Γράφει ο Νίκος Ι. Καρμοίρης, Ιστορικός (MSc)
«Εἰς τὰ Γυμνάσια τῶν πόλεών μας ἡ ἑορτὴ τῆς νεότητος ξαναζωντάνευσε τὰ ἑλληνικὰ νειᾶτα καὶ ἔδωσε στὴ μαθητιῶσα νεολαία καινούργιο βάπτισμα εἰς τὰς ἱερὰς τοῦ ἔθνους παραδόσεις. Τὴν 10.15' π. μ. εἰς συγκέντρωσιν τῶν μαθητῶν τοῦ Γυμνασίου ἀρρένων ἀνεγνώσθη τὸ Διάγγελμα τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ ὑπὸ τοῦ καθηγητοῦ κ. Παπαδοπούλου, ἀπήντησε θαυμάσια ὁ μαθητὴς Ἀνδ. Χιώτης, ὡμίλησεν ὁ μαθητὴς Ν. Γεράσιμος καὶ ἡ ὡραία καὶ σεμνὴ ἑορτὴ ἔκλεισε μὲ τὸν ἐθνικὸν ὕμνον». – Εθνική Φωνή της Λακωνίας, 25-3-1949, φ. 106, σσ. 1-2.
***
Ο Ανδρέας Χιώτης φαίνεται πως διέθετε το χάρισμα του λόγου ήδη από τα μαθητικά του χρόνια. Δεν είναι διόλου τυχαίο πως κατάφερε να καθορίσει τον τοπικό Τύπο της Λακωνίας και να αφήσει το στίγμα του από νεαρή ηλικία, από την μεταπολεμική εποχή και την μεταπολίτευση έως τις αρχές της νέας χιλιετίας. Γεννήθηκε το 1932 στον Θεολόγο και σε νεαρή ηλικία εγκαταστάθηκε στη Σπάρτη. Αφού ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του, πέρασε από τους πρώτους στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, αλλά για οικογενειακούς λόγους δεν συνέχισε τη φοίτησή του, στρεφόμενος ολοκληρωτικά στην τοπική δημοσιογραφία.
Η διαδρομή του στον τοπικό Τύπο ξεπερνά τον μισό αιώνα. Πρωτοεμφανίζεται ως εκδότης της δεκαπενθήμερης αθλητικής εφημερίδας «Νίκη» τον Ιούλιο του 1952, σε ηλικία 20 ετών. Τον Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου η εφημερίδα μετονομάζεται σε «Ὁ Ἀθλητισμός τῆς Λακωνίας» επειδή, όπως εξηγεί, «ὁ μέχρι τοῦδε τίτλος της εἶναι κατοχυρωμένος ἐπ’ ὀνόματι ἄλλου». Η πρώτη αυτή εκδοτική πρωτοβουλία είναι βραχύβια. Το 1953 αναλαμβάνει ως υπεύθυνος σύνταξης στα «Σπαρτιατικὰ Νέα», ενώ τον επόμενο χρόνο η εφημερίδα περνά στην ιδιοκτησία του, αναλαμβάνοντας παράλληλα και τη διεύθυνσή της.
Το 1955 ο Χιώτης αφήνει τα «Σπαρτιατικὰ Νέα» και ιδρύει την εβδομαδιαία εφημερίδα «Λακωνικὸς Κῆρυξ», που, με μικρές διακοπές (09/1955-09/1956, 03/1957-03/1958, 08/1960-04/1962), εκδίδεται σχεδόν αδιάλειπτα για τέσσερις δεκαετίες, έως το 1994. Με τον «Λακωνικὸ Κήρυκα» καθιερώνεται στη συνείδηση των Λακωνών ως δημοσιογράφος. Σε εποχές δύσκολες αποφασίζει να μετατρέψει την εβδομαδιαία εφημερίδα του σε ημερήσια, ένα θαρραλέο εγχείρημα το οποίο είχε, όμως, σχετικά σύντομη διάρκεια, από τον Μάιο του 1965 μέχρι τον Ιούνιο του 1966.
Το 1965, ως πρόεδρος του Ε.Κ.Λ., εκδίδει παράλληλα την εφημερίδα «Ἐργατικὸς Παλμός», το «Μαχητικὸ Ὄργανο τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Λακωνίας», η οποία κυκλοφορεί περίπου έως τις αρχές της δεκαετίας του 1970.
