοξη χριστιανική διδασκαλία.

Γι’ αυτό και προχειρότητα στον υπέρτατο νόμο δεν συγχωρείται. Ισχύει εν προκειμένω ο βιβλικός λόγος κατ’ αναλογίαν, «ο αδικών αδικησάτω έτι, και ο άγιος αγιασθήτω έτι, ιδού έρχομαι ταχύ και ο μισθός μου μετ’εμού , αποδούναι εκάστω ως το έργον έσται αυτού».(Αποκ.22,11-12).

Στο σημείο αυτό αξίζει να υπογραμμίσουμε ότι η ρήτρα αυτή δεν έχει και για ένα ακόμη λόγο, θέση στο άρθρο 3 και μάλιστα εμφαντικά ως πρώτη παράγραφος. Ο λόγος είναι ότι έρχεται σε ευθεία αντίφαση με το αμέσως παρακάτω κείμενο, το οποίο ομιλεί για «επικρατούσα θρησκεία στην Ελλάδα, την Ορθόδοξη Εκκλησία».

Δηλαδή, από το ένα μέρος ουδετεροθρησκεία και από το άλλο επικρατούσα θρησκεία, η Ορθόδοξη Εκκλησία. Εξαρτάται βεβαίως ποία ερμηνεία δίδεται εκάστοτε στον όρο «επικρατούσα θρησκεία» που έχει και διαπιστωτικό και κανονιστικό χαρακτήρα.

Όπως επίσης απαράδεκτη κρίνεται η απάλειψη της λέξεως «Ανατολικής» Ορθόδοξης Εκκλησίας, του ονόματος του Χριστού ως και η εν συνεχεία η φράση, «η ορθόδοξη Εκκλησία, που γνωρίζει κεφαλή της τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό».

Εν προκειμένω δημιουργείται σύγχυση και ακόμη περισσότερη αοριστολογία, καθ’ότι έχει πάντοτε σημασία η ακρίβεια της ορολογίας και μάλιστα σε νομικά κείμενα ως και η αντίστοιχη θεολογική και εκκλησιολογική. Ποιανού είναι η Ορθόδοξη Εκκλησία; Δεν είναι του Χριστού; Τι μας φοβίζει η επίκληση του θείου Ονόματος;

Τι εμποδίζει να αναγράφεται το όνομα του Χριστού; Γιατί άραγε αυτός ο εξοβελισμός του Χριστού, υπενθυμίζοντας εν προκειμένω την γνωστή φράση των Γαδαρηνών του Ευαγγελίου: «Και ήρξαντο παρακαλείν (τον Χριστόν) απελθείν από των ορίων αυτών»(Μαρκ. 5,17).

Για να γίνει όμως κατανοητό αυτό χρειάζεται μια ολόκληρη παιδεία με την ευρύτερη έννοια του όρου. Παιδεία στο τι είναι τελικά Εκκλησία; Καθ’ ότι επικρατεί άγνοια η ημιμάθεια. Εχουμε ένα σοβαρό έλλειμμα εκκλησιολογίας.

Ομιλούν πολλοί περί Εκκλησίας χωρίς γνώση για την φύση, την ουσία, και το περιεχόμενό της. Αυτός είναι στο βάθος ο λόγος και η αιτία των αντιεκκλησιαστικών απόψεων, του αρνητισμού για την Εκκλησία, της παρεξηγημένης εικόνας της και του λόγου της.

Θεωρούν πολλοί ότι Εκκλησία είναι μία καλή έστω ΜΚΟ, ένα σωματείο, ένα σύστημα που φτιάχνει οπαδούς. Γι’αυτό φθάνουν άλλοι να διαχωρίζουν Χριστό και Εκκλησία και άλλοι να θέλουν, να «επιδιορθώσουν» και «σώσουν» την Εκκλησία.

Βέβαια είναι γεγονός, ότι η Εκκλησία ως θεοίδρυτο καθίδρυμα και μυστήριο με την θεολογική έννοια του όρου, ως «σώμα» και «πλήρωμα» Χριστού θα συνεχίζει να συναντά στα πρόσωπα των ανθρώπων την αρνηση και την περιφρόνηση, αλλά συνάμα και την κατάφαση και βίωση του μυστηρίου αυτής, της άλλης πραγματικότητος.

