Η έκθεση εικαστικών της Ν. Σκιαδά στην ΠΕΣ

Την έκθεση ζωγραφικής, χαρακτικής, installation και video art της συμπολίτισσας μας Νάντιας Σκιαδά φιλοξενεί από το περασμένο Σάββατο στην αίθουσα «Αλέξανδρος Κουρής» η Πνευματική Εστία Σπάρτης, στο πλαίσιο προβολής του τοπικού καλλιτεχνικού δυναμικού.

Στα εγκαίνια που πραγματοποιήθηκαν μέσα σε ένα ζεστό και φιλικό κλίμα, την παρουσίαση της καλλιτέχνιδας στο κοινό ανέλαβε η επιμελήτρια της Κουμανταρείου Πινακοθήκης Σπάρτης δρ. Γεωργία Κακούρου-Χρόνη, μιλώντας τόσο για τη γνωριμία της με την ίδια αλλά και για το περιεχόμενο της έκθεσης.

«Χαίρομαι ιδιαίτερα -και συγκινούμαι- που βρίσκομαι σε αυτή τη θέση, να παρουσιάζω την εικαστικό Νάντια Σκιαδά σε ατομική της έκθεση, στην πόλη που γεννήθηκε και ζει», σημείωσε η κ. Κακούρου- Χρόνη και χαρακτηριστικά είπε:

«Η συγκίνησή μου ακουμπά στην πρώτη μας αντάμωση. Με τη Νάντια πρωτοσυναντηθήκαμε, όταν διερευνούσε ακόμη το θέμα της πτυχιακής της εργασίας.

Γνώρισα τότε έναν νέο, ανήσυχο άνθρωπο, που είχε ήδη θέσει -και μάλιστα περισσότερο επιτακτικά και έντονα από ό,τι οι συνομήλικοί του- τα υπαρξιακά ερωτήματα: από πού ήρθα, τι είμαι, πού πηγαίνω, εγώ και οι άλλοι, οι στόχοι μου, το «γιατί» της ζωής, ο σκοπός και το νόημά της.

Πολλά από τα αγωνιώδη αυτά ερωτήματα εξακολουθούν να υφίστανται και να τίθενται και στην έκθεση -και θα υφίστανται βέβαια- γιατί (μπορεί και δυστυχώς) η ύπαρξή τους και η αγωνιώδης αναζήτηση των απαντήσεων είναι ίδιον του Ανθρώπου, και ακόμη περισσότερο του καλλιτέχνη, εφόσον τον καλλιτέχνη τον απασχολεί και η προς τα έξω μαρτυρία τους.

Δεν είναι τυχαίο ότι στην τωρινή της έκθεση η Νάντια Σκιαδά ξεκινά τη συνομιλία της με τον Kierkegaard (1813-1855) και τον John Cage (1912-1992). Και μόνο οι δυο της αυτές επιλογές θα μπορούσαν να αποτελέσουν μια ξεχωριστή μακρά συζήτηση.

Από εκείνη την πρώτη μας αντάμωση συναντιόμαστε τώρα σε μία δεύτερη συνομιλία. Αλλά αυτή τη φορά με τη Νάντια να έχει, αριστεύοντας, περατώσει τις σπουδές της στην Σχολή Καλών Τεχνών της Ρώμης, και να χαράσσει την προσωπική της καλλιτεχνική πορεία.

Τα έργα της έκθεσης τα είδα για πρώτη φορά την Τετάρτη το βράδυ. Άκουγα τη Νάντια να μου μιλά γι’ αυτά, αλλά ήταν οι δικές τους ανεξάρτητες φωνές που με απασχόλησαν, και με απασχολούν, περισσότερο.

Τα έργα της έκθεσης -ή μάλλον η έκθεση, γιατί πρόκειται για μια ενιαία εγκατάσταση- στρέφονται γύρω από την έννοια της υποκειμενικότητας. Κάποιος εύλογα θα παρατηρήσει ότι έτσι κι αλλιώς ένα έργο τέχνης εκφράζει την αλήθεια του δημιουργού του, τη δική του υποκειμενικότητα, που μακάρι κάπου να μας συναντά -να συναντά δηλαδή τη δική μας υποκειμενικότητα- για να μπορέσουμε να αρθρώσουμε κι έναν διάλογο μαζί του.

Δεν πρόκειται γι’ αυτή την υποκειμενικότητα, που έτσι κι αλλιώς είναι παρούσα. Η καλλιτέχνις, είναι αυτονόητο, βλέπει τα πράγματα με το δικό της τρόπο (υποκειμενικά) και με τα δικά της εκφραστικά μέσα διατυπώνει τον τρόπο της ανταπόκρισής της σ’ αυτά.

Η Νάντια Σκιαδά στην έκθεση αυτή καταπιάνεται με το θέμα της υποκειμενικότητας˙ είναι η ίδια η υποκειμενικότητα που θέτει τον προβληματισμό της. Η καλλιτέχνις επιλέγει τις έννοιες: σιωπή/κραυγή, ασχήμια/ομορφιά για να τονίσει ότι ο εγκέφαλός μας, χώρος κατ’ εξοχήν της λογικής, και σε τέτοιου είδους “ευδιάκριτες”, κατά κάποιο τρόπο, καταστάσεις θεωρεί τα πράγματα με τον δικό του ιδιαίτερο, προσωπικό, υποκειμενικό τρόπο.

Η καλλιτέχνις πηγαίνει ένα βήμα ακόμη πιο πέρα διατυπώνοντας τη θέση ότι αυτός ο ιδιαίτερος τρόπος θεώρησης, η υποκειμενικότητα, αποτελεί και  την αλήθειά μας. Με αυτή πορευόμεθα και αυτή η ειλικρινής αφετηρία της συνομιλία μας με τον άλλον είναι που μπορεί να εξελιχθεί σε επικοινωνία.

Όπως σας είπα, είδα για πρώτη φορά τα έργα της Νάντιας την Τετάρτη το βράδυ: έξω ο θόρυβος της βροχής και της πόλης, μέσα μου ο δικός μου κόσμος κι απέναντί μου το κάλεσμα ενός νέου ανθρώπου που προσκαλεί και προκαλεί σε μία συνομιλία: τι ορίζουμε ως όμορφο, τι ως άσχημο, μιλάει ο ήχος, τι λέει η σιωπή; Η Νάντια θέτει τα ερωτήματα σ’ εμάς αλλά κυρίως στον εαυτό της˙ και επιθυμεί όλες οι απαντήσεις (η υποκειμενικότητά μας) να έχουν θέση στη σύνθεση του κόσμου μας.

Βρίσκω το μήνυμα εξαιρετικά επίκαιρο. Και δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς, αφού διατυπώνεται από έναν νέο καλλιτέχνη».

Η έκθεση που τιτλοφορείται «Η κραυγή της σιωπής» (L’ urlo del silenzio), θα διαρκέσει μέχρι την Τρίτη του Πάσχα 6/4 και θα είναι ανοιχτή για το κοινό κατά τις ώρες 12μ-3μμ, 5-7 και 8.30΄-10.30΄μμ.