Την ίδια περίοδο, ταυτόχρονα με την έκδοση του «ΛΚ», δραστηριοποιείται και σε άλλες εφημερίδες. Το 1962 εμφανίζεται ως προϊστάμενος τυπογραφείου στον θρυλικό «Ξενύχτη» του Ντίνου Κουβαράκου, έως το 1967, χρονιά κατά την οποία αναλαμβάνει και την επιμέλεια της ύλης, ενώ φαίνεται να διατηρεί σταθερή συνεργασία με τον «Ξενύχτη» έως το κλείσιμο της εφημερίδας το 1978.
Ως υπεύθυνος τυπογραφείου αναλαμβάνει και άλλες εφημερίδες, όπως ενδεικτικά: «Τὰ Τσίντζινα» (1964), «Το Ξηροκάμπι» (1970), «Ἐθνικὸς Φρουρός τῆς Λακωνίας» του Δ. Θεοφιλόπουλου (1971-1972), ξανά τον «Ξενύχτη» (1971, 1972-1974), κ.ά.
Το 1987 επανεμφανίζεται μετά από δεκαετίες ως υπεύθυνος σύνταξης στα «Σπαρτιατικὰ Νέα», ενώ το 1991 αναλαμβάνει εξ ολοκλήρου την ευθύνη της εφημερίδας ως εκδότης και διευθυντής. Το 1994 ο «ΛΚ», ύστερα από τέσσερις δεκαετίες, ολοκληρώνει τον ιστορικό του κύκλο. Εκείνη τη χρονιά ο Χιώτης αναλαμβάνει ξανά διευθυντής στα «Σπαρτιατικὰ Νέα», από τα οποία αποχωρεί περίπου δύο χρόνια αργότερα, και στις 22 Ιουλίου 1996 ιδρύει τον «Λακωνικό Τύπο», την «ανεξάρτητη ημερήσια εφημερίδα» της Λακωνίας.
Τη δεκαετία του ’90, παράλληλα με την ενασχόλησή του με τον Τύπο, αναπτύσσει ισχυρή παρουσία και στα ραδιοτηλεοπτικά ΜΜΕ του νομού. Το 1993 ιδρύει τον ραδιοφωνικό σταθμό «Λακωνία FΜ» που εκπέμπει στους 91,1 των ερτζιανών, σταθμό που διατήρησε για μία δεκαετία. Την ίδια περίπου περίοδο, από το 1995 έως το 2005, παρουσίαζε την εκπομπή «Ο Παλμός της Λακωνίας» στον τηλεοπτικό σταθμό «Ελλάδα TV» του Αντώνη Φελούρη, ενώ ήταν επίσης συνεργάτης και ανταποκριτής της ΕΡΑ Πελοποννήσου.
Ο «αυτοδιοικητικός» Χιώτης
Ο Χιώτης όμως δεν υπήρξε δημόσιο πρόσωπο μόνον ως δημοσιογράφος. Πολυσχιδής και ανήσυχος, ασχολήθηκε με τα κοινά, προσφέροντας στους συμπολίτες του από διάφορα μετερίζια, από νεαρότατη ηλικία. Στις εκλογές του 1959 είναι υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με τον συνδυασμό του πρώην Δημάρχου, Γεωργίου Μηνακάκη, δίχως να καταφέρει να εκλεγεί. Στο ευχαριστήριο μήνυμά του προς τους ψηφοφόρους του, όπως αυτό δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Ὁ Ταχυδρόμος τῆς Λακωνίας» (22-4-1959, φ. 80, σ. 2), ο Χιώτης αναφέρει: «Δύναμαι νά ἐλπίζω ὅτι, ἴσως συντόμως, θά καταλάβω ἐπίσημον καί ὑπεύθυνον θέσιν ἐν τῷ Δήμῳ Σπαρτιατῶν. Καί δέν θεωρῶ ἄσκοπον νά δηλώσω ἐκ προοιμίων ὅτι εἴτε εὑρίσκομαι ἐκτός τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου, εἴτε πολύ περισσότερον, ἐντός αὐτοῦ, θά ἀγωνισθῶ δι' ὅλων μου τῶν δυνάμεων πρός ἐπικράτησιν τῶν ἀρχῶν τάς ὁποίας εἶχον τήν τιμήν νά ἀναπτύξω ἐνώπιον τοῦ λαοῦ».
Τον Ιούλιο του 1964, σε ηλικία 32 ετών, κατέρχεται στις επόμενες δημοτικές εκλογές για πρώτη φορά ως υποψήφιος δήμαρχος Σπαρτιατών, χωρίς να καταφέρει να εκλεγεί, βγαίνοντας τέταρτος με ποσοστό 6,67%, σε σύνολο πέντε συνδυασμών (Β. Ζερβέας, Γ. Σαϊνόπουλος, Β. Βασιλάκης, Κ. Ιατρού).
