Καραγκιόζης: Καλώς τον μπάρμπα. Πώς πέρασες με την κακοκαιρία;
Μπαρμπαγιώργος: Κουράστηκα, παιδάκι μου. Μου κόπηκε η μέση.
Καραγκιόζης: Γιατί, μπαρμπούλη μου;
Μπαρμπαγιώργος: Τρία μερόνυχτα, παιδάκι μου, κράταγα το δέντρο.
Καραγκιόζης: Ποιο δέντρο;
Μπαρμπαγιώργος: Ένα είναι το δέντρο στο βουνό.
Καραγκιόζης: Τα άλλα τι έγιναν;
Μπαρμπαγιώργος: Τα άλλα, παιδάκι μου, έχουν καεί, άλλα τα πήρε το ρέμα πέρυσι.
Καραγκιόζης: Και γιατί το κράταγες;
Μπαρμπαγιώργος: Το κράταγα, βρε σαφρακιασμένο, για να μην πέσει και τσακωθούν οι κομματάρχες.
Καραγκιόζης: Ήταν εκεί;
Μπαρμπαγιώργος: Εκεί ήταν, παιδάκι μου, και περίμεναν να πέσει για να κατηγορήσουν ο ένας τον άλλον και να πετάξουν ευθυνοχιονομπαλάκια μεταξύ τους. Εγώ το κράταγα και δεν έπεσε.
Καραγκιόζης: Και το δάσος;
Μπαρμπαγιώργος: Ποιος σήμερα, παιδάκι μου, νοιάζεται για το δάσος; Το δέντρο κοιτάνε όλοι.
