Εκεί όπου η ανθρώπινη ανάσα γίνεται ένα με το καθαρό οξυγόνο των κορυφών και η γη της Λακωνίας «αγγίζει» τον ουρανό, γράφτηκε μια από τις πιο συγκινητικές και ξεχωριστές σελίδες των τοπικών χρονικών. Μακριά από τους θορύβους των αστικών κέντρων και τις συμβατικές κοσμικότητες, δύο νέοι, ενεργά και αγαπητά μέλη του Ορειβατικού Συλλόγου (ΕΟΣ) Μολάων-Νοτιοανατολικής Λακωνίας, ο Τάσος και η Ελένη, αποφάσισαν να ενώσουν τις ζωές τους με τα δεσμά του γάμου στο πιο εμβληματικό σημείο της Πελοποννήσου, στην κορυφή του Προφήτη Ηλία, σε υψόμετρο 2.407 μέτρων!

Η ανάβαση στην «πυραμίδα» ήταν ένα συμβολικό οδοιπορικό προς την κοινή τους ζωή. Στο δωρικό και άγριο τοπίο της λακωνικής κορυφογραμμής, με το λευκό πέπλο της ομίχλης να περιβάλλει το ζευγάρι σαν φυσικό νυφικό, το μυστήριο απέκτησε διαστάσεις αρχαίας μυσταγωγίας. Με απόλυτο σεβασμό στο περιβάλλον, ένας αυτοσχέδιος βωμός από τις λαξευμένες από τον άνεμο πέτρες του Ταϋγέτου επιστρατεύτηκε για να φιλοξενήσει το Ευαγγέλιο, το δισκοπότηρο και τα στέφανα. Λιγοστοί συγγενείς και σύντροφοι της ορειβατικής οικογένειας, αψηφώντας το υψόμετρο και τις απαιτήσεις της διαδρομής, βρέθηκαν στο πλευρό τους ως μάρτυρες της ιεράς αυτής ένωσης.

Η επιλογή τους, σαφώς πρωτότυπη, αλλά και συνειδητή επιλογή, ανταποκρινόμενη στην επιθυμία και το κάλεσμα της «ελεύθερης» ψυχής. Σφυρηλατημένοι στα δύσκολα μονοπάτια και στις απαιτητικές αναβάσεις, απέδειξαν ότι η αγάπη τους έχει τη σταθερότητα και το ανάστημα των βουνών που -όπως λένε φίλοι τους- τόσο λατρεύουν.

Στον Τάσο και την Ελένη, που μας απέδειξαν ότι οι μεγάλες αγάπες γεννιούνται και επισφραγίζονται στα ψηλά, ο «ΛΤ» εύχεται ολόψυχα βίον ανθόσπαρτον. Να ζήσουν σαν τα ψηλά βουνά!