Διονύσιος: Γιατί κλαις, Καραγκιόζο, με μαύρο δάκρυ; Τι έπαθες; Δεν σε έχω ματαδεί έτσι.
Καραγκιόζης: Άσ’τα Νιόνιο, επέθανε από κορονοϊό ο πασάς και δεν ξέρω τι να γίνω.
Διονύσιος: Και τον κλαις; Μα ήταν κακός άνθρωπος.
Καραγκιόζης: Χειρότερος άνθρωπος στον κόσμο δεν πέρασε. Δεν γέλασε ποτέ του ο κακομοίρης.
Διονύσιος: Δεν έδινε νερό μήτε του αγγέλου του. Και γιατί τον κλαις;
Καραγκιόζης: Τί θα λέω στα παιδιά μου τώρα που επέθανε;
Διονύσιος: Γιατί, πριν πεθάνει τί τους έλεγες;
Καραγκιόζης: Παιδιά μου, τους έλεγα, να μη μοιάσετε με κανέναν τρόπο στον πασά. Τώρα τί παράδειγμα θα τους λέω, Νιόνιο μου;
