Διανύουμε τον πέμπτο χρόνο του πολέμου στην Ουκρανία και, αν κάνουμε έναν απολογισμό της εξοργιστικής ανοησίας του Πούτιν, θα δούμε ότι έχει υποστεί μια βαριά ήττα χωρίς προηγούμενο. Το ΝΑΤΟ, που σαν Οργανισμός είχε φτάσει να θεωρεί ότι δεν έχει νόημα να υπάρχει, ανασυγκροτήθηκε ενώ ενέταξε και γειτονικές χώρες της Ρωσίας.

Η Ουκρανία, που ήταν μια αδύναμη γειτονική χώρα με αρκετούς φιλορώσους, σήμερα έχει μετατραπεί σε μια στρατιωτική υπερδύναμη με όπλα υψηλής τεχνολογίας που κατασκευάζει η ίδια. Ο δε πληθυσμός της μισεί με οργή τους Ρώσους.

Για πρώτη φορά μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ρωσία βομβαρδίζεται βαθιά στο εσωτερικό της χώρας. Παράλληλα, έχει αποκλειστεί από κάθε κοινωνική, αθλητική και πολιτιστική συνεργασία με τη Δύση. Η οικονομία της υποφέρει και αυτό έχει φτάσει σε κάθε ρωσικό σπίτι.

Στο πεδίο της μάχης, ο Πούτιν μετρά πλέον 1.300.000 νεκρούς και αγνοούμενους. Φανταστείτε ότι μόνο την πρώτη εβδομάδα του Μαΐου ο Πούτιν έχει ήδη 7.480 νεκρούς, αγνοούμενους και τραυματίες (η Ρωσία χάνει 30.000 αθώους ανθρώπους κάθε μήνα).

Όλα αυτά αποτυπώθηκαν καθαρά στην παρέλαση της Μόσχας, όπου ο Πούτιν ήταν κουρασμένος και μόνος, περιστοιχιζόμενος από εκατοντάδες φρουρούς, δεν υπήρχαν ξένοι ηγέτες, ούτε παρέλασαν βαριά όπλα (όλα αυτά από τον φόβο ότι οι Ουκρανοί είναι ικανοί να χτυπήσουν).

Έχει αρχίζει να ψελλίζει ότι σύντομα ο πόλεμος θα λήξει, διότι πλέον δεν μπορεί να προχωρήσει ούτε ένα μέτρο, αντίθετα καθημερινά υποχωρεί από εδάφη που είχε κατακτήσει, αφού οι Ουκρανοί έχουν βάλει στον πόλεμο και... ρομπότ! Επιπλέον, για πρώτη φορά πληθαίνουν οι εναντίον του φωνές κριτικής ακόμα και από φιλοπόλεμους μπλόγκερ που γράφουν: «Κλείσε συμφωνία τώρα, αργότερα θα είναι χειρότερα για εμάς».

Μετά τη λήξη του πολέμου δε, θα έρθει και ένας λογαριασμός που δεν έχει υπολογίσει: εκατοντάδες χιλιάδες αγωγές από ανθρώπους που έχασαν στα κατεχόμενα τα σπίτια τους και θα διεκδικήσουν αμέτρητα δις σε αποζημιώσεις.