Καραγκιόζης: Νιόνιο, έχω μπερδευτεί.
Διονύσιος: Εγώ, Καραγκιόζο, θα σε ξεμπερδέψω.
Καραγκιόζης: Πώς λέμε «καλημέρα» στη νέα κανονικότητα;
Διονύσιος: Λέμε «καληνύχτα».
Καραγκιόζης: Καληνύχτα, Νιόνιο. Καλώς ήρθες. Καλώς άργησες. Καλά τα πάω; Καλά τα λέω; Καλά κρασιά. Λέγε, Νιόνιο. Μίλα. Να δω τι ξέρεις. Πώς πάνε τα πράματα;
Διονύσιος: Τι, θα μου κάμεις ανάκριση;
Καραγκιόζης: Όχι, Νιόνιο, αφού δεν τελείωσε ακόμα η κρίση. Όταν τελειώσει η κρίση, θα ‘ρθει η ανάκριση να δούμε ποιος φταίει.
Διονύσιος: Σωστά. Όπως πρώτα ήρθε η κάμψη και μετά η ανάκαμψη.
Καραγκιόζης: Πάλι μπερδεύτηκα, Νιόνιο. Άλλο ήταν η κρίση κι άλλο η κάμψη;
Διονύσιος: Ναισκε Καραγκιόζο. Όταν παθαίνεις κρίση, τι κάνεις;
Καραγκιόζης: Πεινάω και δεν ξέρω τι κάνω.
Διονύσιος: Όταν κάνεις κάμψεις, τι κάνεις;
Καραγκιόζης: Κάνω κάμψεις, για να χωνέψω την κρίση.
Διονύσιος: Με μπέρδεψες, Καραγκιόζο.
Καραγκιόζης: Κι εγώ μπερδεύτηκα.
Διονύσιος: Πάντως τώρα έχουμε ανάκαμψη.
Καραγκιόζης: Αφού δεν τελείωσε η παράκαμψη.
Διονύσιος: Μπερδεμένα πράματα.
Καραγκιόζης: Καληνύχτα. Καλή ανάσταση.
Διονύσιος: Θα σε δω στη στάση όταν τελειώσει η παράσταση. Και να ‘χεις τα μούτρα σου νίψει.
Καραγκιόζης: Ναι, θα κάνω ανάνιψη.
