Kαραγκιόζης: Πως πήγε το σχολείο σήμερα παιδάκια μου;
Κοπρίτης: Πολύ καλά πατέρα.
Μπιρικόκος: Πατέρα σήμερα κάναμε αναγνώριση.
Καραγκιόζης: Ανάγνωση θέλετε να πείτε;
Κολλητήρης: Τι είναι αυτό πατέρα;
Καραγκιόζης: Όταν διαβάζουμε παιδιά μου.
Κοπρίτης: Αυτό το μάθημα δεν το κάναμε ακόμα.
Καραγκιόζης: Δεν σας καταλαβαίνω παιδιά μου…
Μπιρικόκος: Φταίει το χάσμα των γενεών. Σήμερα προσπαθούσαμε να αναγνωρίσουμε τι είναι το βιβλίο.
Καραγκιόζης: Δεν είχατε ξαναδεί;
Κοπρίτης: Δεν θυμόμαστε πατέρα.
Καραγκιόζης: Και το αναγνωρίσατε;
Κολλητήρης: Όχι πατέρα.
Καραγκιόζης: Τι σας μπερδεύει;
Κοπρίτης: Η κυρία μας πατέρα.
Καραγκιόζης: Με μπερδέψατε και μένα.
Κοπρίτης: Είδες πατέρα πόσο δύσκολο είναι το βιβλίο; Η κυρία μας είπε ότι δεν μας αναγνωρίζει.
Κολλητήρης: Μας πέρασε για βιβλία πατέρα.
Καραγκιόζης: Βρε αγράμματα θα μείνετε.
Μπιρικόκος: Αφού τα ξέρουμε όλα.
Καραγκιόζης: Ξεράδια ξέρετε. Βρε βρε κακό που με βρήκε… Το σχολείο σας το αναγνωρίζετε;
Κοπρίτης: Ναι πατέρα από την κυρία μας που κάθεται στην πόρτα και μας κυνηγάει να μπούμε.
Μπιρικόκος: Όταν μας συλλάβει μπαίνουμε.
Καραγκιόζης: Πανεπιστημιακή αστυνομία που σας χρειάζεται.
Κολλητήρης: Ξέρει η αστυνομία που είναι το βιβλίο;
Καραγκιόζης: Δύσκολα μου βάζετε.
Κοπρίτης: Δύσκολο πράγμα το βιβλίο πατέρα.
