Μια μεγάπτερη φάλαινα πραγματοποίησε ένα εντυπωσιακό ταξίδι περίπου 15.000 χιλιομέτρων από τη Βραζιλία έως την Αυστραλία, σε μια μετακίνηση που οι επιστήμονες θεωρούν πιθανότατα τη μεγαλύτερη που έχει καταγραφεί ποτέ σε θηλαστικό.
Η φάλαινα φωτογραφήθηκε πρώτη φορά το 2003 στο Abrolhos Bank της Βραζιλίας, βασική περιοχή αναπαραγωγής του είδους, και επανεντοπίστηκε το 2025 στο Hervey Bay της Αυστραλίας. Η απόσταση ανάμεσα στα δύο σημεία φτάνει τα 15.100 χιλιόμετρα.
Η αναγνώριση έγινε μέσω της πλατφόρμας Happywhale, μιας διεθνούς βάσης δεδομένων όπου ερευνητές και πολίτες ανεβάζουν φωτογραφίες φαλαινών. Η ταυτοποίηση βασίζεται στο ουραίο πτερύγιο κάθε ζώου, το οποίο είναι μοναδικό, όπως τα ανθρώπινα δακτυλικά αποτυπώματα.
Η πλατφόρμα χρησιμοποιεί τεχνητή νοημοσύνη για να εντοπίζει κοινά χαρακτηριστικά και να συνδέει διαφορετικές θεάσεις του ίδιου ζώου.
Οι επιστήμονες χαρακτήρισαν την ανακάλυψη «συγκλονιστική», καθώς η συγκεκριμένη φάλαινα δεν είχε εμφανιστεί ξανά για 22 ολόκληρα χρόνια. Στην ίδια έρευνα καταγράφηκε και δεύτερη περίπτωση φάλαινας που μετακινήθηκε ανάμεσα στην Αυστραλία και τη Βραζιλία, καλύπτοντας απόσταση περίπου 14.200 χιλιομέτρων.
Η μελέτη βασίστηκε σε περισσότερες από 19.000 φωτογραφίες ουραίων πτερυγίων που συλλέχθηκαν από το 1984 έως το 2025 στην Αυστραλία και τη Λατινική Αμερική. Οι δύο αυτές φάλαινες αντιστοιχούσαν μόλις στο 0,01% των ζώων που ταυτοποιήθηκαν, γεγονός που δείχνει πόσο σπάνιες είναι τέτοιες μετακινήσεις.
Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι γνωρίζουν μόνο το σημείο εκκίνησης και το σημείο όπου εντοπίστηκαν ξανά τα ζώα, χωρίς να μπορούν να χαρτογραφήσουν την ακριβή πορεία που ακολούθησαν στον ωκεανό. Εκτιμάται μάλιστα ότι οι πραγματικές αποστάσεις που διένυσαν ίσως ήταν ακόμη μεγαλύτερες.
Υπό φυσιολογικές συνθήκες, οι μεγάπτερες φάλαινες μετακινούνται κάθε χρόνο ανάμεσα στις περιοχές τροφοληψίας στην Ανταρκτική και στους τόπους αναπαραγωγής κοντά στον Μεγάλο Κοραλλιογενή Ύφαλο, πραγματοποιώντας διαδρομές περίπου 10.000 χιλιομέτρων μετ’ επιστροφής.
Οι επιστήμονες τονίζουν ότι η ανακάλυψη αναδεικνύει την ανάγκη διεθνούς συνεργασίας για την προστασία των μεταναστευτικών θαλάσσιων ειδών, καθώς οι φάλαινες διασχίζουν ωκεανούς και θαλάσσια σύνορα πολλών χωρών.
Παράλληλα, εκφράζουν ανησυχία ότι η κλιματική αλλαγή και οι αλλαγές στα οικοσυστήματα της Ανταρκτικής ενδέχεται να επηρεάσουν σημαντικά τα μεταναστευτικά πρότυπα των φαλαινών στο μέλλον.