Στα χρόνια της μεταπολίτευσης, ωστόσο, κατάφερε να κάνει πράξη την πεποίθησή του, εκλεγόμενος στον Δήμο Σπαρτιατών, τόσο ως επικεφαλής παράταξης όσο και ως δημοτικός σύμβουλος. Υπηρέτησε στα δημοτικά έδρανα επί περίπου είκοσι χρόνια, εκ των οποίων τα τρία διετέλεσε αντιδήμαρχος (1984-1986). Το 1994 εξελέγη νομαρχιακός σύμβουλος Λακωνίας με τον συνδυασμό του Γρηγόρη Αποστολάκου, γράφοντας ιστορία ως ο πρώτος αιρετός πρόεδρος του Νομαρχιακού Συμβουλίου του νομού (1994-1996).
Ο Χιώτης της κοινωνίας και του αθλητισμού
Στις αρχές της δεκαετίας του ‘60 αναπτύσσει συνδικαλιστική δράση και εκλέγεται πρόεδρος του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Λακωνίας, παραμένοντας στο τιμόνι του για είκοσι τρία χρόνια. Διετέλεσε επίσης πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδος (ΟΙΥΕ), εκπροσωπώντας την σε διεθνή συνέδρια, καθώς και μέλος του ΔΣ της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδος (ΓΣΕΕ) έως το 1983.
Παράλληλα, ανέπτυξε σημαντική και ενεργή δράση στον τοπικό αθλητισμό. Από το 1961 έως το 1972 υπήρξε πρόεδρος του Σπαρτιατικού Γ.Σ. Εκείνη την εποχή αναλαμβάνει πρωτοβουλία μαζί με τον Γιώργο Περδικλώνη για τη συγχώνευση του ποδοσφαιρικού τμήματος του Σπαρτιατικού με την Παλλακωνική Άμιλλα με σκοπό τη δημιουργία του Ποδοσφαιρικού Συλλόγου «Η Σπάρτη», οδηγώντας στη συγκρότηση μίας ισχυρής ομάδας που θα εκπροσωπούσε την πόλη στα γήπεδα της Β’ Εθνικής. Παράλληλα, ηγήθηκε της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Λακωνίας και αργότερα εκλέχθηκε αντιπρόεδρος της συγχωνευμένης ΕΠΣ Μεσσηνίας-Λακωνίας, ενώ υπήρξε επίσης ιδρυτής και πρόεδρος του Συνδέσμου Διαιτητών Ποδοσφαίρου Λακωνίας. Την περίοδο 1984-2006 διετέλεσε εκ νέου πρόεδρος του Σπαρτιατικού, αποτελώντας τον μακροβιότερο πρόεδρο του ιστορικού σωματείου της Σπάρτης.
Εξίσου σημαντική υπήρξε και η παρουσία του στον τοπικό πολιτισμό. Ως ιδρυτής και πρόεδρος της Ιστορικής Λαογραφικής Εταιρείας Λακωνίας, έδωσε νέα πνοή στα πολιτιστικά δρώμενα του τόπου. Ήταν, επίσης, μέλος της Διοικούσας Επιτροπής του συλλόγου «Φίλοι της Ελευθέρας Σχολής Φιλοσοφίας – Ο Πλήθων Ι.Ν. Θεοδωρακόπουλος», ενώ από το 2002 έως τον θάνατό του διετέλεσε πρόεδρος της Δημοτικής Μουσικής – Φιλαρμονικής Σπάρτης.
***
Ο Ανδρέας Χιώτης έφυγε από τη ζωή στις 20 Σεπτεμβρίου 2006, σε ηλικία 74 ετών, αφήνοντας σπουδαίο αποτύπωμα στα κοινωνικά τεκταινόμενα και στο δημοσιογραφικό γίγνεσθαι της πόλης και του νομού, έχοντας διαγράψει μια αξιοθαύμαστη, πολύπλευρη και δυναμική πορεία, και αφήνοντας ισχυρή σφραγίδα μαζί με μια σπουδαία παρακαταθήκη. Την επομένη του θανάτου του ο «ΛΤ» αποχαιρετούσε τον ιδρυτή του, αφιερώνοντάς του το πρωτοσέλιδο υπό τον τίτλο: «Τελείωσε το μελάνι ενός σπουδαίου δημοσιογράφου».
| Από τη στήλη «Ιστορικές αναδρομές» στην επετειακή έκδοση 30 χρόνων του «Λακωνικού Τύπου»
