Σε μια συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Σπάρτης που παρουσίαζε μια λυπηρή εικόνα -με άδεια έδρανα, φλύαρες τοποθετήσεις και εκκωφαντικές σιωπές- το αίσθημα ανασφάλειας που μεταδίδεται στους πολίτες ήταν διάχυτο.
Τι ακριβώς μάθαμε, λοιπόν, για την περιβόητη και ανεξιχνίαστη κλοπή στην Οικονομική Υπηρεσία του Δήμου; Ότι οι κάμερες και ο συναγερμός απλώς δεν δούλευαν, ότι πρώην αντιδήμαρχος αγνοούσε παντελώς πως επί των ημερών της υπήρχαν κάμερες, ότι οι ίδιοι οι δημοτικοί σύμβουλοι ενημερώθηκαν για το μείζον αυτό ζήτημα αναρμοδίως, μέσα από τα ΜΜΕ, ότι η υπηρεσία δεν θα μπορεί πλέον να είναι ευέλικτη, καθώς λόγω της ανικανότητας φύλαξης της δημοτικής περιουσίας, τα χρήματα θα κατατίθενται άμεσα στην τράπεζα, αφήνοντας στα δημοτικά ταμεία μόνο ένα πολύ μικρό ποσό, ότι «το πάθημα έγινε μάθημα» και εν τέλει τι να κάνουμε, βρε αδερφέ, εδώ κλέβουν τους πολίτες, ο Δήμος θα τη γλιτώσει;
Άλλωστε η παραβατικότητα έχει αυξηθεί… Τουλάχιστον το θέμα έκλεισε με… καμπάνια ενημέρωσης του δημάρχου, εφιστώντας την προσοχή στους συνδημότες του για την έξαρση της παραβατικότητας και των τηλεφωνικών απατών. Πάλι καλά!
