Ν’ ακούς κάτω απ’ τη στέγη στο τ’ ανθρώπινα
μπουμπουνητά της Ευρώπης
Νικηφόρος Βρεττάκος
Οι πολιτισμένοι του κόσμου κοιμούνται. Τι να πουν οι απολίτιστοι ή τι μας περιμένει απ΄ τους απολίτιστους;
Χρόνια ξέρουμε πού πάει ο κόσμος. Από το κακό στο χειρότερο. Κι οι απολίτιστοι του πλούτου, είναι περισσότερο επικίνδυνοι, αφού δε σέβονται τίποτα προκειμένου να πλουτίσουν κι άλλο. Κι ύστερα, μας λένε, ότι δεν υπάρχουν λεφτόδεντρα, εννοούν για μας!
Η πολιτική δεν είναι πια πολιτική. Δεν νοιάζεται, δεκάρα δε δίνει για τον πολίτη. Όλος ο καυγάς τους γίνεται, για το… πάπλωμα. Ποιος θα εξουσιάσει, ποιος θα κυβερνήσεις για να τα οικονομήσει.
Μια κρατική ή κοινοβουλευτική θέση είναι αρκετή, για να τους εξασφαλίσει, ίσως και για γενεές, βίον ανθόσπαρτον. Αμ’ τις μίζες πού τις βάζεις;
Κι η Ευρώπη, η δίκαιη, η πολιτισμένη, η ανεξάρτητη, η Ευρώπη των λαών, διοικείται από εντολοδόχους πολυεθνικών.
Ολιγάρχες υπάρχουν παντού. Τα μεγέθη αλλάζουν αλλά όχι ο στόχος τους. Όλο και πιο πολλά!
Τα πάντα υπολογίζονται με αριθμούς. Αριθμοί είναι οι φτωχοί, οι νεκροί, οι αδύναμοι. Μεγάλος και ενδιαφέρον αριθμός, είναι το αγοραστικό κοινό. Οι πελάτες.
Αυτό είναι η μερίδα του λέοντος, που όλοι τους διεκδικούν. Κι οι πολυεθνικές εταιρείες που οργάνωσαν και την παγκοσμιοποίηση, ξέρουν να κρύβουν καλά τους μετόχους τους, πολιτικά πρόσωπα, εγκληματίες, ολιγάρχες, που μέσω αυτών νομιμοποιούν τον πλούτο τους. Και οι λαοί στενάζουν.
Και κυρίαρχη ιδεολογία, πολυδιαφημιζόμενη είναι μόνο το χρήμα.
Κι η Ευρώπη κοιμάται.
Ποιος νοιάζεται για το λαό του; Ποιον ενδιαφέρει η ευημερία του άλλου; Πού διδάσκονται αρχές; Ποιος νοιάζεται για ήθος, για παιδεία, για αξιοπρέπεια, απ’ όλους αυτούς που μας εξουσιάζουν.
Κι ονειρεύονται, σχεδιάζουν και πράττουν, μέσα από αλλεπάλληλες φτιαχτές κρίσεις. Θέλουν τα σπίτια μας. Θέλουν τις περιουσίες μας. Θέλουν την ηθική και βιολογική μας εξόντωση για να πράξουν ανενόχλητοι την κάθε τους αρπαγή.
Η Ευρώπη δεν κοιμάται. Είναι πνευματικά, ηθικά και εγκεφαλικά νεκρή.
Αν την κοιτάξεις στα μάτια, θα δεις να γυαλίζουν μόνο μπροστά στον πλούτο.
Η άλωσή μας είναι θέμα χρόνου εφόσον εξόριστος, άστεγος, κρυμμένος σε κρησφύγετα ζει ο πολιτισμός.
Αυτόν θυμήθηκαν να αναφέρουν για όσα δεινά συμβαίνουν και να ξορκίσουν το κακό.
Κι οι βόμβες, καλά κρατούν, που πολιτισμένοι έφτιαξαν, πολιτισμένοι ρίχνουν. Εννοώ λεκτικές βόμβες γιατί τις άλλες θα τις γνωρίσουμε σίγουρα όπως πάμε.
Σιγά η Ευρώπη μην ξυπνήσει!
(σ.σ. Τι εύκολα που ξεχάσαμε το δικό ας καρναβάλι και ζούμε το παγκόσμιο με τράπουλες και κολομπίνες)
