Στων Ψαρών την ολόμαυρη ράχη
Περπατώντας η Δόξα μονάχη
Μελετά τα λαμπρά παλληκάρια
Και στεφάνι στην κόμη φορεί…
Διονύσιος Σολωμός

Μια ολόμαυρη ράχη η χώρα…

Φρούδες αποδείχθηκαν οι ελπίδες ότι στα 200 χρόνια από την επέτειο της Ελληνικής Επανάστασης, που έδωσε ελπίδα στην ανθρωπότητα, κάτι σημαντικό θα γίνει και θα μείνεις τη χώρα μας.

Πέρασαν εννιά μήνες από τον ερχομό του ’21 και δεν συνέβη τίποτα που να μπορεί να εμπνεύσει, τίποτα που θα θυμίζει τι έκαναν οι Έλληνες τούτο το ’21.
Καταφέραμε, για άλλη μια φορά, το ακατόρθωτο!

Να παραχαράξουμε την ιστορία κι αντί τιμής σε όσους αγωνίστηκαν, κι αντί για έργα μνημεία του ελληνικού σύγχρονου πνεύματος, να φτιαχτούν μικροφιέστες ανά τη χώρα, υποτιμώντας και προσβάλοντας το μεγάλο γεγονός της Επανάστασης.

Τίποτα δεν έχει να διδάξει τούτο το ’21, παρά μόνο αδιαφορία, ευτέλεια κι όλες τις άλλες ηθικές και πνευματικές ασθένειες που έχουν επιβληθεί να μαστίζουν την ελληνική κοινωνία.
Μεμονωμένες προσπάθειες, οι περισσότερες εν είδει μνημοσύνου και προσωπικής προβολής κάποιων, βλέπουν το φως τις δημοσιότητας.

Τούτο το ’21 δεν άγγιξε κανένα!

Απεδείχθη, για μια ακόμα φορά, η μικρότητα και σκοπιμότητα των λεγόμενων πνευματικών σωματείων ως και η μόνιμη λήθη της Ακαδημίας Αθηνών, της οποίας πλέον το κύρος λογαριάζεται σε επίπεδο πατώματος.

Τι θα θυμόμαστε από τούτο το ’21;
  Ό,τι φρικαλεώδες ανέλαβαν εργολαβικά να αναδείξουν με κάθε ασέβεια και λεπτομέρεια τα τηλεοπτικά κανάλια αποδεικνύοντας με τη φασιστική τους συμπεριφορά την μικρότητά τους απέναντι στα μνημειώδη έργα Ελλήνων σύγχρονων δημιουργών.

Πραγματικά εκπλήσσομαι με πληροφορίες που φτάνουν, από στόμα σε στόμα και με ελάχιστες ενδεικτικές εικόνες έργων των πλαστικών τεχνών και κάποιων κειμένων σε όλα τα είδη του γραπτού λόγου που δημιούργησαν Έλληνες κατά τη διάρκεια του υποχρεωτικού μας εγκλεισμού και τα οποία μετά δυσκολίας βλέπουν το φως κάποιας δημοσιότητας.

Η έμπνευση, το μεγαλείο, η επίμονη προσπάθεια, η αγωνία για το μέλλον, η έκφραση ενός σπουδαίου πολιτισμού, η νέα οπτική των πραγμάτων σε αφήνουν άφωνο με τα έργα αυτά.

Όμως οι πόρτες για τη γνωριμία τους με το κοινό είναι καλά ελεγχόμενες και ερμητικά κλειστές!

Μια έκθεση με ειδικές θεματικές εκδηλώσεις, θα μπορούσα δήμοι, Περιφέρειες και η επίσημη Πολιτεία να τα αναδείξουν προς τιμήν και ελπίδα όλων.

Αλλά προτιμούν, αυτό που είναι οι ίδιοι και καθημερινά το εκφράζουν.  Την καταστροφή του ’21.

Όσο για την επιχειρηματικότητα;

Γκρεμίζουν εκκλησάκια και ιστορικά μνημεία, ισοπεδώνουν λόγκους, καταστρέφουν αιγιαλούς για να φτιάξουν ξενοδοχεία, στα πλαίσια της καταστροφής του ’21.