Το ύψος των κενών λόγων δε σ’ αφήνει να ξαποστάσεις και πέφτεις…
Με τα λόγια σου.
Μες στα λόγια σου.
Κάποτε οι άνθρωποι έπεφταν απ’ τα δέντρα. Εκεί ζούσαν και εκεί είχαν μάθει να αντιμετωπίζουν τις καιρικές συνθήκες. Μα εξελίχθηκαν…
Ανακάλυψαν τη γραφή, την ανάγνωση και η ζωή κάτω απ’ τα δέντρα ήταν καλύτερη, μα τώρα, είχαν να αντιμετωπίσουν τα άγρια θηρία.
Σιγά σιγά τα εξολόθρευσαν και η ζωή τους άλλαξε. Εξελίχθηκαν…
Έφτιαξαν χωριά και ανακάλυψαν την Εστία. Γύρω απ’ την εστία γεννήθηκαν ιδέες, εξελίχθηκε ο λόγος, πλάστηκαν μύθοι και θεοί. Κάποιοι, δίχως πολλά λόγια, μίζες και μελέτες επί μελετών, έφτιαξαν Παρθενώνες.
Άνθρωποι πανεπιστήμονες-σοφοί και άλλοι έδωσαν ζωή στον μύθο και λόγο στη φαντασία, έφτιαξαν θεατρικά έργα, κωμωδίες, τραγωδίες και θέατρα περίτεχνα. Έτσι εξελίχθηκαν. Έφτιαξαν και πολίτευμα αφού ζούσαν πλέον σε πόλεις και το είπαν δημοκρατία.
Μα τα χρόνια και οι αιώνες πέρασαν κι η ανθρωπότητα άρχισε να γερνά. Δίχως όμως να διδάσκεται!
Ό,τι παλιό, ό,τι αρχαίο άρχισε να πέφτει, να κατεδαφίζεται, να ισοπεδώνεται και μόνο αν υπήρχε λόγος οικονομικός, πού και πού κάτι αναστηλώνονταν έτσι για τα μάτια του κόσμου και το άλλοθι.
Οι άνθρωποι άρχισαν να πέφτουν σαν κούκλες που τις πετάει απ’ το μπαλκόνι κάποιο κοριτσάκι. Άλλοι αυτοκτονούσαν σωματικά, μα οι περισσότεροι έπεφταν ηθικά και πάνω απ’ όλα ξέπεφταν πνευματικά.
Γέμισε ο κόσμος πτώσεις.
Από την ονομαστική γρήγορα περάσαμε στην γενική!
Όλα έπεφταν, αλλά ουδείς ανησυχούσε…
Η ανθρωπότητα, κατά εκείνο το «μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι» είχε πάθει καθολική απώλεια μνήμης.
Έτσι η μνήμη μεταφέρθηκε στην κινητή τηλεφωνία και στις οθόνες, που όλοι σαν ανίκανα γεροντάκια απολάμβαναν απ’ τον καναπέ τους. Βεβαίως και πλήρωναν γι’ αυτήν την υπηρεσία που εκτός των άλλων, τους διαβεβαίωνε ότι είναι ενημερωμένοι πολίτες.
Τέτοιο ήταν το πέσιμο που ως και άνθρωποι έπεφταν απ’ τα αεροπλάνα, χωρίς τα αεροπλάνα, που είχαν προστρέξει για ανθρωπιστική βοήθεια!
Και η γερασμένη πλέον ανθρωπότητα πλησίαζε προς το τέλος κάθε λογικής ενώ το άλλο τέλος ήταν προδιαγεγραμμένο, αφού ως γνωστόν, ο γέρος θα πάει ή από πέσιμο ή από … την ονομαστική κοπρολαγνεία και αυτή των ειδήσεων.
Αλλά ουδείς λόγος ανησυχίας.
