Μπαρμπαγιώργος: Καραγκιόζη, Καραγκιόζη…
Καραγκιόζης: Τι είναι, μπαρμπούλη μου;
Μπαρμπαγιώργος: Θαύμα, παιδάκι μου. Έγινε μεγάλο θαύμα.
Καραγκιόζης: Τι θαύμα, μπάρμπα;
Μπαρμπαγιώργος: Παιδάκι μου, βρέθηκε ένα δέντρο στο βουνό που δεν κάηκε.
Καραγκιόζης: Θαύμα, μπάρμπα. Και πώς το εξηγείτε;
Μπαρμπαγιώργος: Η θειά σου, παιδάκι μου, είδε στον ύπνο της ότι ένα δέντρο δεν κάηκε…
Καραγκιόζης: Μπάρμπα, είναι προφήτισσα. Και τι άλλο είδε;
Μπαρμπαγιώργος: Είδε την ανάκαμψη.
Καραγκιόζης: Στο δέντρο;
Μπαρμπαγιώργος: Ναι, παιδάκι μου. Καθόταν λέει η ανάκαμψη στο δέντρο και γι’ αυτό δεν κάηκε.
Καραγκιόζης: Και τώρα τι θα κάνετε;
Μπαρμπαγιώργος: Της είπε, παιδάκι μου, να κόψουμε το δέντρο και να φτιάξουμε στη θέση του ένα μουσείο, να το βάλουμε μέσα, να έρχονται οι τουρίστες να πληρώνουν εισιτήριο για να το δουν.
Καραγκιόζης: Και πότε θα γίνει το μουσείο;
Μπαρμπαγιώργος: Τώρα, παιδάκι μου, αρχίζουν οι μελέτες.
Καραγκιόζης: Εσύ θα τις κάνεις;
Μπαρμπαγιώργος: Όχι, παιδάκι μου, εγώ θα διοριστώ φρουρός στο μουσείο και η θειά σου καθαρίστρια. Θα αλλάξει η ζωή μας!
Καραγκιόζης: Μπράβο στην ανάκαμψη.
Μπαρμπαγιώργος: Μπράβο και στη θειά σου, παιδάκι μου.
--------
Διονύσιος: Καραγκιόζο, Καραγκιόζο, σώσε με…
Καραγκιόζης: Πώς να σε σώσω, Νιόνιο;
Διονύσιος: Καραγκιόζη, η πολιτική προστασία μου έστειλε μήνυμα να φτιάσω σχεδία για να γλιτώσω από τσι πλημμύρες που έρχονται τον χειμώνα.
Καραγκιόζης: Μπράβο στην πολιτική προστασία που προνοεί.
Διονύσιος: Αλλά, Καραγκιόζο, δε βρίσκω ξύλα.
Καραγκιόζης: Να πας στο βουνό να κόψεις.
Διονύσιος: Καραγκιόζο, το βουνό κάηκε, δεν έμεινε τίποτσι.
Καραγκιόζης: Κι εγώ τι να κάνω;
Διονύσιος: Να μου δώσεις δύο τάβλες από την παράγκα να σωθώ και θα σου χρωστάω μεγάλη υποχρέωση.
Καραγκιόζης: Νιόνιο μου, εγώ δε θέλω να μου χρωστάει κανένας υποχρέωση. Καραγκιόζης γεννήθηκα, Καραγκιόζης θα ζήσω.
Διονύσιος: Κι εγώ, Καραγκιόζο μου, τι θα γένω;
Καραγκιόζης: Να πιαστείς από τα μαλλιά σου όπως κάνουν όλοι οι πνιγμένοι.
Διονύσιος: Και γιατί δε μου το λέει η πολιτική προστασία;
Καραγκιόζης: Γιατί δεν πρέπει να σωθούνε όλοι.
Διονύσιος: Σ’ ευχαριστώ, Καραγκιόζο, είσαι πολύ έξυπνος, μου έσωσες τη ζωή.
