από τον Δημοσθένη Ματάλα

Αδυνατώντας για λόγους υγείας να παρευρεθώ στον αποχαιρετισμό του Γιάννη Βαρβιτσιώτη αισθάνομαι επιτακτική την ανάγκη σε μια τελευταία «επαφή» μαζί του να του επισημάνω τα εξής.

Σεβαστέ μου Πρόεδρε,

Τούτη την ώρα, την ώρα του ύστατου αποχαιρετισμού οι κοινοτυπίες δεν έχουν πιά θέση. Θέλω όμως να σε διαβεβαιώσω στο όνομα της μακρόχρονης φιλίας μας και τα για 16 ολόκληρα χρόνια της συνεργασίας μας στον Δήμο Σπαρτιατών πως τελικά το πέρασμα του καθενός μας από τούτη την ζωή δεν διατηρείται στην ανθρώπινη μνήμη με την καταγραφή του ονόματος σε μια μαρμάρινη πλάκα όσο βαθιά και αν έχουν λαξευτεί τα γράμματα πάνω της.

Κυρίως αναγράφεται στην συνείδηση των ανθρώπων που τον γνώρισαν και πίστεψέ με Πρόεδρέ μου πως τούτη η άυλη αναγραφή είναι πολύ πιο αναγνωρίσιμη από κάθε άλλη και με πολύ πιο ανεξίτηλα γράμματα χαραγμένη στην ανθρώπινη μνήμη.

Εσύ λοιπόν Πρόεδρε και καλέ μου φίλε, τα κατάφερες «μνήμη αγαθή» ν’ αναγραφείς στην συνείδηση των ανθρώπων που σε γνώρισαν και που σου αναγνώρισαν το κέφι το μεράκι την ανιδιοτέλεια το ασίγαστο πάθος και την αγάπη με την οποία υπηρέτησες την πατρίδα μας από όποια θέση σε έταξε η ψήφος του Ελληνικού Λαού μας, για 60 και πλέον χρόνια αναγνωρίζοντας τίς προσπάθειες που κατέβαλες. Και όταν αποφάσισες να αποσυρθείς από την πολιτική κονίστρα, διαθέτοντας μια γραφίδα που θα τη ζήλευαν μεγάλοι ιστορικοί και δημοσιογράφοι καταπιάστηκες με την εξιστόρηση γεγονότων και τη σκιαγραφία προσώπων της μεταπολίτευσης όπως εσύ τα έζησες. Και αυτή είναι μια ακόμη πολύτιμη παρακαταθήκη -προσφορά προς τούς επιγενόμενους που κάνει την οικογένειά σου τα παιδιά σου τα εγγόνια σου και από ψηλά την αγαπημένη σου Σόφη και όλους εμάς τούς φίλους σου ,που σε γνωρίσαμε και σ΄ αγαπήσαμε, υπερήφανους.

Και κάτι ακόμα, Πρόεδρέ μου. Πιστεύω ακράδαντα ότι όταν ο Παυσανίας ο περιηγητής πληροφορηθεί εκεί πάνω την άφιξή σου, θα σπεύσει να σε καλωσορίσει αναγνωρίζοντας έτσι ότι υπήρξες άξιος μαθητής του. Καλό ταξίδι, φίλε μου.

Δημοσθένης Ματάλας
Δικηγόρος -πρώην Δήμαρχος Σπαρτιατών