Και φυσικά η Εκκλησία δια μέσου των αιώνων θα πορεύεται και θα αναγεννά τον κόσμον «ου της φύσεως του ανθρώπου μεταβαλλομένης, αλλά της κακίας ελαυνομένης».

Από τα παραπάνω καθίσταται ενεργέστατα ότι η μεταφύτευση μιας οθνείας ρήτρας για την ελληνική ιστορία και την πραγματικότητα ομοιάζει ως φύτευμα σε άγονη γη. Τούτος ο τόπος αείποτε στηρίζεται στην ελληνορθόδοξη πίστη. Έτσι προχώρησε και μεγαλούργησε.

Ειδικώς δε, το ορθώς διατυπωμένο και εν ισχύει άρθρο 3 του Συντάγματος 1975 δεν είναι απλώς ένα νομικό κείμενο, αλλά ένα μνημειώδες ρήμα, εμβληματικό του Ελληνικού Γένους και της μακραίωνης ιστορίας του.

Η Ορθοδοξία και περαιτέρω η Ορθόδοξη Εκκλησία με την ουδετεροθρησκεία δεν φοβάται, ούτε μειώνεται, ούτε έχει ανάγκη εξωτερικού γοήτρου.

Η Πολιτεία με μία τέτοια υιοθέτηση, της ουδετεροθρησκείας, δηλαδή αποστασιοποιημένη από τις προγονικές ρίζες της, θα πορεύεται συνεχώς, με αντιφάσεις, με εγκλωβισμούς σε ιδεολογικά μορφώματα, σε παρακμιακές ηθικές καταστάσεις, τελικά σε βλάβη του συνόλου της ελληνικής κοινωνίας.

Η Πολιτεία έχει ανάγκη την Εκκλησία και όχι αντιθέτως. Για να μιλήσουμε ενδοκοσμικώς αυτό απαιτεί το εθνικό συμφέρον, ο ρεαλισμός για την συντήρηση της υπόστασης του Έθνους μέσα στη δίνη της συνεχώς αυξανόμενης παγκοσμιοποίησης και αστάθειας λαών και κρατών η μη καταγραφή της ρήτρας αυτής.

Κοντολογίς, με την ψυχοσύνθεση του ελληνικού λαού, δεν συνάδει η ουδετεροθρησκεία ούτε και επικροτείται.

Εν τέλει, άραγε, έχουμε σκεφθεί εκείνους, τους πρώτους συντάκτες των Συνταγμάτων της Ελλάδος αμέσως μετά την ανεξαρτησία του Έθνους με ποίο πνεύμα διετύπωσαν τα νομοθετικά εκείνα κείμενα;

Υπάρχει σήμερα, αυτή η σοφία τους για την ορθοδοξία και τον ελληνισμό; Αυτό όμως είναι θέμα πρωτίστως συνείδησης.

Ενημερωθείτε για όλη την επικαιρότητα της Λακωνίας και όχι μόνο μέσα από τη συνεχή ροή του www.lakonikos.gr. Κάνετε like στη σελίδα και γίνετε μέλος στην ομάδα του lakonikos.gr στο Facebook για να μαθαίνετε τα νέα πρώτοι! Με το κύρος και την αξιοπιστία του "Λακωνικού Τύπου", της μοναδικής ημερήσιας εφημερίδας της Λακωνίας με ιστορία 22 και πλέον ετών

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ
του Ανδρέα Πετρουλάκη
Το κλίκ της ημέρας
του Ανδρέα Πετρουλάκη
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα

Η ΔΙΚΗ ΣΑΣ ΕΙΔΗΣΗ

Στείλτε μας τα δικά σας νέα, φωτογραφίες, σχόλια, σκέψεις, παρατηρήσεις και δείτε τα δημοσιευμένα στο lakonikos.gr και στην ημερήσια εφημερίδα ΛΑΚΩΝΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ
Διεύθυνση e-mail(*)
Μη έγκυρη διεύθυνση e-mail

Περιγραφή(*)
Συμπληρώστε μια περιγραφή για την είδηση σας

Φωτογραφία

Κωδικός Ασφαλείας(*)
Κωδικός Ασφαλείας
Ο κωδικός ασφαλείας είναι λάθος