Κοπρίτης: Πατέρα, πατέρα.
Καραγκιόζης: Τι είναι, παιδιά μου;
Μπιρικόκος: Σήμερα, πατέρα, έχουμε γενέθλια.
Καραγκιόζης: Και τα τρία; Κι εγώ γιατί δεν το θυμάμαι;
Μπιρικόκος: Όχι εμείς, πατέρα.
Κοπρίτης: Η καραντίνα έχει γενέθλια, γίνεται ενός χρόνου.
Κολλητήρης: Πατέρα, πρέπει να της πάρουμε δώρο, για να σβήσει το κεράκι.
Κοπρίτης: Πατέρα, τώρα που μεγαλώνει θα θέλει και παπούτσια.
Κολλητήρης: Καλύτερα, πατέρα, να της πάρουμε παντόφλες.
Καραγκιόζης: Γιατί, παιδάκι μου;
Κοπρίτης: Αφού, πατέρα, κάθεται μέσα, μέσα θα γεράσει μέχρι να πεθάνει.
Καραγκιόζης: Μπα που να φας τη γλώσσα σου.
Κοπρίτης: Πατέρα, πού το ξέρεις;
Καραγκιόζης: Τι ξέρω;
Κοπρίτης: Ότι ένα χρόνο καραντίνα θα φάω τη γλώσσα μου από την πείνα.
