Κοπρίτης: Πατέρα, πατέρα σχολάσαμε…
Καραγκιόζης: Για πάντα;
Κοπρίτης: Όχι, για σήμερα πατέρα.
Καραγκιόζης: Και τι μάθατε;
Κοπρίτης: Μάθαμε για την αποταμίευση.
Καραγκιόζης: Μπράβο παιδιά μου. Τι είναι αποταμίευση;
Κολητήρης: Πατέρα αποταμίευση είναι να φυλάμε τα ρούχα μας και να φοράμε τα μισά.
Καραγκιόζης: Και τα άλλα μισά τι να τα κάνουμε;
Κολητήρης: Να τα κόψουμε κομματάκια  για να τα κάνουμε μπαλώματα όταν θα μας χρειαστούν.
Καραγκιόζης: Δεν το είχα σκεφτεί. Εσύ Μπιρικόκο τι αποταμιεύεις;
Μπιρικόκος: Εγώ πατέρα αποταμιεύω ένα φασόλι κάθε φορά που έχουμε φασολάδα.
Καραγκιόζης: Και που το αποταμιεύεις;
Μπιρικόκος: Το αποταμιεύω μέσα μου και όταν πάω  προς νερού μου στο ποτάμι ,με την ευκαιρία το αποταμιεύω πίσω από τα καλάμια για να φυτρώσουν και άλλα φασόλια.
Καραγκιόζης: Με κάνεις υπερήφανο με την εξυπνάδα σου.
Μπιρικόκος: Αυτό πατέρα το λέμε διπλή αποταμίευση!
Καραγκιόζης: Εσύ παιδάκι μου βρήκες τη λύση για να σωθεί ο πλανήτης.
Μπιρικόκος: Πατέρα να με βοηθήσεις να κατοχυρώσουμε  την πατέντα.
Καραγκιόζης: Τι να κάνω;
Μπιρικόκος: Να ’ρθεις να δεις πως το κάνω  για να μπορείς να το περιγράφεις…
Καραγκιόζης: Δύσκολο να πλησιάσω την περιοχή. Εσύ Κοπρίτη τι αποταμιεύεις;
Κοπρίτης: Την πείνα μου πατέρα.
Καραγκιόζης: Δεν σε καταλαβαίνω.
Κοπρίτης: Κάθε μέρα μου περισσεύει και την αποταμιεύω όταν θα βρω φαί να την χρησιμοποιήσω.
Καραγκιόζης: Παιδάκι μου θα κάνεις χρόνια αποταμίευση.
Κοπρίτης: Το ίδιο λέει και η κυρία μου.