Καραγκιόζης: Καλώς τον μπάρμπα, πώς τα βλέπεις;
Μπαρμπαγιώργος: Πολύ καλά, Καραγκιόζη.
Καραγκιόζης: Είσαι σίγουρος, μπάρμπα;
Μπαρμπαγιώργος: Τι λες, παιδάκι μου, δεν ξέρω πώς βλέπω;
Καραγκιόζης: Είσαι μοναδικός που βλέπει έτσι.
Μπαρμπαγιώργος: Το ξέρω, παιδάκι μου, το μάτι μου είναι αετίσιο.
Καραγκιόζης: Και τι βλέπεις;
Μπαρμπαγιώργος: Βλέπω ίσα με δέκα βουνά παραπέρα.
Καραγκιόζης: Και πώς είναι;
Μπαρμπαγιώργος: Μαύρα. Είναι καμένα, παιδάκι μου.
Καραγκιόζης: Και το λες καλό αυτό;
Μπαρμπαγιώργος: Τι λες, βρε σαφρακιασμένο, δεν είναι καλό που βλέπω τόσο μακριά;
Καραγκιόζης: Και το μέλλον πώς το βλέπεις;
Μπαρμπαγιώργος: Εκατό μαύρα βουνά.
