Ζούμε σε μια δύσκολη εποχή. Ο κόσμος των αξιών που ήταν η βάση του διαλογισμού και των προθέσεων στην ανθρώπινη κοινωνία τον 20ο αιώνα, έχει δώσει τη θέση του σε μια εποχή ανηθικότητας που έχει επεκταθεί παντού. Όταν ο απλός πολίτης βλέπει τον Τραμπ να εισβάλλει σε χώρες και να απαγάγει ηγέτες, τον Ερντογάν να φυλακίζει χιλιάδες χωρίς λόγο, ή τον Πούτιν να δολοφονεί όποιον διαφωνεί μαζί του, δεν του είναι δύσκολο να ληστεύει υπερήλικες, να σπάει αυτοκίνητα, να παρανομεί όπου μπορεί.

Πλέον δεν είναι τα πρότυπα ο Αϊνστάιν ή ο Ζαν Πολ Σατρ αλλά ο Μασκ και ο Μπέζος. Δεν είναι επιδίωξη η γνώση αλλά το χρήμα (με οποιονδήποτε τρόπο). Αυτό εχει μετατρέψει και την Ελλάδα σε μια δύσκολη χώρα, που ενώ οι κάτοικοί της ζούσαν με ανοιχτές πόρτες και παράθυρα, τώρα βάζουν κάγκελα και κάμερες.

Σε αυτή την παρακμιακή πραγματικότητα το κράτος οφείλει να πάρει ανάλογα μέτρα. Έτσι όταν άκουσα ότι συνελήφθησαν Ρομά που είχαν απασχολήσει τις αρχές άλλες... 193 φορές, κατάλαβα ότι ακόμη και σήμερα δεν είμαστε σοβαροί.

Ειδικά οι Ρομά έχουν το 70% των παρανομιών. Η σύμβαση 717 στα Τέμπη καθυστέρησε γιατί έκλεβαν τα υλικά από 17 Σταθμούς, που συστηματικά τους κατέστρεφαν. Αλλά δεν είναι μόνο οι Ρομά. Είναι κάθε είδους φυντάνια όπως πορτοφολάδες, τηλεφωνικές απάτες, ληστές, ένας ολόκληρος κόσμος που ενώ τον συλλαμβάνουν ξανά και ξανά, είναι πάντα έξω και απτόητοι συνεχίζουν. 

Το ερώτημα είναι ένα: Γιατί δεν έχει νομοθετηθεί επιτέλους η βαριά ποινή στο κατά συρροή έγκλημα; Στις ΗΠΑ όταν κάποιος είναι έξω, αν πιαστεί ακόμα και για μια ασήμαντη παράβαση (πάρκαρε παράνομα, τσακώθηκε στο μπαρ κ.λπ.) μπαίνει πάλι φυλακή γιατί θεωρείται επικίνδυνος για την κοινωνία. Και μπαίνει με βαρύτερη ποινή. Όταν βγει και πάλι θα είναι υπό έλεγχο. Αν για τρίτη φορά παρανομήσει τότε η ποινή θα είναι πολύ μεγάλη.

Πόσο μυαλό θέλει για να προχωρήσει η κυβέρνηση και ειδικότερα το Υπουργείο Δικαιοσύνης, σε μια απόφαση ώστε να μην είναι ελεύθεροι όσοι παρανομούν 193 φορές;