Το δοκιμασμένο όπως το χαρακτηρίζει ο ίδιος, τριλογικό μοντέλο συναρτημένων σεμιναρίων θα πραγματοποιήσει από 23 ως 26 Φεβρουαρίου στη Σπάρτη, ο διευθυντής του Ινστιτούτου Φιλοσοφικών Ερευνών Πατρών, Απόστολος Λ. Πιερρής.
Οι διαλέξεις θα λάβουν χώρα στην αίθουσα του παλαιού Δημαρχιακού Μεγάρου στην κεντρική πλατεία της λακωνικής πρωτεύουσας.
Πρόγραμμα
• Παρασκευή 23/2 – 8:30΄ μμ-παλαιό Δημαρχείο Σπάρτης
«Η Δωρική Πνοή – Κουρητικές Αγέλες του Απόλλωνα (Μοναχική Πορεία της Σπάρτης στους τρεις Χειμερινούς Αιώνες, ~ 1104 – 823 πΧ)»
Συνοπτικά εξηγεί για το αντικείμενο της ομιλίας του ο Απ. Πιερρής: «Το Αχαϊκό (Μυκηναϊκό) σύστημα είχε ρηχές καταβολές και περιωρισμένη επίδραση στην Λακεδαίμονα. (Για παράδειγμα ο Αγαμέμνων ελέγχει την περιοχή του Μεσσηνιακού κόλπου. Τα αρχαιολογικά δεδομένα συνομαρτούν). Πρόκειται πρακτικά για την μοναχική παρουσία του εκ των Πελοπιδών Μενέλαου. Θα εξηγήσω το τί και το γιατί...»
• Κυριακή 25/2 – 8:30΄ μμ-παλαιό Δημαρχείο Σπάρτης
«Η Λύση: το “Τέλος” του Όντος, Άνθος της Αιωνιότητας»
Στην εν λόγω θεματική, σύμφωνα με τον διευθυντή του Ινστιτούτου Φιλοσοφικών Ερευνών, «μελετούμε το πρόβλημα του ανθρώπου: ο τρόμος του χρόνου, η φρίκη της ματαιότητας, το νόημα της ύπαρξης. Η ιστορία είναι η διαδικασία επίλυσης αυτού του μεγαπροβλήματος που προκαλεί την ανθρώπινη ταραχή. Αναλύσαμε τις δύο πρώτες προσεγγίσεις λύσης του αινίγματος, την αρχή της χθόνιας γονιμότητας (περιοδικότητα, Μεγάλη Μητέρα, κύκλος γέννησης και θανάτου, γεωργία, Μεγάλα Μυστήρια, Νεολιθική Επανάσταση, χωριό) και την αρχή της βίας της δύναμης (σταθερή τάξη, Κύριος των Δυνάμεων, τεκτονική δημιουργικότητα, βιοτεχνία και εμπόριο, λατρεία υψηλών τόπων, Μεταλλική Επανάσταση, αυτοκρατορία)».
• Δευτέρα 26/2 – 8:30΄ μμ-παλαιό Δημαρχείο Σπάρτης
«Η Λυρική Μεταμόρφωση του Επικού και η Πλαστική Στάση στον Χρόνο: Στησίχορος και οι Αρχαϊκές Ανάγλυφες Μετόπες»
Για το εν λόγω σεμινάριο, παρατηρεί ο Απ. Πιερρής: «Στο φετινό συμπληρωματικό πρόγραμμα εστιάζουμε την ερευνητική προσοχή μας στις δύο χαρακτηριστικότερες φανερώσεις του Δωρικού πνεύματος στη σπαρτιατική του αυθεντικότητα, στην γλυπτική και στο μέλος (ποίηση – μουσική – χορός). Η πλαστική και η λυρική μορφή αποκαλύπτουν πλήρως και χωρίς υπόλοιπο κρυφιότητας το απόλυτο Είναι της θεότητας κατά την ουσία του πολιτισμικού Ελληνισμού. Η Μορφή του Φαίνεσθαι αποτελεί το Κάλλος του Είναι».
Η εισήγηση θα συνοδευτεί από την προβολή και την ανάλυση των σχετικών εικαστικών έργων τέχνης.
