Υπάρχει κάτι απόλυτα κινηματογραφικό στην ιδέα ενός χώρου γεμάτου πειστήρια, ξεχασμένους φακέλους, δακτυλικά αποτυπώματα και φωτογραφίες εγκλήματος. Σαν να διασχίζεις το σκηνικό ενός επεισοδίου του CSI ή του Law & Order, με τη διαφορά πως εδώ δεν μιλάμε για μυθοπλασία, αλλά για την πραγματική ελληνική εγκληματολογική ιστορία. Και πλέον, αυτή απέκτησε το δικό της εκθεσιακό σπίτι.
Η Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών της ΕΛ.ΑΣ εγκαινίασε τον νέο πρότυπο εκθεσιακό της χώρο και, ειλικρινά, αν αγαπάς true crime ντοκιμαντέρ, αστυνομική λογοτεχνία ή σειρές όπου ένα ίχνος DNA αρκεί για να ξεκλειδώσει έναν φόνο δεκαετιών, αυτό ακούγεται σαν όνειρο. Ή εφιάλτης. Ανάλογα την ώρα.
Παρουσία της πολιτικής και φυσικής ηγεσίας της ΕΛ.ΑΣ, δικαστικών αρχών και στελεχών της αστυνομίας, ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μιχάλης Χρυσοχοΐδης ανακοίνωσε την ενίσχυση της υπηρεσίας με 30 νέους εξειδικευμένους επιστήμονες αλλά και νέο τεχνολογικό εξοπλισμό, τονίζοντας πως η μάχη πλέον δίνεται σε δύο μέτωπα: στην επιστήμη και στην τεχνολογία.
Και κάπου εκεί καταλαβαίνεις ότι η εικόνα του ντετέκτιβ με την καμπαρντίνα έχει πια αντικατασταθεί από εργαστήρια DNA, ψηφιακές αναλύσεις, βαλλιστικές εξετάσεις και οθόνες γεμάτες δεδομένα.
Ο Αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ, Δημήτριος Μάλλιος, χαρακτήρισε τη Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών ως τον «επιστημονικό βραχίονα» της αστυνομίας, σημειώνοντας πως είναι η υπηρεσία που φροντίζει ώστε κάθε υπόθεση που φτάνει στα δικαστήρια να είναι, όπως είπε χαρακτηριστικά, «δικονομικά δεμένη».
Και τώρα πάμε στο πραγματικά ανατριχιαστικό κομμάτι. Ο νέος εκθεσιακός χώρος δεν θυμίζει σε τίποτα ένα απλό μουσείο. Θα τον χαρακτήριζα μια χρονοκάψουλα εγκλήματος και επιστήμης. Μέσα στις εγκαταστάσεις της Δ.Ε.Ε., οι επισκέπτες μπορούν να δουν αυθεντικά πειστήρια, παλιά δελτία δακτυλοσκόπησης, ιστορικά αρχεία, εξοπλισμό επιτόπιας έρευνας σκηνών εγκλήματος και εργαστηριακά εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν σε πραγματικές υποθέσεις. Ναι, πραγματικές.
Ανάμεσα στα εκθέματα ξεχωρίζει αρχειακό υλικό για τον Δράκος του Σέιχ Σου, μια από τις πιο σκοτεινές και εμβληματικές εγκληματικές υποθέσεις της Ελλάδας. Και μόνο αυτή η αναφορά αρκεί για να σηκωθεί η τρίχα σε όποιον έχει μεγαλώσει ακούγοντας ιστορίες για ανεξιχνίαστους δολοφόνους, νυχτερινά δάση και φόβο που σκέπαζε ολόκληρες πόλεις για μήνες ή ακόμα και χρόνια.
Ο Διευθυντής της Δ.Ε.Ε., Σπύρος Λάσκος, μίλησε για έναν διαδραστικό χώρο που συνδέει το παρελθόν της εγκληματολογίας με τις προκλήσεις του μέλλοντος. Και πράγματι, το πιο ενδιαφέρον και εντυπωσιακό στοιχείο είναι αυτή η μετάβαση από τις ασπρόμαυρες φωτογραφίες εγκλήματος στις ψηφιακές αναλύσεις δεδομένων, καθώς στον χώρο δεν υπάρχουν μόνο ιστορικά αντικείμενα. Υπάρχουν και QR codes που οδηγούν σε ειδικές ψηφιακές σελίδες με επιπλέον πληροφορίες, οπτικοακουστικό υλικό και ανάλυση κάθε εκθέματος. Σαν να ξεκλειδώνεις μικρούς φακέλους υποθέσεων μέσα από το κινητό σου. Πώς ήταν εκείνο το CSI παιχνίδι που παίζαμε μανιωδώς παλιά στο Facebook; Ωραίες εποχές.
Ξεχωριστή θέση έχει και η ιστορία της εγκληματολογικής φωτογράφησης: παλιές φωτογραφικές μηχανές, εξοπλισμός διαφορετικών εποχών και εργαλεία που κατέγραψαν σκηνές εγκλήματος πολύ πριν η τεχνητή νοημοσύνη και τα εξελιγμένα προγράμματα μπουν στην εξίσωση.
Και κάπου εδώ συνειδητοποιείς κάτι σχεδόν ποιητικό μέσα σε όλη αυτή τη σκοτεινιά: η εγκληματολογία δεν αφορά μόνο το έγκλημα, αυτό καθ’ αυτό. Αφορά την εμμονική επιμονή του ανθρώπου να βρίσκει την αλήθεια. Ένα αποτύπωμα πάνω σε γυαλί. Μια ίνα υφάσματος. Μια φωτογραφία ξεχασμένη σε αρχείο δεκαετιών. Μικρά κομμάτια χάους που, κάποτε, ένωσαν το παζλ για να απονεμηθεί δικαιοσύνη.
| Από την εβδομαδιαία έντυπη έκδοση «Λακωνικός Τύπος Plus+»
> Κυκλοφορεί κάθε Δευτέρα στα περίπτερα και στην πόρτα σας.
