Η ημέρα των αποκαλυπτηρίων του μνημείου αφιερωμένου στον αείμνηστο Μανούσο Μανουσάκη στη Σελλασία, θέμα για το οποίο ενημερωθήκατε σε δημοσίευμα του «ΛΤ», είχε και συνέχεια. Την ίδια ημέρα έγινε εκδήλωση του Φιλόπτωχου Ταμείου της τοπικής Ενορίας, η οποία ήταν κι εκείνη αφιερωμένη στον εκλιπόντα σκηνοθέτη, αυτοδιοικητικό και παραγωγό.

Στη δράση αλληλεγγύης ξεχώρισε η παρέμβαση της βουλευτή Νάγιας Γρηγοράκου, η οποία έφερε ξανά στο προσκήνιο την… «ξεχασμένη» Γιορτή Ελιάς και Λαδιού, διοργάνωση πνοής που εμπνεύστηκε, σχεδίασε και υλοποίησε ο Μ. Μανουσάκης, που ωστόσο με την πάροδο των ετών ατόνησε και τελικά αδρανοποιήθηκε. Όπως τόνισε η βουλευτής, η επαναφορά και αναβίωση της Γιορτής δεν αποτελεί μονάχα πράξη ευγνωμοσύνης και οφειλόμενη υποχρέωση στη μνήμη του ανθρώπου που την οραματίστηκε και την εδραίωσε, αλλά κι αναγκαιότητα για την εξωστρέφεια και τη στήριξη της λακωνικής παραγωγής.

Η εκδήλωση λειτούργησε και ως βήμα ανάδειξης των οξυμένων προβλημάτων του Πρωτογενούς Τομέα, σε μια χρονιά μάλιστα που η συγκομιδή του ελαιοκάρπου έχει ήδη ξεκινήσει σε αρκετές περιοχές της Λακωνίας κάτω από δυσμενείς συνθήκες. Η Ν. Γρηγοράκου στάθηκε στα συσσωρευμένα «αγκάθια» για τους παραγωγούς, επισημαίνοντας ότι το δυσβάστακτο κόστος παραγωγής και ενέργειας, η δραματική έλλειψη εργατικών χεριών, οι καθυστερήσεις στις επιδοτήσεις, οι αθρόες εισαγωγές από τρίτες χώρες και οι στρεβλώσεις στην αγορά συνθέτουν ένα ασφυκτικό περιβάλλον.