Με δημοσιεύματά του ο «ΛΤ» έχει αναδείξει το «χάσμα» ανάμεσα στα κρούσματα παραβατικότητας στα Καλύβια Σοχάς και τις καθησυχαστικές εκθέσεις… εξ Αθηνών. Από τη μία πλευρά, το Υπουργείο Δικαιοσύνης δηλώνει αναρμόδιο λόγω διάκρισης των εξουσιών και το Προστασίας του Πολίτη οχυρώνεται πίσω από στατιστικές, βαφτίζοντας τα Καλύβια «ζώνη χαμηλής παραβατικότητας» με «μεμονωμένα συμβάντα». Από την άλλη, η τοπική κοινωνία βιώνει την πραγματικότητα των συχνών «απαλλοτριώσεων» υποδομών και περιουσιών. Το περιεχόμενο των υπουργικών εγγράφων-απαντήσεων σε ερωτήσεις των βουλευτών Ν. Κρητικού και Ν. Γρηγοράκου -με την τελευταία να καταγγέλλει απόπειρα συγκάλυψης- προκάλεσε ξανά τη μήνη των κατοίκων, την ώρα που ο έτερος κυβερνητικός βουλευτής και υφυπουργός Θ. Δαβάκης δεν έχει αποκριθεί στις «φωνές» και τις επιταγές τους, σύμφωνα με τους ντόπιους.

Οι ίδιοι οι κάτοικοι, με νέα παρέμβασή τους προς τον «ΛΤ», θέτουν το κράτος προ των ευθυνών του: «Θεωρούμε ότι οτιδήποτε και να ειπωθεί από πλευράς μας αυτή τη στιγμή, δεν έχει νόημα, διότι ο κάθε νοήμων άνθρωπος που ζει στον τόπο αυτό από Ξηροκάμπι έως και τη Σπάρτη και τα περίχωρά της, γνωρίζει πως τα αναγραφόμενα ότι οι περιοχές αυτές είναι χαμηλής παραβατικότητας δεν ανταποκρίνονται στο ελάχιστο στην πραγματικότητα», σημειώνουν χαρακτηριστικά. Η ουσία του προβλήματος, άλλωστε, δεν κρύβεται πίσω από στατιστικούς δείκτες και υπηρεσιακά ευρήματα, αλλά βρίσκεται στο χωράφι και τον μόχθο των ξωμάχων. «Πολύ θα θέλαμε εμείς πρώτοι να μην είχε γίνει η εκτεταμένη κλοπή στο δίκτυο του ΤΟΕΒ, να μην μας κλέβουν εξαρτήματα του δικτύου κάθε χρόνο, να μην είχε κλαπεί εκ νέου γεώτρηση και ρολόγια τις 2 τελευταίες εβδομάδες στον ΤΟΕΒ Καλυβίων Σοχάς, να μην είχαν κλαπεί από τις αποθήκες μας και από τα χωράφια μας αγροτικά εργαλεία, από τα σπίτια μας χρήματα και χρυσαφικά, να μην ακούμε κλοπές σε τουρίστες που ήρθαν να γνωρίσουν αυτό τον τιμημένο από την αρχαιότητα τόπο και να μην φεύγουν με πικρία», υπογραμμίζουν οι κάτοικοι με αφοπλιστική ειλικρίνεια. Το κρίσιμο ερώτημα που αναφύεται είναι πρωτίστως βιοποριστικό και αναπτυξιακό, σε μια περίοδο οικονομικής στενότητας. «Κανείς ποτέ δεν μας είπε τι απέγιναν τα κλεμμένα. Κανείς δεν μας είπε πως θα ποτίσουμε τα χωράφια μας φέτος για να αυξήσουμε την παραγωγικότητα του τόπου και να ανταποκριθούμε στις νέες φορολογίες υπέρ ΟΤΑ και στην ακρίβεια», διαπιστώνουν οι ίδιοι, καταλήγοντας σε ένα συμπέρασμα που πρέπει να προβληματίσει σοβαρά κάθε κρατούντα: «Είναι σαν η Πολιτεία να επιθυμεί να μας διώξει από τον τόπο μας». Το κατακλείδι της παρέμβασής τους αποτελεί πολιτική και ηθική πρόκληση προς πάσα κατεύθυνση, ιδίως για μια κοινωνία που διεκδικεί το αυτονόητο δικαίωμα στην ασφάλεια και την προκοπή. «Ο κάθε ένας από εμάς τους κατοίκους των περιοχών αυτών, από τους αναγνώστες και τους έχοντες την εξουσία του τόπου σε τοπικό και κρατικό επίπεδο, ας κάνει την αυτοκριτική του με ειλικρίνεια και εντιμότητα, όπως ταιριάζει σε ώριμους πολίτες και ας ενεργήσει ηθικά με γνώμονα το καλό της κοινωνίας. Φανταστείτε έναν τόπο με ειρήνη στην περιοχή μας...».

Τα λόγια των πολιτών των Καλυβίων περιττεύουν, οι ευθύνες πλέον ζητούν συγκεκριμένες απαντήσεις και, κυρίως, πράξεις στο πεδίο…