Μορφονιός: Κύριε Καραγκιόζη, κύριε καραγκιόζη βρήκα δουλειά!
Καραγκιόζης: Στην εποχή μας δουλειά Μορφονιέ; Θαύμα! Πως τη βρήκες;
Μορφονιός: Εντελώς τυχαία κύριε Καραγκιόζη.
Καραγκιόζης: Κι άλλο θαύμα.
Μορφονιός: Είπα στη Μπεμπέκα: Αγάπη μου, λατρεία μου και με είπε καμένη μπαταρία μου.
Καραγκιόζης: Και που είναι η δουλειά;
Μορφονιός: Σκέφτηκα αφού της αρέσουν οι καμένες μπαταρίες θα αρχίζω να μαζεύω και να τις πουλάω σε όσους θέλουν να τους αγαπήσουν.
Καραγκιόζης: Μορφονιέ είσαι πολλή έξυπνος.
Μορφονιός: Ευχαριστώ κύριε Καραγκιόζη.
Καραγκιόζης: Και αφού θα κάνεις αυτή τη δουλειά δεν μαζεύεις και σπασμένες καρδιές, ξεχαρβαλωμένες συνειδήσεις, σκουριασμένες ιδέες, αγκυλωμένους εγκεφάλους, διαλυμένα μυαλά, οξειδωμένες γλώσσες, βουλωμένα αυτιά, στραβά μάτια, στραπατσαρισμένες προσωπικότητες;
Μορφονιός: Λέτε να γίνω ανθρώπινος παλιατζής;
Καραγκιόζης: Μπράβο Μορφονιέ, αυτό έχει ανάγκη η ανθρωπότητα.
Μορφονιός: Να μαζεύω και παλιά παλιοσίδερα;
Καραγκιόζης: Ναι Μορφονιέ, για να σιδερώνεις ανθρώπινα μυαλά.
Μορφονιός: Θα γίνω πλούσιος κύριε Καραγκιόζη.
Καραγκιόζης: Να δώσεις και κάτι σε μένα για την ιδέα μου.
Μορφονιός: Με τα χαράς κύριε Καραγκιόζη. Λέτε να με αγαπήσει πιο πολύ η Μπεμπέκα;
Καραγκιόζης: Μορφονιέ είσαι ο θαυματοποιός της αγάπης!
Μορφονιός: Ουίτ μαμά μου, τι θαύμα που γέννησες;