Σε δημοσκόπηση της MRB καταγράφεται το εξής παράδοξο. Ο Τσίπρας χωρίς καθόλου κοινωνικό έργο, ούτε καν σχεδιασμό -ξέρει κανείς κάτι;- να είναι πιο ψηλά από τον Μητσοτάκη που έχει μια τεράστια δέσμη κοινωνικού έργου. Γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί απλούστατα το έργο αυτό είναι άγνωστο, δεν έχει προβληθεί ποτέ, σκεπάζεται διαρκώς από την τοξικότητα, τη χολή και τα ψεύδη.
Ο Μητσοτάκης παρουσιάζεται λοιπόν σαν ο πολιτικός που δεν προσφέρει κοινωνικά, όταν για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας 8.000.000 πολίτες έκαναν δωρεάν εξετάσεις, με αποτέλεσμα πάνω από 320.000 άνθρωποι να εντοπίσουν έγκαιρα προβλήματα υγείας και να σωθούν. Μόνο αυτό είναι αρκετό για να παίρνει η κυβέρνηση άριστα στο κοινωνικό της έργο. Αλλά υπάρχει και συνέχεια:
- Για πρώτη φορά καθιερώθηκαν στη χώρα ο προσωπικός βοηθός για ΑμεΑ, οι νταντάδες της γειτονιάς, ξενώνες φιλοξενίας για γυναίκες θύματα βίας
- προγράμματα κάλυψης ενοικίων για 24 μήνες, φροντίδα αστέγων, επιδόματα μέσω ΟΠΕΚΑ, δωρεάν στέγη για ευάλωτους 24 - 39 ετών, ένα ενοίκιο σε συνταξιούχους κάθε Νοέμβριο.
- Πρόγραμμα κατά της παιδικής παχυσαρκίας με διατροφολόγους, ψυχολόγους, ιατρική παρακολούθηση, δωρεάν εγγραφές σε αθλητικά σωματεία, voucher 800 ευρώ το μήνα σε οικογένειες με ανάπηρα παιδιά, δωρεάν κατασκηνώσεις.
- Δωρεάν τρόφιμα με το πρόγραμμα ΤΕΒΑ, ύψους 400 εκατ. ευρώ.
- Δωρεάν διακοπές για χιλιάδες ευάλωτους πολίτες, μέχρι και 12 μέρες.
- Μηνιαίο μόνιμο επίδομα 410 ευρώ για όσους είναι άνω των 67 και δεν μπορούσαν να πάρουν σύνταξη.
- Δωρεάν εκπαίδευση ηλικιωμένων με το πρόγραμμα «όλοι Digital», ώστε να γίνουν σωστοί χρήστες των νέων τεχνολογιών.
Ο κατάλογος είναι μακρύς, δεν έχει νόημα να συνεχίσω, κάποιοι αναγνώστες θα γνωρίζουν κι άλλες δράσεις. Πώς αξιολογεί κανείς, όμως, ότι αυτός που έχει μηδενικό κοινωνικό έργο και δεν έχει καν μιλήσει γι’ αυτό να θεωρείται καλύτερος από αυτόν που το κάνει;
Δεν με ενδιαφέρει να κάνω μια σύγκριση Μητσοτάκη - Τσίπρα, αδιαφορώ πλήρως γι’ αυτό. Με ενδιαφέρει να στηλιτεύσω το γεγονός ότι δεν υπάρχει, χρόνια τώρα, σωστή ενημέρωση στην ελληνική κοινωνία ούτε για αυτά που γίνονται.
