Καραγκιόζης: Καλώς τον Νιόνιο. Τι νέα από το Τζάντε;
Διονύσιος: Όλα καλά, Καραγκιόζο. Ανοίξαμε και σας περιμένουμε.
Καραγκιόζης: Ανοίξατε τον τουρισμό;
Διονύσιος: Όσκε, ψυχή μου, ανοίξαμε γραφείο συμβολαίων θανάτου.
Καραγκιόζης: Μα δεν απαγορεύεται;
Διονύσιος: Όσκε, ψυχή μου, στο Τζάντε έχουμε άλλους νόμους.
Καραγκιόζης: Θέλω κι εγώ ένα συμβόλαιο θανάτου.
Διονύσιος: Ωραία, Καραγκιόζο, είναι εύκολο. Για την πεθερά σου πάτησε 1. Για την κατσίκα του γείτονα πάτησε 2. Για τον Χατζηαβάτη πάτησε 3.
Καραγκιόζης: Εγώ, Νιόνιο, θέλω να ξεκάμε τον πασά.
Διονύσιος: Αυτό, Καραγκιόζο, δε γίνεται.
Καραγκιόζης: Γιατί δε γίνεται;
Διονύσιος: Γιατί ο πασάς μας έδωσε την άδεια να ανοίξουμε το γραφείο κι άμα πεθάνει θα την πάρει μαζί του.
Καραγκιόζης: Ποιος το λέει αυτό, Νιόνιο;
Διονύσιος: Καραγκιόζο, έχουμε υπογράψει συμβόλαιο θανάτου με τον πασά και πρέπει να το τηρήσουμε.
Καραγκιόζης: Δηλαδή, Νιόνιο, αυτός θα ζήσει κι εμείς θα πεθάνουμε;
Διονύσιος: Ναίσκε, ψυχή μου, αλλιώς, Καραγκιόζο, δεν έρχεται η ανάκαμψη.
Καραγκιόζης: Κι εμέ, Νιόνιο, τι με νοιάζει;
Διονύσιος: Νοιάζει, Καραγκιόζο, τη Δημοκρατία.
Καραγκιόζης: Έχουμε, Νιόνιο, δημοκρατία; Εγώ γιατί δεν το ‘χω καταλάβει;
