Αν μπορείς να συναντηθείς με τον Θρίαμβο και την Καταστροφή
και αντιμετωπίσεις αυτούς τους δύο απατεώνες ακριβώς το ίδιο…
Ράντγιαρντ Κίπλινγκ

Μέσα από την πρακτική εξάσκηση μου, των τελευταίων 16 χρόνων στη γιόγκα,  το μεγαλύτερο δώρο ως είσπραξη αφοσίωσης είναι ο αυτοέλεγχος.

Που συναντάμε την πρακτική εξάσκηση του αυτοελέγχου μέσα σε ένα μάθημα;

Σε πρώτη φάση είναι η σύνδεση της κίνησης με την αναπνοή. Η αναπνοή κατευθύνει την κίνηση μέσα σε κάθε στάση της γιόγκα. Λειτουργεί ως οδηγός για να συγκεντρώσει το νου σε αυτό που συμβαίνει τώρα.

Η συγκέντρωση γίνεται σε κάθε στάση της μέσα από το λεγόμενο dhristi, το βλέμμα σε ένα συγκεκριμένο σημείο, για την ανάπτυξη της συγκέντρωσης του νου.

Οι αναπνοές ως τεχνική έχουν αρκετά οφέλη. Συγκεκριμένα η εναλλασσόμενη αναπνοή ενισχύει τον παρασυμπαθητικό τόνο σημαντικά.

Ο διαλογισμός από ψυχοφυσιολογική άποψη, είναι η σκόπιμη αυτορρύθμιση της προσοχής στην υπηρεσία της αυτοδιερεύνησης στο εδώ και τώρα (Masion et al., 1995).

Μια πρόσφατη μελέτη πρωτοετών και δευτεροετών φοιτητών ιατρικής που εγγράφηκαν σε ένα προαιρετικό μάθημα γιόγκα και ενσυνειδητότητας έδειξε ότι η ρύθμιση της συμπεριφοράς σχετικά με τον στόχο βελτιώθηκε σύμφωνα με την αυτοαναφορά (Bond et al., 2013).

Πόσες φορές έχουμε αναρωτηθεί αν μπορούμε να πειθαρχήσουμε για την επίτευξη ενός ονείρου μας;

Όσες φορές έχουμε πέσει άλλες τόσες απαιτούνται να ξανά σηκωθούμε, σε στιγμές που η δύναμη ξεγλιστράει σε σκοτεινούς δρόμους. Κι εμείς τρέχουμε από πίσω της, μπας και μας ρίξει ένα βλέμμα.

Ζητείτε να ελέγξουμε τον εαυτό μας και να μείνουμε πιστοί στο όνειρο για να μη μας ξεμπροστιάσει η αδυναμία μας. Ψάχνουμε την τόλμη, την πίστη και την αφοσίωση για να πάμε ένα βήμα παραπέρα.

Όταν η αδυναμία μάς επισκέπτεται, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μια τεχνική αναπνοής. Μία από αυτές είναι η διαφραγματική αναπνοή.

Κάθομαι σε μια καρέκλα, η σπονδυλική στήλη ευθεία και το πηγούνι παράλληλο του εδάφους.   Τοποθετώ το ένα χέρι στην κοιλιά και το άλλο στον θώρακα. Κλείνω απαλά τα χείλη, εισπνέω από τη μύτη και σπρώχνω τον αέρα προς την κοιλιά., ώστε να μετακινηθεί προς τα έξω φυσικά.

Κατά την εκπνοή, εκπνέω όλο τον αέρα από τη μύτη. Στη διάρκεια της εισπνοής και εκπνοής προσπαθώ ο θώρακας να παραμείνει ακίνητος. Το διάφραγμα είναι ο ζωτικός, κύριος μυς σε αυτή την αναπνοή.

Ακριβώς αυτή είναι η στιγμή είναι που τα βήματα πλησιάζουν το όνειρο μέχρι να συναντηθούν.

Φωτεινή Δημητρίου
Εκπαιδεύτρια Γιόγκα
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.