Μορφονιός: Κύριε Καραγκιόζη, κρύψε με.
Καραγκιόζης: Τι έκανες, Μορφονιέ; Μήπως είσαι τρομοκράτης;
Μορφονιός: Ναι, κύριε Καραγκιόζη, είμαι.
Καραγκιόζης: Πέταξες κανέναν φρουρό κάτω;
Μορφονιός: Ναι, κύριε Καραγκιόζη.
Καραγκιόζης: Πού έγινε αυτό;
Μορφονιός: Μέσα στο σπίτι μου.
Καραγκιόζης: Ήρθαν να σε πιάσουν για άσκοπη μετακίνηση εκτός του σπιτιού;
Μορφονιός: Όχι, κύριε Καραγκιόζη, έβλεπα συζήτηση στη Βουλή, από την τηλεόραση. Τρομοκρατήθηκα και όπως πήγα να την κλείσω έπεσε κάτω κι έσπασε.
Καραγκιόζης: Και οι φρουροί πού ήταν;
Μορφονιός: Ήταν μέσα στην τηλεόραση και κόπηκαν όπως έπεσαν.
Καραγκιόζης: Τι φρουροί ήταν αυτοί;
Μορφονιός: Οι φρουροί της Δημοκρατίας.
Καραγκιόζης: Μορφονιέ, είσαι μεγάλος τρομοκράτης που έσπασες την τηλεόραση κι έριξες κάτω τους φρουρούς. Αυτό που έκανες δεν είναι σκέτη τρομοκρατία.
Μορφονιός: Τι είναι, κύριε Καραγκιόζη;
Καραγκιόζης: Είναι βόμβα στα θεμέλια της Δημοκρατίας.
Μορφονιός: Και δε θα πάω στον παράδεισο;
Καραγκιόζης: Εξαρτάται από το ξύλο που θα φας.
Μορφονιός: Χωρίς ξύλο δεν πάω;
Καραγκιόζης: Όχι, Μορφονιέ.
Μορφονιός: Γιατί, κύριε Καραγκιόζη;
Καραγκιόζης: Γιατί το ξύλο βγήκε απ’ τον παράδεισο.
Μορφονιός: Εντάξει, τότε θα χαρώ να φάω το ξύλο και να γίνω καλός πολίτης του κάτω κόσμου.
