Η άνοδος της θερμοκρασίας επηρεάζει ακόμη και το φύλο των θαλάσσιων χελωνών, δημιουργώντας ανησυχία για το μέλλον της Caretta caretta στη Μεσόγειο. Καθώς η άμμος στις παραλίες ωοτοκίας γίνεται θερμότερη, όλο και περισσότερα χελωνάκια γεννιούνται θηλυκά, με τους επιστήμονες να προειδοποιούν για τις επιπτώσεις στην αναπαραγωγή του είδους.
Στις θαλάσσιες χελώνες, το φύλο καθορίζεται από τη θερμοκρασία επώασης των αυγών. Οι υψηλότερες θερμοκρασίες ευνοούν τη γέννηση θηλυκών, ενώ η υπερβολική ζέστη απειλεί και την επιβίωση των εμβρύων.
Σύμφωνα με το Reuters, μελέτη στην παραλία Πάταρα της Τουρκίας έδειξε ότι περίπου το 70% των νεογέννητων Caretta caretta ήταν θηλυκά. Σε άλλους πληθυσμούς θαλάσσιων χελωνών, το ποσοστό φτάνει ακόμη και το 80%-90%, όπως ανέφερε ο βιολόγος Γιακούπ Κασκά.
Στην παραλία Ιζτούζου, σημαντικό τόπο αναπαραγωγής στη νοτιοδυτική Τουρκία, η θερμοκρασία στις φωλιές έχει αυξηθεί σχεδόν κατά έναν βαθμό Κελσίου μέσα σε δύο δεκαετίες. Εάν η τάση συνεχιστεί, οι επιστήμονες φοβούνται ότι τα αρσενικά ενδέχεται μελλοντικά να μην επαρκούν για την επιτυχή αναπαραγωγή.
Η έρευνα της Αϊφέρ Σιρίν, από το Πανεπιστήμιο Παμούκαλε, συνδέει επίσης την άνοδο της θερμοκρασίας με πρωιμότερη ωοτοκία και μικρότερη διάρκεια επώασης. Ωστόσο, οι προσαρμογές αυτές ενδέχεται να μην αρκούν για να αντισταθμίσουν τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής.
Από τις θερμότερες φωλιές
στα δίχτυα και τα πλαστικά
Η κλιματική αλλαγή προστίθεται στις απειλές που αντιμετωπίζουν οι χελώνες στη θάλασσα: αλιευτικά δίχτυα, χτυπήματα από σκάφη και πλαστικά απορρίμματα. Όταν παγιδεύονται σε δίχτυα, αδυνατούν να ανέβουν στην επιφάνεια για να αναπνεύσουν και κινδυνεύουν να πνιγούν.
Κοντά στο Ιζτούζου, το κέντρο περίθαλψης DEKAMER υποδέχεται τραυματισμένες χελώνες, μεταξύ άλλων από προπέλες σκαφών. Σύμφωνα με τον Κασκά, το 60% των χελωνών που μεταφέρονται εκεί έχουν τουλάχιστον πέντε κομμάτια πλαστικού στο πεπτικό τους σύστημα.
Οι προσπάθειες προστασίας αποφέρουν πάντως αποτελέσματα. Στην Ελλάδα καταγράφεται τα τελευταία χρόνια αύξηση των φωλιών σε σημαντικές περιοχές ωοτοκίας, όπως ο Κυπαρισσιακός Κόλπος και ο Κόλπος του Λαγανά. Παράλληλα, ορισμένες χελώνες φωλιάζουν πλέον βορειότερα, σε ακτές όπου παλαιότερα εμφανίζονταν σπάνια.
Η προστασία τους απαιτεί συνεργασία πέρα από τα σύνορα, καθώς μπορεί να γεννούν στην Τουρκία και να αναζητούν τροφή στην Τυνησία ή στην Αδριατική. Για τους ερευνητές, η πορεία τους αποτελεί δείκτη της υγείας ολόκληρης της Μεσογείου. Στο Ιζτούζου, όπου εκκολάπτονται περίπου 30.000 χελωνάκια τον χρόνο, εθελοντές προστατεύουν τις φωλιές και παρακολουθούν τα μικρά στο πρώτο τους ταξίδι προς το νερό. Η επιβίωσή τους, όμως, εξαρτάται από όσα συμβαίνουν τόσο στην ακτή όσο και στην ανοιχτή θάλασσα.
