Καραγκιόζης: Καλώς το μπάρμπα.
Μπαρμπαγιώργος: Τον κακό σου τον καιρό παιδάκι μου.
Καραγκιόζης: Τι έπαθες μπαρμπούλη μου και μου δίνεις τέτοιες ευχές;
Μπαρμπαγιώργος: Για το καλό σου το κάνω γρουσούζικο.
Καραγκιόζης: Ποιο καλό μπάρμπα;
Μπαρμπαγιώργος: Τόσα χρόνια που έλεγα καλά, πήγαιναν όλα ανάποδα.
Καραγκιόζης: Και τώρα θα τα λες ανάποδα για να πηγαίνουν ίσια;
Μπαρμπαγιώργος: Ναι παιδάκι μου.
Καραγκιόζης: Τι άλλο μου εύχεσαι;
Μπαρμπαγιώργος: Να πεινάς, να διψάς, να καίγεσαι, να πνίγεσαι και στο 112 να μη στο σηκώνουν.
Καραγκιόζης: Ευχαριστώ μπάρμπα αυτά είναι σκέτη καταστροφή.
Μπαρμπαγιώργος: Έχω κι’ άλλα παιδάκι μου.
Καραγκιόζης: Σ΄ ακούω μπαρμπούλη μου.
Μπαρμπαγιώργος: Μίζα να μη βρεθεί να σου δώσει κανένας και να βγάλεις τη μούγκα.
Καραγκιόζης: Μπάρμπα τα πράγματα δυσκολεύουν.
Μπαρμπαγιώργος: Να σου καεί η παράγκα και κότα να μη βρεθεί για να κλέψεις.
Καραγκιόζης: Μπάρμπα τόσες ευχές μαζί κάποια θα πιάσει.
Μπαρμπαγιώργος: Να σε πιάσει στη μουρμούρα η Αγλαία και να μη σε αφήνει.
Καραγκιόζης: Μπάρμπα σβήσε την τελευταία ευχή γιατί δεν θα αντέξω.
Μπαρμπαγιώργος: Εντάξει παιδάκι μου, να πεθάνει και να πάρεις τα χρόνια της.
Καραγκιόζης: Και αν μπάρμπα γίνει το ανάποδο και πεθάνω εγώ , εσύ ποιόν θα βαράς;
Μπαρμπαγιώργος: Λες παιδάκι μου;
