Με επίκεντρο το έργο και τη διαδρομή του Λάκωνα ποιητή και συγγραφέα Γιώργου Ανωγειάτη πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 18 Οκτωβρίου, στη Στέγη της Εταιρείας Κορινθίων Συγγραφέων, μια ζεστή λογοτεχνική συνάντηση. Η εκδήλωση αποτέλεσε μια τιμητική αναγνώριση της προσφοράς του στον λόγο, δίνοντας παράλληλα στο κοινό την ευκαιρία να γνωρίσει τις σκέψεις, τις ευαισθησίες και τις πηγές της έμπνευσής του. Τον προσκεκλημένο παρουσίασε ο ποιητής και συγγραφέας Κυριάκος Δοσαράς, μέλος της Εταιρείας, ενώ ποιήματά του διάβασε η ποιήτρια Κατερίνα Ατσόγλου, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου. Η παρουσίαση και οι αναγνώσεις έφεραν στο προσκήνιο τον δημιουργό και το έργο του, σε μια ατμόσφαιρα που, όπως περιέγραψε η πρόεδρος της Εταιρείας, Δήμητρα Τσεπεντζή, χαρακτηρίστηκε από συγκίνηση, συναίσθημα και ουσιαστική ανθρώπινη επικοινωνία.
«Η λέξη “ποιητής” είναι ασήκωτη»
Με σεμνότητα, ο Γιώργος Ανωγειάτης μίλησε για την αμηχανία του απέναντι στην τιμή που του αποδόθηκε, παρομοιάζοντας την εμπειρία με ταξίδι προς τη Σελήνη, σε διαστημόπλοιο του οποίου αγνοεί την πλοήγηση. «Δεν θεωρώ τον εαυτό μου ποιητή», ανέφερε, εξηγώντας πως αισθάνεται πρωτίστως άνθρωπος που αναζητεί διέξοδο σε όσα τον καίνε, μέσα από το ποίημα, το διήγημα ή το ιστορικό κείμενο. Για τον ίδιο, η ποίηση απαιτεί διαρκή υπέρβαση: ο δημιουργός αφουγκράζεται τον ανθρώπινο πόνο και μετατρέπει την προσωπική εμπειρία σε κάτι που αγγίζει τους πολλούς. Όπως χαρακτηριστικά προέτρεψε: «Να σκοτώσει το εγώ και στη θέση του να φυτέψει το εμείς». Στάθηκε, επίσης, στην ευθύνη του γραπτού λόγου, που παραμένει στην κρίση των αναγνωστών. Η φύση, ο έρωτας και το όνειρο τροφοδοτούν την ποίηση, όμως και ο πόνος χρειάζεται για να ωριμάσει το ποίημα και να φανερώσει την αλήθεια του.
Ξεχωριστή θέση στην ομιλία του είχε ο Ταΰγετος, κάτω από την κορυφή του οποίου γεννήθηκε και τον οποίο αναγνωρίζει ως μέντορά του. Από το βουνό διδάχθηκε, όπως είπε, την ελευθερία, την αναζήτηση της αλήθειας, την υπεράσπιση του δικαίου, την αγάπη για την ομορφιά και τον αγώνα για το κοινό καλό. Μιλώντας για τη συγκέντρωση και την έμπνευση που αναζητεί στη φύση, αναφέρθηκε στη σοφία του τοπίου, εκφράζοντας παράλληλα προβληματισμό για την ασυλλόγιστη επιβάρυνση του περιβάλλοντος. Στάθηκε ακόμη στην αξία της ελληνικής γλώσσας και στην ανάγκη φροντίδας της, εκφράζοντας ανησυχία για τη συρρίκνωση και την αλλοίωση της καθημερινής έκφρασης. Αναφέρθηκε, τέλος, στον Νότη Περγιάλη, συνδέοντας την ιδιαίτερη πατρίδα του με μια σημαντική μορφή των ελληνικών γραμμάτων και του θεάτρου.
Μια συνάντηση
με επίκεντρο τον άνθρωπο
Στον απολογισμό της εκδήλωσης, η Δήμητρα Τσεπεντζή ευχαρίστησε τον Γιώργο Ανωγειάτη για την παρουσία, την ευγένεια και την προσφορά του στην ποίηση και τη λογοτεχνία, καθώς και τους συντελεστές και το κοινό που συμμετείχαν. Η πρόεδρος της Εταιρείας Κορινθίων Συγγραφέων περιέγραψε τη συνάντηση ως μια εμπειρία μοιράσματος και επικοινωνίας, επισημαίνοντας πως η λογοτεχνία αποκτά ζωή μέσα από τους ανθρώπους, τα συναισθήματα και τις φιλίες που γεννά η κοινή αγάπη για τον πολιτισμό.
