Άρθρα

Η ΔΙΚΗ ΣΑΣ ΕΙΔΗΣΗ

Στείλτε μας τα δικά σας νέα, φωτογραφίες, σχόλια, σκέψεις, παρατηρήσεις και δείτε τα δημοσιευμένα στο lakonikos.gr και στην ημερήσια εφημερίδα ΛΑΚΩΝΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ
Διεύθυνση e-mail(*)
Μη έγκυρη διεύθυνση e-mail

Περιγραφή(*)
Συμπληρώστε μια περιγραφή για την είδηση σας

Φωτογραφία

Κωδικός Ασφαλείας(*)
Κωδικός Ασφαλείας
Ο κωδικός ασφαλείας είναι λάθος

ΖΩΔΙΑ

Κάποιες φορές στο τέλος του ωραρίου σου είσαι χαρούμενος/η που τελειώνει το εργασιακό μαρτύριο κι άλλες φορές απογοητευμένος/η από την προοπτική των ωρών μοναχικότητας που ακολουθούν. Τέλος, υπάρχουν και μέρες σαν τη σημερινή, που είσαι υπερβολικά μουδιασμένος/η για να νιώσεις οτιδήποτε. Να προσέχεις, γιατί συνήθως αυτές τις μέρες είσαι επιρρεπής στις γκάφες με τους ανθρώπους γύρω σου…
Ακόμη και αν ο προσωπικός σου χώρος δεν είναι αυτό που φαντάζεσαι ή επιθυμείς να έχεις, δεν πρέπει να ξεχνάς τη σημασία του να διαθέτεις αυτά τα λίγα τετραγωνικά ιδιωτικότητας. Για τις επόμενες μέρες κάθε άλλο παρά σε ελκύει η προοπτική του ξέφρενου γλεντιού, αλλά το να έχεις λίγες ώρες περισσότερες να ξεκουραστείς και να ηρεμήσεις μόνος/η σου.
Η προοπτική του εγκλωβισμού μέσα στο σπίτι τις επόμενες μέρες αρκεί για να βγάλεις καντίλες σε κάθε σπιθαμή του δέρματος σου. Από την άλλη πλευρά, κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει την προοπτική του νʼ αναγκαστείς να δουλέψεις περισσότερες ώρες από αυτές που είχες προγραμματίσει αρχικά. Φρόντισε να είσαι συγκεντρωμένος/η λοιπόν για να τελειώνεις σβέλτα!
Ο χρόνος περνάει, οι μέρες τρέχουν, έχεις πράγματα να κάνεις, ένα πλάνο ζωής, δουλειά και οικογένεια, να ερωτευτείς χωρίς να πληγωθείς, να πιάσεις ένα σπίτι, να ξεπληρώσεις το δάνειο.... ΣΤΟΠ!! Καρκίνε από όλα τα παραπάνω πρέπει να κρατήσεις μόνο την πρώτη φράση. Ο χρόνος περνάει. Και πιο σωστά τώρα: Ο χρόνος περνάει και χάνεται και εσύ δεν διασκεδάζεις, δεν απολαμβάνεις, δεν χαλαρώνεις. Προσπάθησε τις επόμενες μέρες σε παρακαλώ να απολαύσεις την ζωή και όχι να την κυνηγάς σαν το κογιότ που κυνηγάει το Μπιπ Μπιπ και καταλήγει στο τέλος με μια βόμβα στο χέρι.
Γίνεται κάθε μέρα όλο και περισσότερο προφανές πως, ο μόνος τρόπος για να αντιμετωπίσεις τις οικονομικές σου δυσχέρειες, είναι να εργαστείς ακόμη περισσότερο. Θα με ρωτήσεις: «Πόσο περισσότερο πια;». Απαντώ: «Αν είσαι σε μια δουλειά που σκοτώνεσαι για πενταροδεκάρες δεν ευθύνομαι ούτε εγώ, ούτε ο Κρόνος!».
