Καραγκιόζης: Καλώς τον μπάρμπα. Πως πάνε τα πρόβατα; Τι κάνει η θεια μου;
Μπαρμπαγιώργος: Τα πρόβατα παιδάκι μου δεν είναι καλά.
Καραγκιόζης: Τι έχουν;
Μπαρμπαγιώργος: Έχουνε κατάθλιψη.
Καραγκιόζης: Γιατί μπάρμπα;
Μπαρμπαγιώργος: Δεν έβρεξε και δεν έχουν χορτάρι να φάνε.
Καραγκιόζης: Πείνα έχουν ή κατάθλιψη;
Μπαρμπαγιώργος: Το ίδιο είναι παιδάκι μου.
Καραγκιόζης: Και η θεια μου κατάθλιψη έχει;
Μπαρμπαγιώργος: Ναι παιδάκι μου γιατί ανέβηκε η τιμή του λιβανιού.
Καραγκιόζης: Λιβάνι τρώει η θεια μου;
Μπαρμπαγιώργος: Όχι βρε κουτορνίθι, λιβανίζει όλη μέρα για να βρέξει.
Καραγκιόζης: Και γιατί δεν βρέχει;
Μπαρμπαγιώργος: Γιατί δεν έχουμε λεφτά να πάρουμε άλλο λιβάνι.
Καραγκιόζης: Και τώρα τι θα κάνετε;
Μπαρμπαγιώργος: Λέω παιδάκι μου να πέσουμε σε χειμερία νάρκη μήπως και σωθούμε.
Καραγκιόζης: Και πού θα πέσετε;
Μπαρμπαγιώργος: Πάνω από το γιοφύρι παιδάκι μου, πάνω σε μία νάρκη που είχαν ξεχάσει οι αντάρτες.
Καραγκιόζης: Καλή τύχη μπαρμπούλη μου και να σε φιλήσω γιατί δεν θα σε ξαναδώ.
Μπαρμαγιώργος: Γιατί παιδάκι μου, λες να πάθουμε τίποτα που θα πέσουμε από τόσο ψηλά;
