Γράφει ο Γιώργος Κεραμιδάς, Σύμβουλος Επικοινωνίας & Στρατηγικής
Η συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Σπάρτης την περασμένη Τετάρτη, με αντικείμενο τη μετακίνηση της Λαϊκής Αγοράς, δεν ήταν απλώς μία ακόμη συζήτηση για ένα ζήτημα της καθημερινότητας. Ήταν η κατάληξη μιας μακράς και επίμονης προσπάθειας κατοίκων και επαγγελματιών, οι οποίοι εδώ και τρία χρόνια διεκδικούν λύση σε ένα πρόβλημα που επηρεάζει άμεσα την καθημερινότητά τους. Ζητήματα υγιεινής, ασφάλειας, προσβασιμότητας και εύρυθμης λειτουργίας της γειτονιάς έχουν επιβαρύνει σημαντικά τη ζωή πολλών ανθρώπων, αναγκάζοντάς τους να επιμένουν, να διαμαρτύρονται και να διεκδικούν το αυτονόητο. Μια οριστική και υπεύθυνη λύση.
Κι όλα αυτά, για μια προσωρινή μετακίνηση της Λαϊκής Αγοράς, όπως είχε χαρακτηριστεί το 2023, ύστερα από απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, η οποία εξακολουθεί να ισχύει μέχρι σήμερα, τρία χρόνια μετά.
Χρειάστηκαν έντονες διαμαρτυρίες, υπομνήματα, εκατοντάδες υπογραφές και επανειλημμένες πιέσεις προς τη Δημοτική Αρχή, ώστε το θέμα να φτάσει, με μεγάλη καθυστέρηση, στο Δημοτικό Συμβούλιο. Έπειτα από έξιμισι ώρες συνεδρίασης, με εντάσεις, διακοπές και αντιπαραθέσεις, ελήφθη ομόφωνη απόφαση για την επιστροφή της Λαϊκής Αγοράς στον προηγούμενο χώρο. Μια θετική εξέλιξη, η οποία, ωστόσο, δεν συνοδεύτηκε από συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα υλοποίησης. Το ερώτημα, επομένως, παραμένει. «Πότε θα γίνει πράξη η απόφαση;»
Κατά τη διάρκεια της πολύωρης συνεδρίασης, οι πολίτες χειροκρότησαν συγκεκριμένες τοποθετήσεις και εισηγήσεις της αντιπολίτευσης. Και πολύ σωστά έπραξαν. Οι πολίτες έχουν κρίση, αξιολογούν όσα ακούν και αναγνωρίζουν εκείνες τις παρεμβάσεις που θεωρούν ότι εκφράζουν τις διεκδικήσεις τους. Το χειροκρότημά τους ήταν μια αυθόρμητη έκφραση επιδοκιμασίας για όσα άκουσαν, όχι μια υποχρέωση που έπρεπε να εκπληρωθεί προς οποιαδήποτε κατεύθυνση.
Και τότε, στο τέλος της συνεδρίασης, αμέσως μετά την ομόφωνη ψηφοφορία, ο δήμαρχος Σπάρτης, κ. Μιχάλης Βακαλόπουλος, απευθύνθηκε στους παρευρισκόμενους λέγοντας: «Τώρα παλαμάκια δεν έχει;» Η ερώτηση αυτή προκάλεσε, φυσικά, έντονες αντιδράσεις.
Ο Δήμαρχος, λοιπόν, μετά από όλα αυτά, περίμενε και χειροκρότημα! Χειροκρότημα για ποιο ακριβώς επίτευγμα; Για ένα σοβαρό πρόβλημα που παραμένει άλυτο επί τρία χρόνια; Για το γεγονός ότι οι πολίτες χρειάστηκε να καταθέσουν υπόμνημα και να ασκήσουν επανειλημμένες πιέσεις για να συζητηθεί το αίτημά τους; Για το ότι η κ. Κανελλοπούλου χρειάστηκε να παρέμβει και να πιέσει, ώστε το θέμα να μη μείνει σε μια απλή συζήτηση, όπως είχε αρχικά προτείνει η Δημοτική Αρχή, αλλά να τεθεί σε ψηφοφορία και να ληφθεί απόφαση;
Χειροκρότημα για τις σαφείς απαντήσεις που δεν δόθηκαν από τον αρμόδιο αντιδήμαρχο στα ερωτήματα της δικηγόρου που εκπροσωπούσε τους κατοίκους και τους επαγγελματίες σχετικά με τον κανονισμό λειτουργίας και τη χωροθέτηση της Λαϊκής Αγοράς; Για τα σοβαρά ερωτήματα που τέθηκαν σχετικά με τη νομιμότητα της λειτουργίας της Λαϊκής Αγοράς, η οποία ουσιαστικά τέθηκε υπό αμφισβήτηση; Για την τοποθέτηση αντιδημάρχου, ο οποίος, χωρίς να έχει μελετήσει προσεκτικά το υπόμνημα, έφτασε εμμέσως να αμφισβητήσει ορισμένες από τις υπογραφές των πολιτών, προκαλώντας δυσαρέσκεια στους παρευρισκόμενους; Για τη στιγμή που αντιδήμαρχος χαρακτήρισε «αρλούμπες» όσα έλεγε επικεφαλής της αντιπολίτευσης και, έπειτα από τις έντονες διαμαρτυρίες που ακολούθησαν, ανακάλεσε, μέσα σε ένα κλίμα ελαφρότητας από πλευράς δημοτικής αρχής, που δύσκολα συνάδει με τη σοβαρότητα της θεσμικής διαδικασίας; Ή μήπως για το γεγονός ότι χρειάστηκαν 6,5 ώρες συνεδρίασης, ακόμη και με διακοπή προκειμένου η δημοτική αρχή να συζητήσει ποια πρόταση θα καταθέσει, μέχρι να ληφθεί τελικά μία απόφαση, μέσα σε ένα κλίμα εμφανoύς ασυνεννοησίας;
Και, τελικά, χειροκρότημα για μια ομόφωνη απόφαση που δεν συνοδεύτηκε από σαφές χρονοδιάγραμμα εφαρμογής;
Οι πολίτες δεν χειροκροτούν κατ’ απαίτηση. Χειροκροτούν όταν το αισθάνονται, όταν πείθονται και όταν θεωρούν ότι κάποιος το αξίζει.
Το Δημοτικό Συμβούλιο δεν είναι παράσταση και οι πολίτες δεν είναι θεατές. Η Δημοτική Αρχή κρίνεται από την αποτελεσματικότητα, τη συνέπεια και τον σεβασμό προς τους πολίτες. Από το αν ακούει εγκαίρως τις ανάγκες τους, αν δίνει ουσιαστικές απαντήσεις και, κυρίως, αν μετατρέπει τις αποφάσεις σε πράξεις.
Οι πολίτες δεν οφείλουν επιβράβευση. Η Δημοτική Αρχή οφείλει να αποδεικνύει καθημερινά ότι αξίζει την εμπιστοσύνη τους.
Το χειροκρότημα δεν το απαιτείς, κ. Δήμαρχε. Το κερδίζεις!
