Σε μια ευθεία σύγκρουση, με αμιγώς ιστορικό, μεθοδολογικό, αλλά και ιδεολογικό υπόβαθρο, έχει εξελιχθεί ένας έντονος δημόσιος διάλογος με επίκεντρο τη μορφή του αρχιστράτηγου της Ελληνικής Επανάστασης, Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Αφορμή στάθηκε η πρόσφατη τοποθέτηση της ιστορικού και ομότιμης Καθηγήτριας του ΕΚΠΑ, Μαρίας Ευθυμίου, η οποία ανέφερε ότι «το παρατσούκλι του Κολοκοτρώνη στην περίοδο της Επανάστασης ήταν ο καπετάν-λαφύρας».
Η συγκεκριμένη αποστροφή προκάλεσε την άμεση αντίδραση του Λάκωνα Μελέτη Ηλ. Μελετόπουλου, ο οποίος προχώρησε σε μια σειρά διαδικτυακών παρεμβάσεων με άμεσο αποδέκτη την πανεπιστημιακό. Ο Διδάκτωρ Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Γενεύης και Φιλοσοφίας του ΕΚΠΑ, επικαλούμενος την πολυετή, συστηματική μελέτη του πάνω στην Ελληνική Επανάσταση, αλλά και την εμπειρία του από τη διδασκαλία της Ιστορίας στη Μέση Εκπαίδευση, αντέτεινε την εκκωφαντική απουσία του εν λόγω προσωνυμίου από το σύνολο των πρωτογενών πηγών και της καθιερωμένης βιβλιογραφίας (Σπηλιάδης, Φραντζής, Κόκκινος κ.ά.). Παράλληλα, απάντησε με έντονα σκωπτικό τρόπο όσον αφορά την αναγκαιότητα της λαφυραγωγίας κατά την περίοδο του εθνικοαπελευθερωτικού πολέμου, διερωτώμενος ειρωνικά αν οι αγωνιστές θα μπορούσαν να «σηκώσουν χρήματα από το ΑΤΜ Τριπόλεως» για τις ανάγκες του Αγώνα, υπερασπιζόμενος, έτσι, τον μοναδικό ρεαλιστικό τρόπο εφοδιασμού ενός στρατεύματος που στερούνταν κρατικής μέριμνας.
Σε νεότερη παρέμβασή του, ο κ. Μελετόπουλος προχώρησε –σε συνεργασία με τον καθηγητή Γεώργιο Συλίκο– σε πλήρη κατάρριψη συγκεκριμένων «ψευδο-παραπομπών» που εμφανίστηκαν από τρίτους κατά τη διάρκεια της συζήτησης. Ερευνώντας τις επικαλούμενες αναφορές σε έργα του Δ. Κόκκινου, του F. Thiersch και στα Απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη, διαπίστωσαν πως στα επίμαχα χωρία είτε αναγράφονται τα ακριβώς αντίθετα είτε αναλύονται εντελώς άσχετα ζητήματα. Ο κ. Μελετόπουλος δεν δίστασε, μάλιστα, να χαρακτηρίσει την αδιάβαστη επίκληση πηγών ως «επιστημονικό ατόπημα πρώτης τάξεως».
Δίνοντας, ωστόσο, πολύ ευρύτερες διαστάσεις στο ζήτημα, ο Μελέτης Μελετόπουλος εντάσσει τη συγκεκριμένη ρητορική σε μια γενικότερη απόπειρα ιστορικής αποδόμησης εκ μέρους της «ψευδο-προοδευτικής διανόησης της Μεταπολίτευσης». Υποστηρίζει ευθέως πως αυτή η τάση, υποκινούμενη από ιδεολογική απέχθεια προς την έννοια του Έθνους, αγνόησε τον αρχειακό πλούτο και αναλώθηκε στην απομυθοποίηση γεγονότων, στη «δολοφονία χαρακτήρα» των αγωνιστών και στον ανιστόρητο εξωραϊσμό της Τουρκοκρατίας.
Καταλήγει, μάλιστα, με μια εξαιρετικά ηχηρή τοποθέτηση, τονίζοντας πως αυτή η διαρκής, αντιεπιστημονική διαστρέβλωση της Ιστορίας λειτουργεί αντικειμενικά ως μια «επιχείρηση υβριδικού πολέμου», η οποία οδηγεί αναπόφευκτα στην ψυχική αποδοχή μιας σύγχρονης συνθήκης εθνικής υποτέλειας. Υπό αυτό το πρίσμα, κάλεσε δημόσια την κ. Ευθυμίου να καταθέσει τις πρωτογενείς πηγές και τα κείμενα αυτοπτών μαρτύρων, υπενθυμίζοντας πως η εξαγωγή συμπερασμάτων από αδιασταύρωτα στοιχεία συνιστά ανεπίτρεπτο μεθοδολογικό σφάλμα.
Μέχρις ώρας, ωστόσο, η ιστορικός Μαρία Ευθυμίου δεν έχει προχωρήσει σε κάποια γραπτή τοποθέτηση, άρθρο ή ανάρτηση, προκειμένου να απαντήσει στον Μ. Μελετόπουλο ή να παρουσιάσει τις πηγές από τις οποίες απορρέει το προσωνύμιο «Καπετάν Λαφύρας», που απέδωσε στον «Γέρο του Μοριά».
| Από την εβδομαδιαία έντυπη έκδοση «Λακωνικός Τύπος Plus+»
> Κυκλοφορεί κάθε Δευτέρα στα περίπτερα και στην πόρτα σας.
