Η Συμφωνία των Πρεσπών

Δευτέρα, 12 Φεβρουάριος 2024 10:35 | | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ
Η Συμφωνία των Πρεσπών

Στις 12 Φεβρουαρίου 2019 τέθηκε σε ισχύ η Συμφωνία των Πρεσπών, η οποία είχε υπογραφεί από τους πρωθυπουργούς της Ελλάδας και της μέχρι τότε πΓΔΜ, Τσίπρα και Ζάεφ στις 12 Ιουνίου 2018. Έτσι, τερματίστηκε μια χρόνια εκκρεμότητα με τη γειτονική χώρα, που είχε προκύψει από τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας. Παρότι πολεμήθηκε λυσσαλέα στο εσωτερικό, σήμερα είναι αποδεκτή σχεδόν από το σύνολο του πολιτικού κόσμου.

Ακόμη ηχούν στα αυτιά μας τα κροταλίσματα από τα τσαρούχια των «γνήσιων» Μακεδονομάχων, των αδιόρθωτων λαϊκιστών του εθνικού φανατισμού, της μισαλλοδοξίας και της άκρατης φιλοπατρίας, που πρότειναν και δημοψήφισμα για… το όνομα της ξένης χώρας, συνεπικουρούμενοι με ευλογίες, εικόνες, λιβάνια και καντήλια θρησκευτικών και παραθρησκευτικών οργανώσεων, τους αυτοαναγορευόμενους σε ανόθευτους και αυθεντικούς φύλακες των ορίων της εθνικής μειοδοσίας και προδοσίας. Έκπληξη και προβληματισμό είχε προκαλέσει η στάση της ηγεσίας της Εκκλησίας, το έργο της οποίας πρέπει να ενώνει και όχι να διχάζει και εύλογα της αποδόθηκαν πολιτικές σκοπιμότητες και την ταύτισαν με συγκεκριμένες πολιτικές τάσεις και κόμματα, για θέματα που άλλοι ήταν αρμόδιοι συνταγματικά να αποφασίζουν.

Και ξαφνικά, μέσα σ’ αυτό το συνονθύλευμα, το ετερόκλητο και ανομοιογενές μείγμα, εμφανίζεται στην Πλ. Συντάγματος καθιστός ο Μίκης Θεοδωράκης, αυτός που εξέφρασε όσο κανείς άλλος με τη μουσική του τους αγώνες της μετεμφυλιακής Ελλάδας και τον ευχαριστούμε γι’ αυτό, ο πρόεδρος της νεολαίας «Λαμπράκη», βουλευτής της ΕΔΑ, του ΚΚΕ και της ΝΔ και υπουργός επικρατείας, άτυπος πρεσβευτής ειρήνης του Ανδρέα Παπανδρέου, με τρεμάμενη σκέψη, φωνή και χέρια να τάσσεται κατά της συμφωνίας.

Αξίζει να αναφερθεί ότι ούτε ο Κων/νος Μητσοτάκης, παρότι ήρθε σε σύγκρουση με τον υπουργό του των εξωτερικών Αντώνη Σαμαρά στη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών υπό τον ΠτΔ το 1992, τον οποίον και απέπεμψε από την κυβέρνηση, ούτε ο Ανδρέας Παπανδρέου, ούτε ο Κώστας Σημίτης -ο Κώστας Καραμανλής ως πρωθυπουργός είχε πάρει ξεκάθαρη θέση για το θέμα της ονομασίας «Ναι στη σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό για όλες τις χρήσεις»-, τόλμησαν να προχωρήσουν σε συμφωνία με τη γειτονική χώρα φοβούμενοι το πολιτικό κόστος, δηλαδή έβαζαν το πολιτικό τους μέλλον πάνω από τα συμφέροντα του έθνους.

Μια σύντομη ιστορική αναφορά είναι απαραίτητη και κατατοπιστική.

Ολόκληρη η Μακεδονία -ιστορική περιοχή της βαλκανικής χερσονήσου- ήταν μια ευρεία γεωγραφική περιοχή που κατελάμβαναν, με μικρές αποκλίσεις, το νότιο τμήμα της η Ελλάδα με ποσοστό 51.01%, το βόρειο-βορειοδυτικό η πΓΔΜ με 38.38% και το ανατολικό η Βουλγαρία με 10.61%. Δεδομένου ότι ολόκληρη η έκταση της πΓΔΜ περιεχόταν στη γεωγραφική αυτή περιοχή, δηλαδή δεν ανήκε μόνο κάποιο τμήμα της στην όλη Μακεδονία, όπως συνέβαινε με την Ελλάδα ή τη Βουλγαρία, κανείς δεν μπορούσε να αποκλείσει από το όνομά της τη λέξη Μακεδονία, δεδομένου ακόμη ότι με αυτό το όνομα είχε αναγνωριστεί επίσημα από 134 χώρες και θα ακολουθούσαν και άλλες.

Έχουν περάσει κάποια χρόνια από τότε με το κόμμα της ΝΔ να βρίσκεται στην κυβέρνηση της χώρας. Αν και πρωτοστάτησε και ξεσήκωνε τον κόσμο στα συλλαλητήρια εναντίον της συμφωνίας, λέγοντας ότι όταν γίνει κυβέρνηση θα την ακυρώσει, αφού εξαργυρώθηκε με τις… συντάξεις, με πολλά πρωτοκλασάτα στελέχη της να ηγούνται των κινητοποιήσεων, σήμερα ποιείται την νήσσαν, αφού κάποιοι άλλοι τόλμησαν και δημιούργησαν σχέσεις φιλίας και καλής γειτονίας με τη Βόρεια Μακεδονία και ύψωσαν ανάχωμα στον Μουσουλμανικό-Τουρκικό επεκτατισμό που έχει κυκλώσει και επιχειρεί να εισβάλει και να κατακτήσει τα Βαλκάνια.

