Και διηγώντας τα να κλαις…
Διονύσιος Σολωμός
Ήταν κάποτε μια χώρα. Η Αφρική! Πήρε το όνομά της, από τους αρχαίους προγόνους της, που μόλις την είδαν, είπαν: Α-φρικη. Δηλαδή, δεν υπάρχει εδώ η φρίκη. Κατ’ άλλους, γιατί στη χώρα τούτη οι απόψεις είναι πολλές, μόλις την είδαν είπαν: Α τι φρίκη!
Κάπως έτσι γεννήθηκε η Αφρική. Βρεχόταν και από θάλασσα, το Αιγαίο. Το Αιγαίο, σύμφωνα με τους νέους της χώρας, προέρχεται από το… Αίγιο.
Πιο πέρα από το Αίγιο, υπάρχει ένας οικισμός, ο Μοριάς. Αυτός βαφτίστηκε έτσι, από τα πολλά μόρια, κάθε είδους, που είχε. Εκεί βγήκε και η φράση: μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι.
Τέλος πάντων, στον Μοριά σύμφωνα με την ύλη που διδάσκεται στα σχολεία της Αφρικής, υπήρχε ένας Νέγρος. Κατ’ άλλους υπήρχαν πολλοί νέγροι. Αλλά τώρα μας ενδιαφέρει ο ένας. Ο Νέγρος του Μοριά.
Το φανέρωσαν άλλωστε κι οι οθόνες της τηλεόρασης με αλλεπάλληλες προβολές αυτού που το είπε. Έτσι το εμπεδώσαμε κι εμείς.
Πιο κει από τον Μοριά, πέρα από τη θάλασσα, όπως λέμε: Πέρα από την Αφρική (εκπληκτική ταινία), ήταν ένα νησί. Το νησί, συνήθως, γύρω-γύρω έχει θάλασσα. Στο νησί λοιπόν αυτό υπήρχε ένας Σολωμός. Αυτός συνήθως τρώγεται ωμός.
Πολλοί νόμιζαν, ότι στην Αφρική δεν υπάρχουν Σολωμοί αλλά να που συμβαίνουν και θαύματα.
Οι κάτοικοι της Αφρικής ήταν συνήθως δούλοι, όπως και όλη η Αφρική μια αποικία.
Στη χώρα αυτή, έλεγαν ότι υπάρχει Δημοκρατία αλλά κανείς δε βρέθηκε να τους εξηγήσει τι σημαίνει Δημοκρατία! Οι ιθαγενείς της Αφρικής, από αρχαιοτάτων χρόνων, είχαν έφεση στην ποίηση. Υμνούσαν τους θεούς, τα πουλιά, τη φύση, τις αρετές.
Συνέβη όμως, εσκεμμένη παγκοσμιοποίηση και η ποίηση μεταλλάχτηκε. Ήταν εποχή μεταλλάξεων!
Έτσι αντί για ποίηση άρχισαν να υμνούν άλλες λέξεις που τελείωναν σε -ποίηση. Όπως παραποίηση, κακοποίηση, τρομοκρατοποίηση, μπατσοποίηση. Και επειδή στους ιθαγενείς αυτούς από αρχαιοτάτων χρόνων τους άρεσε η μύηση, μυήθηκαν στις νέες αυτές λέξεις, που είχαν μάθει από την τηλεορασοποίηση.
Τον τελευταίο καιρό βρίσκονταν οι ιθαγενείς σε εγκλεισμό, κατ’ άλλους σε σαλαμοποίηση, πνευματική, ψυχική, κοινωνική. Αλλά αυτά συμβαίνουν σε μια αποικία!
Έτσι για πρώτη φορά, στην παγκόσμια ημέρα ποίησης όλοι ανακάλυψαν την άλλη τους -ποίηση.
Οι δημοσιογράφοι μιλούσαν, με υπονοούμενο, για παραγωγή πολιτικής! Όπως λέμε, παραγωγή αγγουριών, κολοκυθιών και γενικά ζαρζαβατικών. Μεγάλη ποίηση!
Μιλούσαν επίσης για ξύλα θέρμανσης με το τετραγωνικό. Αυτό ήταν σπουδαία ποίηση. Εννοούσαν, οι ποιητές, ότι το ξύλο δίνεται με το τετραγωνικό. Για παράδειγμα: Είσαι αδύνατος; Τρεις γκλομπιές (φράση ανώτατου αστυνομικού) είναι αρκετές! Αν είσαι εξτρά λαρτζ, τουλάχιστον είκοσι γκλομπιές και βλέπουμε…
Στην χώρα αυτή της αφρικανικής δημοκρατίας, έξω από τη Βουλή δεν υπήρχαν κάμερες ούτε αστυνομικοί. Για παράδειγμα: αν συνέβαινε ένα τροχαίο, ο τρομοκράτης που το έκανε, θα διέφευγε.
Όσο για τον Νέγρο του Μοριά, προσευχόμαστε γι’ αυτόν και κάνουμε έκκληση στον Κύριο: θεέ των μαύρων, τον καλό συγχώρεσε Γουίλ και δώσ' του εκεί που βρίσκεται λίγη απ' την άσπρη σκόνη (Νίκος Καββαδίας).
