Νεότερη μελέτη μας δίνει έναν λόγο παραπάνω για να κάνουμε περισσότερες βουτιές και να απολαύσουμε περισσότερο χρόνο μέσα στο νερό. Σύμφωνα με τα ευρήματά της, που δημοσιεύτηκαν στο British Journal of Sports Medicine, η ανακούφιση για τον πόνο στη μέση μπορεί να κρύβεται στο κολύμπι.
Συγκεκριμένα, ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα κολύμβησης διάρκειας οκτώ εβδομάδων βοήθησε ανθρώπους με χρόνια οσφυαλγία να περιορίσουν σημαντικά τον πόνο και τις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν στην καθημερινότητά τους. Η βελτίωση της λειτουργικότητάς τους έφτασε περίπου το 50% σε σχέση με την κατάσταση στην οποία βρίσκονταν πριν αρχίσουν το πρόγραμμα.
Τα ευρήματα της κλινικής δοκιμής προσφέρουν για πρώτη φορά ισχυρά κλινικά δεδομένα υπέρ μιας μορφής άσκησης που συνιστάται εδώ και χρόνια στους ανθρώπους με πόνο στη μέση, χωρίς όμως να έχει μελετηθεί επαρκώς. «Η κολύμβηση προτείνεται συχνά ως άσκηση για τους ανθρώπους με χρόνια οσφυαλγία, ωστόσο δεν υπήρχαν στοιχεία που να δείχνουν εάν πράγματι λειτουργεί», εξηγεί η επικεφαλής ερευνήτρια Deborah Wareham, φυσικοθεραπεύτρια και υποψήφια διδάκτωρ στο Κέντρο Έρευνας Σπονδυλικού Πόνου του Πανεπιστημίου Macquarie στο Σίδνεϊ.
Τι εξέτασε η μελέτη
Στην έρευνα συμμετείχαν 76 ενήλικες ηλικίας 26 έως 74 ετών, οι οποίοι ζούσαν με πόνο στη μέση για τουλάχιστον 12 εβδομάδες και αντιμετώπιζαν εξαιτίας του λειτουργικούς περιορισμούς. Οι μισοί ακολούθησαν ένα πρόγραμμα που συνδύαζε κολύμβηση, ενημέρωση για τη διαχείριση της οσφυαλγίας και εξ αποστάσεως καθοδήγηση από φυσικοθεραπευτή. Οι υπόλοιποι έλαβαν μόνο τις σχετικές εκπαιδευτικές συμβουλές και συνέχισαν τη συνήθη θεραπεία και τις δραστηριότητές τους.
Το πρόγραμμα προσαρμόστηκε στη φυσική κατάσταση και στην κολυμβητική ικανότητα κάθε συμμετέχοντα. Στόχος ήταν, έως το τέλος των οκτώ εβδομάδων, οι ασθενείς να πραγματοποιούν τρεις συνεδρίες κολύμβησης την εβδομάδα, διάρκειας 30 έως 45 λεπτών. Αξίζει να σημειωθεί ότι δεν επρόκειτο για έμπειρους ή συστηματικούς κολυμβητές. Όπως διευκρινίζει η Wareham, «μπορούσαν να κολυμπήσουν 25 μέτρα και αισθάνονταν άνετα μέσα στο νερό», στοιχείο που δείχνει ότι η παρέμβαση δεν απευθυνόταν μόνο σε ανθρώπους με υψηλό επίπεδο φυσικής κατάστασης.
Τι παρατήρησαν οι ερευνητές;
Μετά τις οκτώ εβδομάδες, οι συμμετέχοντες που κολυμπούσαν παρουσίασαν αισθητά μικρότερο βαθμό αναπηρίας και μεγαλύτερη ευκολία στις καθημερινές δραστηριότητες. Συνολικά, η λειτουργικότητά τους βελτιώθηκε κατά περίπου 50% συγκριτικά με την έναρξη της παρέμβασης. Σε σχέση με την ομάδα που δεν κολύμπησε, εμφάνισαν κατά μέσο όρο 30% χαμηλότερη βαθμολογία σε ευρέως χρησιμοποιούμενη κλίμακα αξιολόγησης της αναπηρίας από την οσφυαλγία.
Θετική ήταν και η εικόνα ως προς την ένταση του πόνου, τους λειτουργικούς περιορισμούς, τον φόβο της κίνησης και την αυτοπεποίθηση των ασθενών ότι μπορούν να διαχειριστούν την κατάστασή τους. Τα οφέλη παρέμειναν ορατά στις επανεξετάσεις που πραγματοποιήθηκαν έξι μήνες και έναν χρόνο αργότερα, παρότι η διαφορά ανάμεσα στις δύο ομάδες περιορίστηκε σταδιακά. Σύμφωνα με την ερευνήτρια, το μέγεθος της βελτίωσης «συγκρίνεται ευνοϊκά» με τα αποτελέσματα που έχουν αναφερθεί για άλλες μορφές άσκησης, όπως το Pilates.
Πώς βοηθά το νερό;
Η κολύμβηση μπορεί να ενισχύσει τη μυϊκή δύναμη, το εύρος κίνησης και την αερόβια ικανότητα, χωρίς να επιβαρύνει το σώμα όπως ορισμένες μορφές άσκησης στη στεριά. «Η λογική υπέρ της κολύμβησης στην οσφυαλγία υπήρχε, αλλά ήταν σημαντικό να δοκιμαστεί στην πράξη», σημειώνει ο καθηγητής Mark Hancock, συνδιευθυντής του Κέντρου Έρευνας Σπονδυλικού Πόνου και ανώτερος συγγραφέας της μελέτης. Όπως εξηγεί, «η κολύμβηση μπορεί να βελτιώσει το εύρος κίνησης, τη δύναμη και τη γενική αερόβια ικανότητα, ενώ η άνωση του νερού επιτρέπει στους ανθρώπους να εκτελούν κινήσεις που διαφορετικά μπορεί να ήταν επώδυνες ή περιορισμένες».
Ιδιαίτερα σημαντικό θεωρείται και το γεγονός ότι το πρόγραμμα βοήθησε τους συμμετέχοντες να ξεπεράσουν τον φόβο της άσκησης. «Μας είπαν ότι η κολύμβηση ενίσχυσε την αυτοπεποίθησή τους ώστε να αρχίσουν να ασκούνται και να συμμετέχουν ξανά σε δραστηριότητες που είχαν σημασία για εκείνους», αναφέρει ο καθηγητής Hancock. Ορισμένοι συνέχισαν να κολυμπούν μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος, ενώ άλλοι στράφηκαν σε διαφορετικές μορφές άσκησης. «Πλέον έχουμε τα στοιχεία που στηρίζουν αυτή τη σύσταση: η κολύμβηση είναι κατάλληλη μορφή άσκησης για ανθρώπους με πόνο στη μέση και μπορεί να τους βοηθήσει», καταλήγει ο καθηγητής.
