Ο κ. Μητσοτάκης μπήκε στα 35 του στην πολιτική, έχοντας σχεδιάσει με κάθε λεπτομέρεια πώς θα γίνει πρωθυπουργός. Το πέτυχε 10 χρόνια μετά με τρομερή, σε προσπάθεια, συγκρότηση. Τίποτα στη διαδρομή του δεν ήταν τυχαίο. Με μια ομάδα δυνατών συμβούλων και συνεργατών έχτισε σιγά - σιγά το πώς θα κερδίσει τη ΝΔ. Στις εκλογές της, είχε προβλέψει ότι θα γίνει πρόεδρός της, λέγοντας πως «στην πραγματικότητα, ψηφίζουμε για τον επόμενο πρωθυπουργό».
Από τις 9 Ιανουαρίου 2016 που ανέλαβε τη ΝΔ μέχρι τις εκλογές του 2019 ετοίμασε με ποιους και πώς θα κυβερνήσει. Στράφηκε ακόμη και σε βαριά ονόματα του ΠΑΣΟΚ (π.χ. Χρυσοχοΐδης), ενώ θεώρησε αναγκαίο το λεγόμενο επιτελικό κράτος. Όταν ανακοίνωσε την κυβέρνησή του, έδωσε σε κάθε υπουργό του έναν μπλε φάκελο που περιέγραφε το έργο που έπρεπε να κάνει. Δεν ήταν μια έκθεση ιδεών. Ήταν πλήρεις μελέτες, κοστολογημένες και ρεαλιστικές.
Το επιτελικό κράτος ήταν απολύτως αναγκαίο σε μια χώρα όπου τα υπουργεία ήταν προσωπικά βιλαέτια υπουργών χωρίς σχεδιασμούς, πυρήνες ανοργανωσιάς και αναποτελεσματικότητας. Ήταν δε αποτέλεσμα σκληρής δουλειάς του πρωθυπουργού και του επιτελείου του.
Στην Ελλάδα του φαύλου δημοσίου, το επιτελικό κράτος ήταν μια σωστή δυναμική πρωτοβουλία που απέδωσε. Όμως, αυτό δεν εμπόδισε την κυβέρνηση Μητσοτάκη να βαρύνεται και με σοβαρά λάθη. Διότι, όταν ελέγχεις ασφυκτικά τα πάντα και τα καταφέρνεις, γιατί αλλού δεν τα έχεις καταφέρει;
Από τα πολλά που απέτυχε, αξίζει να αναφέρω την γραφειοκρατία που εμποδίζει επί χρόνια μεγάλα έργα. Στην Εύβοια, ακόμη περιμένουν την ανασυγκρότηση. Την παιδεία, που προσφέρει τον αναλφαβητισμό και έχει υποκατασταθεί από τα φροντιστήρια. Τον πρωτογενή τομέα, που είναι σε εξαθλίωση. Αν γινόμασταν Ολλανδία, μέσα από τον τεράστιο πλούτο της περιφέρειας, θα σταματούσε η αστυφιλία. Και, βέβαια, το πώς διανέμεται το κρατικό χρήμα.
Αν η αντιπολίτευση μπορούσε να είναι χρήσιμη, δεν θα μιλούσε για το επιτελικό κράτος που, για μια χώρα σαν την Ελλάδα, ήταν αναγκαίο και απέδωσε. Θα μιλούσε για το πώς, ενώ υπάρχει επιτελικό κράτος, επτά χρόνια μετά δεν έχουν αντιμετωπιστεί οι κύριες παθογένειες της χώρας. Αλλά μιλά για ανύπαρκτα θέματα, όπως οι υποκλοπές, όπου ο Εισαγγελέας έχει συντριπτικό δίκιο.
