Αγλαΐα: Καραγκιόζη, Καραγκιόζη…
Καραγκιόζης: Τι θες, γυναίκα;
Αγλαΐα: Είμαι απελπισμένη, κινδυνεύουμε!
Καραγκιόζης: Από τι, γυναίκα;
Αγλαΐα: Η νυχού έκλεισε για 15 μέρες και πάει διακοπές.
Καραγκιόζης: Ωραία. Στα ‘χει βάψει κόκκινα.
Αγλαΐα: Ναι, γιατί ήμασταν στο κόκκινο όταν τα έβαψε.
Καραγκιόζης: Κι από τι κινδυνεύουμε;
Αγλαΐα: Αν αλλάξει το χρώμα, πώς θα το μάθουμε; Και πώς θα το θυμόμαστε τώρα που θα λείπει;
Καραγκιόζης: Να πάρεις τηλέφωνο την πολιτική προστασία να την επιστρατεύσει.
Αγλαΐα: Μπράβο, Καραγκιόζη, καλά που μου το λες. Αυτό θα κάνω.
--------
Κοπρίτης: Πατέρα, πατέρα.
Καραγκιόζης: Άγγελέ μου, είμαι όλος αυτιά.
Κοπρίτης: Πατέρα, έφυγε κι άλλο παγόβουνο κι έρχεται κατά δω.
Καραγκιόζης: Αυτό είναι καλό, παιδάκι μου.
Κολλητήρης: Την άλλη φορά, πατέρα, που θέλαμε παγωτό και ήρθε παγόβουνο, κάναμε ένα μήνα να το φάμε.
Μπιρικοκος: Τώρα, πατέρα, πρέπει να το φάμε πιο γρήγορα.
Καραγκιόζης: Γιατί, παιδάκια μου;
Κοπρίτης: Για να προλάβουμε, πατέρα, πριν λιώσει.
Κολλητήρης: Πατέρα, η ανάκαμψη μας στέλνει τα παγόβουνα;
Καραγκιόζης: Όχι, παιδιά μου, είναι προσφορά της κλιματικής αλλαγής.
Κοπρίτης: Μπράβο, πατέρα, στην κλιματική αλλαγή.
