Υπάρχει κάτι βαθιά ορθόδοξο, αλλά και ταυτόχρονα εξοργιστικά… ελληνικό, στην ιστορία που εκτυλίσσεται τον τελευταίο χρόνο στον Ταΰγετο. Στην ψηλότερη κορφή του, το ιστορικό εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία χρειάστηκε για ακόμα μία φορά την επιστράτευση των Ενόπλων Δυνάμεων για να σταθεί απέναντι στα στοιχεία της φύσης –μα κυρίως απέναντι στην ανευθυνότητα ορισμένων. Η διαδρομή αυτή ξεκίνησε πριν από περίπου έναν χρόνο, όταν τα στελέχη της Διοίκησης Κατασκευών και Φυσικών Καταστροφών (ΔΙΚΑΦΚΑ) του ΓΕΕΘΑ έκαναν το «θαύμα» τους, κατασκευάζοντας ένα στέγαστρο για να προστατεύσουν το ευάλωτο τοπόσημο του βουνού. Όπως θυμίζει ο υφυπουργός Εθνικής Άμυνας, Θανάσης Δαβάκης, που είχε εξαρχής την πρωτοβουλία, επρόκειτο για «γεγονός που αγκαλιάστηκε από τη συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου που αγαπά το βουνό και τον Προφήτη Ηλία», ενώ «ο χρόνος που πέρασε απέδειξε τις αντοχές της κατασκευής και τα αδύναμα σημεία της».

Ωστόσο, η ικανοποίηση, γρήγορα επισκιάστηκε από τη συμπεριφορά κάποιων, καθώς μέσα σε λίγους μήνες η αδιαφορία βεβήλωσε τον χώρο. Την άβολη αυτή πραγματικότητα δεν έκρυψε ο κ. Δαβάκης, τονίζοντας πως «πικρή γεύση μάς άφησε η περιφρόνηση κάποιων για αυτό που έγινε, η ρύπανση από ανθρώπους και ζώα -σήμερα μαζεύτηκαν 10 μεγάλες σακούλες σκουπίδια- αλλά και η μεγάλη συγκινητική βοήθεια πολλών εθελοντών, όπως η Alina και ο Ορειβατικός Σύλλογος Μεσσηνίας με τον πρόεδρό του Μανώλη Αλοίμονο».

Μπροστά σε αυτή την εικόνα, η κινητοποίηση ήταν ακαριαία και ο Στρατός επέστρεψε στο σημείο μετά από παρέμβαση του υφυπουργού, προκειμένου να επισκευάσει τις ζημιές πριν την έλευση του χειμώνα. Περιγράφοντας την επιχείρηση, ο Θ. Δαβάκης ανέφερε ότι «σήμερα (σσ 21/10) ξαναγυρίσαμε. Αποκαταστήσαμε φθορές και βλάβες, τοποθετήθηκαν ακόμα 6 υποστυλώματα, καθώς επίσης και σφιγκτήρες σε κάθε υποστύλωμα. Επισκευάστηκε η πόρτα, η σκεπή και τοποθετήθηκε αφρός συγκόλλησης μεταξύ των πετρών και των πλακών της στέγης», εκφράζοντας παράλληλα ευχαριστίες στον ευπατρίδη Θανάση Μαρτίνο, στη ΔΙΚΑΦΚΑ και στους εθελοντές που έβγαλαν ξανά όλους ασπροπρόσωπους.

Με τις εργασίες να έχουν πλέον ολοκληρωθεί, το ζητούμενο παραμένει η διατήρηση του χώρου από τους ίδιους τους πολίτες, με τον Λάκωνα πολιτικό να κλείνει με μια θερμή παράκληση προς κάθε ορειβάτη και επισκέπτη: «Κλείνετε την πόρτα, κρατήστε καθαρό και υιοθετήστε σαν δικό σας αυτό το εκκλησάκι. Ένα μνημείο της φύσης και των ανθρώπων!».

Στο τέλος της ημέρας, ο Στρατός μπορεί να πασχίζει και να δίνει μάχες στα 2.407 μέτρα, όμως δεν μπορεί να βάλει «υποστυλώματα» στη συνείδηση. Το εκκλησάκι του Αϊ-Λια ανήκει σε όλους και είναι κρίμα να χρειάζεται ένστολη συνδρομή για να μας θυμίζει τα αυτονόητα…