Όταν βρίσκεσαι μόνος/η σου έχεις απεγνωσμένα ανάγκη από παρέα. Όταν είσαι με παρέα έχεις απελπισμένα ανάγκη νʼ ανοίξει η γη να σε καταπιεί να διακτινιστείς κάπου που δεν θα υπάρχουν άνθρωποι, φασαρία και φώτα. Κυκλοθυμία καλώς όρισες!
Καιρός να θυμηθείς για τις επόμενες μέρες τον κοινωνικό χαμαιλέοντα που κρύβεις μέσα σου και να αναμιχθείς πλήρως με ετερόκλιτες, πολυπρόσωπες παρέες. Είναι πραγματικά ευεργετικό, ακόμη κι αν το κάνεις για να χαθείς μέσα στο πλήθος, επειδή δεν αντέχεις τις μαύρες σκέψεις που σε πνίγουν όταν είσαι μόνος/η σου...
Ακόμη και να μην το επιδιώκεις, θα αναγκαστείς μέσα στις επόμενες μέρες να ασχοληθείς σοβαρά με υποχρεώσεις που αφορούν την καριέρα σου. Αυτό θα μπορούσε να σημαίνει προετοιμασία βιογραφικών ή συζητήσεις με τον/την σύντροφο σου για τα μελλοντικά σου σχέδια ή ακόμη και δουλειά σαν να είναι καθημερινή. Εντάξει, θα κρατήσεις και μερικές ώρες για ξεκούραση (ελπίζω)...
Ο τρόπος που αντιλαμβάνεσαι τα πράγματα δεν συμφωνεί με την αντίληψη των περισσοτέρων φίλων/συγγενών σου. Κάποιες μέρες θες να ουρλιάξεις από την πνευματική απομόνωση που νιώθεις και άλλες απλά τʼ αποδέχεσαι, σαν να είναι στοίχημα ζωής να συνεχίσεις την αναζήτηση ανθρώπων που σε καταλαβαίνουν. Αφού με τα στοιχήματα τα πας καλύτερα παρά με την απομόνωση, σήμερα μην αποκλείεσαι!
Στο μικροσκόπιο σήμερα επαγγελματικές συνεργασίες, έσοδα – έξοδα αλλά και ξεκαθαρίσματα με τον/την σύντροφο (για όσους/ες βρίσκονται σε σχέση). Ότι είναι κοινό (είτε λέγεται πορεία στη ζωή, είτε λογαριασμός στην τράπεζα, είτε επαγγελματικό συμφέρον) πρέπει συνεχώς να συζητιέται, να κρίνεται και να αναθεωρείται. Αλλιώς καταλήγουμε σε νοσηρές καταστάσεις... Έχεις νιώσει στο πετσί σου τι εννοώ, έτσι;
Κρύο, ζέστη, κρύο, ζέστη, κρύο, ζέστη… Μια νοσταλγία και πάθος και την άλλη παγωμάρα και εκλογίκευση. Μια λες να γυρίσεις ή να τολμήσεις το παράτολμο βήμα (στην προσωπικη σου ζωή) και την άλλη ρίχνεις κρύο νερό στο πρόσωπο σου για να συνέλθεις και να κάτσεις στʼ αυγά σου. Και δεν κάθεται ακόμη πουθενά η μπίλια ρε γαμώτο για να ηρεμήσεις.
Ένα από τα χαρακτηριστικά που σε κάνουν τόσο ξεχωριστό/ή είναι η ικανότητα σου να πιέζεσαι ψυχολογικά και να νιώθεις ενοχές σχεδόν για τα πάντα, χωρίς ούτε μια αφορμή. Κι όταν σε γραπώνει αυτό το κομμάτι της συμπεριφοράς σου έχεις μια ανησυχητική ροπή προς λάθη και γκάφες. Όπως για παράδειγμα να ξανανοίξεις παρτίδες με μερικούς/ες που τσαλαπάτησαν την καρδιά σου σαν αποτσίγαρο. Όχι, δεν αλλάζει τόσο ριζικά ο κόσμος!