Καραγκιόζης: Πώς πήγατε παιδάκια μου σήμερα στο σχολείο;
Κοπρίτης: Δύσκολα πήγαμε αλλά καλά γυρίσαμε.
Καραγκιόζης: Τι δυσκολία είχατε;
Μπιρικόκος: Είπαμε να πάμε σαν πρόβα στην παρέλαση αλλά δεν τα καταφέραμε…
Καραγκιόζης: Γιατί παιδάκια μου, πηγαίνατε σημειωτόν;
Κολητήρης: Δεν θυμόμαστε τι ακριβώς γιορτάζουμε τις 28 Οκτωβρίου.
Καραγκιόζης: Την ηρωική επέτειο του Όχι, παιδάκια μου.
Κοπρίτης: Του Όχι που έγινε Ναι;
Καραγκιόζης: Ετσι σας είπε η κυρία σας;
Κολητήρης: Μόνοι μας το καταλάβαμε.
Καραγκιόζης: Τι έξυπνα παιδιά που έχω…
Μπιρικόκος: Εγώ πατέρα βρήκα το Όχι που θέλω να γιορτάσω…
Καραγκιόζης: Ποιο όχι;
Μπιρικόκος: Θέλω να πω Όχι στην εκπόρνευση μου.
Καραγκιόζης: Μπράβο παιδί μου αν και δύσκολο.
Κοπρίτης: Εγώ πατέρα λέω Όχι στο σχολείο.
Καραγκιόζης: Βρε, αγράμματο θα μείνεις;
Κοπρίτης: Μα δεν μαθαίνουμε γράμματα στο σχολείο.
Καραγκιόζης: Τι μαθαίνεται;
Κοπρίτης: Μαθαίνουμε υπολογιστή, κινητό και στο διάλειμμα μαθαίνουμε για τις συμμορίες και λέω Όχι γιατί αν είχα εγκέφαλο θα είχε καεί.
Καραγκιόζης: Μπράβο παιδί μου! Εσύ Κολητήρη τι Όχι λες;
Κολητήρης: Εγώ πατέρα λέω Όχι στην πείνα.
Καραγκιόζης: Μπράβο παιδί μου αν και δύσκολο.
Κοπρίτης: Εσύ πατέρα τι Όχι πιστεύεις;
Καραγκιόζης: Εγώ πιστεύω όποιο Όχι μου λέει η μάνα σας.
Κοπρίτης: Μπράβο πατέρα .Γι’ αυτό σε βάζει να κάνεις παρέλαση μέσα στην γωνία της παράγκας;
Καραγκιόζης: Ναι παιδάκια μου, με βάζει στη γωνιά της σκέψης.
Κολητήρης: Και γιατί πηγαίνεις όλο σημειωτόν;
Καραγκιόζης: Για να προλαβαίνω να σημειώνω τα Όχι!