Οι διαφορές μεταξύ των κρατών και όχι των λαών διευκολύνουν τις παρεμβάσεις, τις υποκρισίες και τις επεμβάσεις και πλέκουν μύθους γύρω από διαχωριστικές γραμμές, δογματισμούς και περιχαρακώσεις. Η δαιμονοποίηση του άλλου, του ξένου, του γείτονα βοηθάει στην εκμετάλλευση του διχασμού προσκομίζοντας τεράστια κέρδη σε τρίτους από την ένταση, την αντιπαλότητα και την εχθρότητα. Είναι μια πραγματικότητα, την οποία καλλιεργούν, ασκούν και επιβάλουν οι ισχυροί προκειμένου να αποκομίζουν οφέλη από τη διαμάχη μεταξύ των λαών. Όμως, αν κοιταχτούμε οι λαοί καλά μεταξύ μας, θα δούμε πόσο όμοιοι είμαστε και ότι πολλά από αυτά που υποτίθεται μας χωρίζουν είναι τεχνητά και γρήγορα μπορούν να παραμεριστούν. Ο ανταγωνισμός, η αντιπάθεια και η επιθετικότητα γύρω από τη μεγάλη Πρέσπα είναι μια εξωτερική κατασκευή και γι’ αυτό είναι επιτακτική η ανάγκη για συμφιλίωση, η οποία θα ενώνει τις τρεις χώρες που τη μοιράζονται. Τα προβλήματα με την Αλβανία δεν αντιμετωπίζονται με κορώνες και ακρότητες, που μάλλον αποβλέπουν στην ικανοποίηση εσωτερικών ημετέρων, αλλά στο πλαίσιο του σεβασμού των ιδιαιτεροτήτων του κάθε κράτους, της πολιτικής επικοινωνίας και συνεργασίας μεταξύ δυο όμορων χωρών. «Οι συνοριακές γραμμές είναι στην πραγματικότητα φλέβες που ενώνουν τους πολιτισμούς και τις τύχες μας», Ιωάννα Μπουραζοπούλου, συγγραφέας.

Οι μικροί λαοί, οι μοίρες των οποίων άγονται και φέρονται, κατευθύνονται από τους ισχυρούς και βελτιώνονται μόνο αν πορευθούν ενωμένοι. Δεν πρέπει να σταματήσουν οι πολιτικές συνδέσεις των γειτονικών λαών και η κάθε χώρα να παλεύει μόνη της εναντίον όλων. Είναι στην κρίση μας πότε, σε συνεργασία με άλλες χώρες που βρίσκονται στην ίδια θέση και έχουν κοινά συμφέροντα, θα αποφασίσουμε, με βάση το διεθνές δίκαιο, την αναδιάταξη των δεδομένων στην περιοχή μας, 12 ναυτικά μίλια, ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα. Οι παρατεταμένες εκκρεμότητες και η συνεχής αναβολή τους φανερώνουν αδυναμία, ατολμία και οπισθοχώρηση. Οι διαπραγματευτές πρέπει να έχουν πίστη και ικανότητες, κάτι που δυστυχώς δεν φαίνεται να διακρίνει τη σημερινή πολιτική ηγεσία της χώρας.

ΥΓ1. Όταν μια ομάδα την εποχή του υπαρκτού σοσιαλισμού (1978) επισκεφθήκαμε τη Βουλγαρία και στη Φιλιππούπολη μας είπαν ότι βρισκόμαστε στη Θράκη, εκπλαγήκαμε, αφού γνωρίζαμε μόνο την Ελληνική Θράκη και την ανατολική Θράκη, το ευρωπαϊκό τμήμα της Τουρκίας. Μετά από έρευνα μάθαμε ότι η Ιστορική Θράκη είναι μια ευρεία γεωγραφική περιοχή, που το βόρειο τμήμα της σε ποσοστό 56,5% κατέχει η Βουλγαρία, το ανατολικό, νοτιοανατολικό 32% η Τουρκία και το νότιο νοτιοδυτικό 11,5% η Ελλάδα. Επειδή η Ιστορία γραφόταν κάθε φορά από αυτούς που είχαν το πάνω χέρι στην εξουσία βρίθει από αναλήθειες και σκοπιμότητες. «Την Ιστορία πρέπει να ξαναγράψουμε σωστά» (Όσκαρ Ουάιλντ), και αυτή η Ιστορία πρέπει να διδάσκεται στα σχολεία.

ΥΓ2. Στις 12 Φεβρουαρίου λήγει για την Ελλάδα η προθεσμία της κύρωσης από τη Βουλή των πρωτοκόλλων της Συμφωνίας των Πρεσπών με τη συμπλήρωση πέντε ετών, αλλά και για τη Βόρεια Μακεδονία να εισάγει τα νέα κρατικά σύμβολα στα δημόσια έγγραφα. Πριν από λίγες μέρες στα Σκόπια παραιτήθηκε ο πρωθυπουργός Ντιμίταρ Κοβάτσεφσκι, οπότε οι εκατέρωθεν υποχρεώσεις θα πάρουν παράταση. Ήδη προκηρύχθηκαν οι εκλογές στη Β. Μακεδονία για τις 8 Μαΐου 2024.

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΡΘΡΑ
του Ηλία Μακρή
Το κλίκ της ημέρας
του Ηλία Μακρή

Πρόσφατα Νέα

LINARDI
Koutsoviti