Με την έναρξη της άνοιξης και την ανθοφορία της ελιάς, κάνει συχνά την εμφάνισή της η βαμβακάδα της ελιάς (Euphyllura phillyreae), ένα έντομο γνώριμο στους ελαιοπαραγωγούς. Αν και συνήθως δεν προκαλεί σοβαρές ζημιές, σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να επηρεάσει την ανθοφορία και την παραγωγή, ιδιαίτερα όταν οι πληθυσμοί της αυξηθούν.
Η βαμβακάδα είναι μικρό έντομο, μήκους περίπου 2–3 χιλιοστών, που θυμίζει μικρό τζιτζίκι. Διαχειμάζει ως ενήλικο πάνω στα ελαιόδεντρα και ενεργοποιείται την άνοιξη, όταν αρχίζει να τρέφεται και να γεννά τα αυγά της στους νεαρούς βλαστούς και στα φύλλα. Οι νύμφες εκκρίνουν χαρακτηριστικά κηρώδη νήματα, δημιουργώντας τις γνωστές «βαμβακώδεις» συστάδες πάνω στις ταξιανθίες και στη νεαρή βλάστηση.
Η ανάπτυξή της ευνοείται από ήπιους χειμώνες, μέτριες θερμοκρασίες και αυξημένη υγρασία την άνοιξη, καθώς και από πυκνή βλάστηση στους ελαιώνες. Η παρουσία της γίνεται ιδιαίτερα αισθητή την περίοδο της ανθοφορίας, καθώς τα έντομα συγκεντρώνονται στις ταξιανθίες και τρέφονται από τους φυτικούς χυμούς. Σε έντονες προσβολές μπορεί να προκληθεί πτώση ανθέων και μείωση της παραγωγής.
Στις περισσότερες περιπτώσεις, ωστόσο, η βαμβακάδα δεν απαιτεί χημική αντιμετώπιση, καθώς οι φυσικοί της εχθροί περιορίζουν τον πληθυσμό της. Η σωστή καλλιεργητική φροντίδα, η απομάκρυνση έντονα προσβεβλημένων βλαστών και η αποφυγή υπερβολικής λίπανσης και άρδευσης συμβάλλουν στον έλεγχο του εντόμου.
Όταν η προσβολή είναι έντονη, μπορούν να εφαρμοστούν προληπτικοί ψεκασμοί με οικολογικά σκευάσματα, όπως ο βάκιλος της Θουριγγίας, το φυσικό πύρεθρο ή ο θερινός πολτός. Οι επεμβάσεις πρέπει να γίνονται σε θερμοκρασίες κάτω από 28–30°C και σε καλά ποτισμένα δέντρα, ώστε να αποφεύγεται το στρες στα φυτά.
Ιδιαίτερη σημασία έχει και η τακτική παρακολούθηση των ελαιώνων την περίοδο της άνοιξης, ώστε οι παραγωγοί να εντοπίζουν έγκαιρα πιθανές προσβολές. Η έγκαιρη παρέμβαση, ακόμη και με απλά καλλιεργητικά μέτρα, μπορεί να αποτρέψει την εξάπλωση του εντόμου και να προστατεύσει την ανθοφορία, που αποτελεί καθοριστικό στάδιο για τη μετέπειτα παραγωγή.
Σε γενικές γραμμές, η βαμβακάδα θεωρείται ένας περιστασιακός εχθρός της ελιάς. Η συστηματική παρακολούθηση των ελαιώνων και η ισορροπημένη διαχείριση της καλλιέργειας είναι συνήθως αρκετές για να διατηρηθεί ο πληθυσμός της σε χαμηλά επίπεδα, χωρίς σημαντικές επιπτώσεις στην παραγωγή.
