Να θυμηθούμε τη δημιουργία του «Άλσους της Θέμιδος», από την πρωτοβουλία του τότε Εισαγγελέως αειμνήστου Κουβέλη; Ξέρει κάποιος Δήμαρχος ή Σύμβουλος πού βρίσκεται και πώς κατάντησε; Ποιος ενδιαφέρθηκε για την αποκατάστασή του από τη φωτιά, ποιος για τη διαφύλαξή του από καταπατητές; Μήπως το Δασαρχείο; Υπάρχει ή όχι έλλειψη ενδιαφέροντος για το περιβάλλον και έλλειψη καλαισθησίας; Πότε ενδιαφέρθηκαν οι Δάσκαλοι και οι Καθηγητές, πότε πήραν πρωτοβουλίες κινητοποιώντας γονείς και μαθητές για την συνδρομή τους σε φιλοπεριβαλλοντικές δράσεις; Είναι τόσο δύσκολο έργο η δενδροφύτευση σε πάρκα, πλατείες, δενδροστοιχίες και άλλους ελεύθερους χώρους; Είναι δύσκολο να δενδροφυτευθούν και ανθοφυτευθούν (με αγριοτριανταφυλλιές επιτέλους…) τα πρανή των εθνικών και επαρχιακών δρόμων του Δήμου; Είναι τόσο δύσκολο να διασώσουμε την τοπική χλωρίδα, το τσάι και τη ρίγανη, τη μέντα και τις παπαρούνες; Τους υάκινθους (ιστορικά τοπικό φυτό…) και τα χαμομήλια;
Να μιλήσουμε για την ονοματοθεσία και οδοσήμανση στη Σπάρτη και στα χωριά; Από το 1987 έχει να γίνει μία προσθήκη! Και στα χωριά, για να βρεις το… σπίτι του παπά, πρέπει να πετύχεις τον… καντηλανάφτη! Χωριστά που κανένας δεν σκέφτηκε να αποσύρει τις παλιές πινακίδες των ορίων των Δήμων. Πότε θα γίνει η οδονυμία και η οδοσήμανση;
Να θυμηθούμε ακόμη ότι ο Δήμος πρέπει να φροντίσει για να διασωθούν τα παλαιά αρχοντικά, σπίτια διάσημων οικογενειών στη Σπάρτη και τα χωριά;
Τι θα γίνει με το Αρχοντικό Γκορτσολόγου; Με την οικία του αείμνηστου βουλευτή Νικηταρά Βαρβιτσιώτη; Με το Αρχοντικό της οικογενείας Ματάλα; Τα Αρχοντικά Λιναρδάκη Σκαρλατίνη (Δεσπότη Σασανά) και το ήδη μισοκατεστραμένο αρχοντικό Μαλτσινιώτη στον Αγιάννη, όπου διέμενε ο Κλεμανσώ και έγραφε για την Σπάρτη; Τα σκέπτεται αυτά κάποιος; Υπάρχουν σχετικές συζητήσεις;
Και ακόμη: Γιατί είναι τόσο υποτονική η κοινωνική ζωή της πόλης; Πού είναι οι χοροί του Εμπορικού Συλλόγου, του Συλλόγου Γορτυνίων, οι συνεστιάσεις της Υπαιθρίου Ζωής και του Ορειβατικού; Γιατί χάθηκαν οι δραστηριότητες των Φυσιολατρικών και Οικολογικών Συλλόγων;
Απλά, γιατί κανένας δεν ήλθε αρωγός στην προσπάθειά τους… Γιατί η προσπάθειά τους αποθαρρύνθηκε. Επικράτησε η απογοήτευση, η κούραση. Γιατί όχι μόνον δεν βοήθησε κανείς, αλλά δεν ακούσθηκε και ένα «μπράβο»!
Και θέλετε τώρα να κάνω την αυτοκριτική μου στα άρθρα που διαβάσατε; Μπορεί να περιέχουν λάθη, υπερβολές, φαντασία, να προκαλούν τον αντίλογο και την αντιπαράθεση -μπορεί ο καθένας να μου καταλογίσει ότι νομίζει.
Αλλά κανένας δεν μπορεί να αρνηθεί ότι αυτά τα άρθρα, αποτελούν αφετηρία συζήτησης. Αρχή δημιουργικού διαλόγου στις Αρχές και τους Φορείς! Και κυρίως στην Κοινωνία. Για έντιμη συζήτηση, για διαγραφές και διορθώσεις, για εμπλουτισμό απόψεων ή περιστολή θέσεων, προκειμένου κάποτε να συνταχθεί ένα μέσο-μακροπρόθεσμο αναπτυξιακό πρόγραμμα.
Και ασφαλώς, μην νομίσετε ότι τελειώσαμε εδώ! Όχι! Γιατί μια εμπειρία πενήντα και πλέον ετών, δεν μπορεί να αποδοθεί με τόσα λίγα θέματα και με τόσο λίγα επιχειρήματα...
(συνεχίζεται)
